மோசேயின் பாட்டு

பாடல்கள் பிரசங்கங்களைவிட நிலைத்திருக்கின்றன. சிறுவயதில் கற்ற பாடல் வரிகளை, அவற்றோடு கற்பிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பாடத்தையும் மறந்துவிட்ட பின்னும், நம்மில் பெரும்பாலானோர் இன்னும் பாட முடியும். மோசேக்கு இது தெரிந்திருப்பதுபோலத் தெரிகிறது. நியாயப்பிரமாணத்தை எழுதிய பின், அவன் இப்போது இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு பாட்டைக் கொடுக்கிறான் — ஒரு மகிழ்ச்சியான பாட்டு அல்ல, இக்கட்டின் நாளில் பாடப்பட வேண்டிய ஒரு பாட்டு; காரியங்கள் சிதையும்போது, ஏன் என்றும், இன்னும் உண்மையுள்ளவர் யார் என்றும் ஜனங்கள் நினைவுகூரும்படி. உபாகமம் 32 அந்தப் பாட்டு — பழைய ஏற்பாட்டின் மாபெரும் கவிதைகளில் ஒன்று.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தேசத்துக்குச் சற்று முன், இந்தப் பாட்டு இஸ்ரவேலின் முழுக் கதையையும் முன்கூட்டியே சொல்கிறது: தெரிந்துகொள்ளப்பட்டு சுமக்கப்பட்டவர்கள், கொழுத்து மறந்துபோனவர்கள், நியாயந்தீர்க்கப்பட்டவர்கள், இறுதியில் அவர்களை விட்டுவிடாத தேவனால் நியாயம் பெற்றவர்கள். பிற்காலத் தீர்க்கதரிசிகள் அதன் கருப்பொருள்களை எதிரொலிக்கிறார்கள்; புதிய ஏற்பாடு அதை மேற்கோள் காட்டுகிறது (ரோமர், எபிரெயர்). வேதாகமத்தின் நடு அங்கங்களின் கதை ஒரு கவிதையாகச் சுருக்கப்பட்டது இது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எதிர்கால அழிவை உண்மையின்மையின் விளைவாக விளக்கி, தேவனுடைய இறுதி இரக்கத்தை முன்வைக்கும் நினைவில் நிற்கும் ஒரு சாட்சியை — ஒரு பாட்டை — இஸ்ரவேலுக்குக் கொடுப்பதும்; பின்பு மோசேயை அவனுடைய மரணத்தை நோக்கி நகர்த்துவதும்.

• 32:1–14 — வானமும் பூமியும் கேட்கும்படி அழைக்கப்படுகின்றன. தேவன் கன்மலை, பூரணமானவர், நீதியுள்ளவர்; ஊளையிடும் வனாந்தரத்தில் இஸ்ரவேலைக் கண்டுபிடித்து, தன் கூட்டைக் கலைத்துத் தன் குஞ்சுகளைச் செட்டைகளின்மேல் சுமக்கும் கழுகைப் போல அவர்களைப் பராமரித்தார்.
• 32:15–33 — இஸ்ரவேல் ('யெஷூரன்') கொழுத்து உதைத்து, தெய்வமல்லாத தெய்வங்களுக்காகத் தேவனைக் கைவிட்டது. ஆகவே தேவன் 'ஜனமல்லாத ஒரு ஜனத்தால்' அவர்களுக்கு எரிச்சலூட்டி, அழிவை அனுப்புவார் — ஆனாலும் சத்துருக்கள் பெருமை பாராட்டாதபடி, அவர்களை முற்றிலும் அழிப்பதிலிருந்து தம்மைத் தடுத்துக்கொள்கிறார்.
• 32:34–43 — திருப்பம்: பழிவாங்குதல் தேவனுக்கு உரியது; தம்முடைய ஊழியக்காரரின் பலம் போனபோது அவர் அவர்கள்மேல் மனதுருகுவார். அவரைத் தவிர வேறே தேவன் இல்லை; அவர் கொல்கிறார், உயிர்ப்பிக்கிறார். அவருடைய ஜனத்தோடு களிகூரும்படி ஜனங்களை அழைத்துப் பாட்டு முடிகிறது.
• 32:44–47 — மோசேயும் யோசுவாவும் பாட்டைச் சொல்கிறார்கள்; இந்த வார்த்தைகளை இருதயத்தில் வைக்கும்படி மோசே ஜனங்களை வலியுறுத்துகிறான்: இவை வீண் வார்த்தைகள் அல்ல, இவையே உங்கள் ஜீவன்.
• 32:48–52 — அதே நாளில், மேரிபாவின் தண்ணீரண்டை அவன் தவறியதால், ஓர் மலையில் ஆரோன் மரித்ததுபோல, நேபோ மலையில் ஏறி, கானானைத் தூரத்திலிருந்து பார்த்து, அங்கே மரிக்கும்படி தேவன் மோசேயிடம் சொல்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 32:4  ·  அதனால் என்ன: இந்தப் பாட்டு எளிதான நம்பிக்கையையும் விரக்தியையும் இரண்டையும் மறுக்கிறது. அது தோல்வியை நேரடியாகப் பெயரிடுகிறது, இருந்தும் மனதுருக்கத்தில் முடிகிறது. அதன் இறுதிக் காட்சி நிதானப்படுத்துகிறது: மோசேகூடத் தான் நம்பியதெல்லாவற்றையும் பெறவில்லை. வாழ்நாள் முழுவதுமான உண்மைத்தன்மை ஒரு விலக்கை விலைக்கு வாங்குவதில்லை; ஆனால் மனிதர்கள் உண்மையற்றவர்களாக இருக்கும்போதும் கன்மலை உண்மையுள்ளதாகவே இருக்கிறது என்று பாட்டு வலியுறுத்துகிறது.