ஒவ்வொரு வீட்டுக்கும் சொல்லப்பட்டோ சொல்லப்படாமலோ அதன் விதிகள் உண்டு: யார் எங்கே உட்காருவது, மேஜையில் எதைப் பேசக்கூடாது, பெரியவர்களை எப்படி நடத்துவது. எந்தப் புகைப்படத்தையும்விட அவை ஒரு குடும்பத்தைப் பற்றி அதிகம் சொல்கின்றன. யாத்திராகமம் 20 தேவனுடைய வீட்டு விதி, ஒரு முழு மக்களுக்கும் சத்தமாகச் சொல்லப்பட்டது. அது சுருக்கமானது — எபிரெய பாரம்பரியத்தில் பத்து 'வார்த்தைகள்' — அது ஒரு கட்டளையால் அல்ல, ஒரு நினைவூட்டலால் தொடங்குகிறது: உன்னை அடிமைத்தனத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின நானே உன் தேவனாகிய கர்த்தர். பின்வரும் எல்லாம் அந்த வாக்கியத்திலிருந்தே வளர்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி சீனாயில் இருக்கிறது; இங்கே உடன்படிக்கை அதன் மையத்தைப் பெறுகிறது. பத்துக் கற்பனைகள் இஸ்ரவேலின் நியாயப்பிரமாணத்தின் அடித்தளமாகவும், வரலாற்றில் மிகச் செல்வாக்குள்ள அறநெறி நூல்களில் ஒன்றாகவும் ஆகின்றன. இயேசு அவற்றைத் தேவனிடத்திலும் அயலானிடத்திலும் அன்புகூருதல் என்று சுருக்குகிறார்; பவுல் அவற்றின் இரண்டாம் பாதியை எதிரொலிக்கிறார். யூத, கிறிஸ்தவ அறநெறிகள் இரண்டின் மையத்திலும் அவை நிற்கின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனோடும் ஒருவரோடொருவரும் எப்படி வாழ்வது என்பதன் இதயத்தை உடன்படிக்கை மக்களுக்குத் தருவது — முதலில் உறவு, பின்பு அதன் கடமைகள் — மேலும் அப்படிப்பட்ட பரிசுத்தக் குரலுக்கு முன் அவர்களுக்கு ஏன் ஒரு மத்தியஸ்தர் தேவை என்று காட்டுவது.
- 20:1–11 — இஸ்ரவேலை எகிப்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணினவராகத் தேவன் தம்மை அறிமுகப்படுத்தி, பின்பு பேசுகிறார்: வேறே தேவர்கள் வேண்டாம், வணங்குவதற்குச் செதுக்கப்பட்ட சிலைகள் வேண்டாம், அவர் நாமத்தை வீணிலே வழங்க வேண்டாம், ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாக ஆசரியுங்கள் — வேலைக்காரர், அந்நியர், மிருகங்கள் உட்பட வீட்டிலுள்ள அனைவருக்கும் ஓய்வின் நாள், ஏனெனில் தேவன் ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருந்தார்.
- 20:12–17 — பின்பு மற்றவர்களோடான வாழ்க்கையை வடிவமைக்கும் கட்டளைகள்: தகப்பனையும் தாயையும் கனம்பண்ணு; கொலை செய்யாதே, விபசாரம் செய்யாதே, களவு செய்யாதே, பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதே; பிறனுடைய வீட்டையும், வாழ்க்கைத்துணையையும், வேலைக்காரரையும், மிருகங்களையும், அவனுக்குரிய எதையும் இச்சியாதே.
- 20:18–21 — மக்கள் இடிமுழக்கங்களையும் மின்னல்களையும் புகையையும் கண்டு, எக்காளத்தைக் கேட்டு, பயந்து தூரத்தில் நிற்கிறார்கள். தேவனுக்குப் பதிலாகத் தாங்களுடன் பேசும்படி மோசேயைக் கெஞ்சுகிறார்கள். பயபக்தி அவர்களைப் பாவத்திலிருந்து காக்கும்படி தேவன் அவர்களைச் சோதிக்க வந்திருக்கிறார் என்று மோசே சொல்லி, காரிருளுக்கு அருகே போகிறான்.
- 20:22–26 — பின்வரும் நியாயப்பிரமாணத்தின் முதல் அறிவுறுத்தல்களைத் தேவன் தருகிறார்: வெள்ளியினாலோ பொன்னினாலோ தெய்வங்கள் வேண்டாம்; தேவன் தம் நாமத்தை நினைவுகூரச் செய்யும் எந்த இடத்திலும், படிகள் இல்லாத, மண்ணால் அல்லது வெட்டப்படாத கற்களால் ஆன எளிய பலிபீடம்.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 20:2–3 · அதனால் என்ன: கற்பனைகள் அடிக்கடி தடைகளின் பட்டியலாகக் கருதப்படுகின்றன, ஆனால் அவை சுதந்திரத்துடன் தொடங்குகின்றன — நீங்கள் அடிமைகளாக இருந்தீர்கள், நான் உங்களை விடுதலையாக்கினேன். அப்படி வாசித்தால், சுதந்திர மக்கள் எப்படிச் சுதந்திரமாக நிலைத்திருக்கிறார்கள் என்பதை அவை விவரிக்கின்றன: தங்களை மீட்ட தேவனுக்கு உண்மையாக இருந்து, ஒருவருக்கொருவர் உயிரையும், திருமணத்தையும், உடைமையையும், நற்பெயரையும், சமாதானத்தையும் காப்பது. வேலைக்காரருக்கும் மிருகங்களுக்கும் கூட ஓய்வான ஓய்வுநாள் இன்னும் ஒரு புரட்சிகரமான கருத்து.