இரத்தம், சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்கள், ஒரு கலகக்கார மகன்

இரண்டு கிராமங்களுக்கு இடையிலான ஒரு வயலில் ஒரு உடல் கண்டெடுக்கப்படுகிறது; யார் செய்தார்கள் என்று யாருக்கும் தெரியாது. இன்று காவல்துறை தூரங்களை அளந்து, தொலைபேசிகளைச் சோதித்து, சந்தேக நபர்களின் பட்டியலைத் தயாரிக்கும். இங்கே மூப்பர்களும் அளக்கிறார்கள் — மிக அருகிலுள்ள ஊரைக் கண்டுபிடிக்க; பின்பு அந்த ஊர் அந்தப் பிரச்சினையைப் பகிரங்கமாகத் தன்னுடையதாக ஏற்க வேண்டும். யாரும் எதிர்கொள்ள விரும்பாத சூழ்நிலைகளால் இந்த அதிகாரம் நிறைந்திருக்கிறது: தீர்க்கப்படாத ஒரு கொலை, போரில் பிடிக்கப்பட்ட ஒரு பெண், ஒரு மனைவியின் பிள்ளைக்குப் பட்சபாதம் காட்டும் ஒரு தகப்பன், கட்டுக்கடங்காத ஒரு மகன். அதன் சில பதில்கள் இன்னும் கடுமையாக உணரப்படுகின்றன. மற்றவை அந்த அறையிலுள்ள மிகப் பலவீனமான நபரை அமைதியாகப் பாதுகாக்கின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது மூன்றாம் பகுதி — இங்கே தேவனுடைய உடன்படிக்கை குடும்ப, சமூக வாழ்க்கையின் மிகச் சிக்கலான மூலைகளுக்குள் எட்டுகிறது. இங்குள்ள சட்டங்கள் போர், பலதார மணம், ஆணாதிக்கக் குடும்பங்கள் நிறைந்த ஒரு உலகத்தை முன்னனுமானித்து, அதற்குள் வரம்புகளை வைக்கின்றன. மரத்தில் தூக்கிப்போடப்பட்ட உடல் 'தேவனால் சபிக்கப்பட்டது' என்ற இறுதி வசனங்கள் புதிய ஏற்பாட்டில் முக்கியமாகின்றன: இயேசுவின் சிலுவை மரணத்தின் பொருளை விளக்கப் பவுல் அவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறார் (கலாத்தியர் 3:13).

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யாரும் பிடிபடாதபோதும் குற்றமில்லாத இரத்தம் முக்கியமானது என்று காட்டுவதும்; சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்கள், மனைவிகள், மகன்கள் மேல் அதிகாரமுள்ள ஆண்களுக்குச் சட்ட வரம்புகளை வைப்பதும்; குடும்பங்களைச் சமூகத்தின் நீதிமன்றங்களில் பொறுப்புக்கூற வைப்பதும்.

• 21:1–9 — ஒரு கொலை தீர்க்கப்படாதபோது, மிக அருகிலுள்ள ஊரின் மூப்பர்கள் ஓடும் நீருள்ள, பயிரிடப்படாத ஒரு பள்ளத்தாக்கில் ஒரு இளம் கிடாரியின் கழுத்தை முறித்து, அதன்மேல் தங்கள் கைகளைக் கழுவி, இந்த இரத்தத்தைத் தாங்கள் சிந்தவில்லை என்று அறிவிக்கிறார்கள். முழுச் சமூகமும் பொறுப்பேற்று, தேவனுடைய மன்னிப்பைக் கேட்கிறது.
• 21:10–14 — சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணை மணக்க விரும்பும் ஒரு வீரன், தன் பெற்றோருக்காகத் துக்கங்கொண்டாட அவளுக்குத் தன் வீட்டில் ஒரு மாதம் கொடுக்க வேண்டும் — சிரைத்த தலையோடும் மாற்றிய உடையோடும். பின்னர் அவன் அவளை நிராகரித்தால், அவளை விடுதலையாகப் போகவிட வேண்டும்; அவன் அவளைத் 'தாழ்த்தினதால்', அவளை விற்கவோ அடிமையாக நடத்தவோ கூடாது.
• 21:15–17 — ஒருத்தி நேசிக்கப்பட்டவளும் மற்றவள் நேசிக்கப்படாதவளுமான இரண்டு மனைவிகளுள்ள ஒருவன், தலைச்சன் பிள்ளையின் இரட்டிப்புப் பங்கைத் தனக்குப் பிரியமானவளின் மகனுக்கு மாற்ற முடியாது. அந்த உரிமை, அவனுடைய தாய் யாராயினும், உண்மையான தலைச்சன் பிள்ளைக்கே உரியது.
• 21:18–21 — பெருந்தீனிக்காரனும் குடிகாரனுமான பிடிவாதமும் கலகமுமுள்ள ஒரு மகனின் பெற்றோர் அவனை ஊர் மூப்பர்களிடம் கொண்டுவரலாம்; அவன் கல்லெறிந்து கொல்லப்பட வேண்டும். பெற்றோர் இருவரும் சேர்ந்து செயல்பட வேண்டும்; வழக்கு தகப்பனிடம் மட்டுமல்ல, மூப்பர்களிடம் போகிறது.
• 21:22–23 — மரத்தில் தூக்கிப்போடப்பட்ட, கொல்லப்பட்ட ஒருவனின் உடல் அதே நாளில் அடக்கம்செய்யப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் தூக்கிப்போடப்பட்டவன் தேவனுடைய சாபத்துக்குக் கீழ்ப்பட்டவன்; அவன் தேசத்தைத் தீட்டுப்படுத்தக்கூடாது.

முக்கிய வசனம்: உபாகமம் 21:23  ·  அதனால் என்ன: இங்குள்ள பல விஷயங்கள் நவீன வாசகருக்குக் கடினமானவை — விசேஷமாகச் சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட பெண்ணும் கலகக்கார மகனும். ரபீக்களே சங்கடப்பட்டார்கள்: கலகக்கார மகன் வழக்கு 'ஒருபோதும் நடந்ததில்லை, ஒருபோதும் நடக்கப்போவதுமில்லை' என்று தால்முத் சொல்லி, அதை நிபந்தனைகளால் சூழ்ந்து, சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட பெண் பற்றிய சட்டத்தை மனித ஆசைக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு சலுகையாகக் கருதுகிறது. இருந்தும், தீர்க்கப்படாத ஒரு கொலைக்கு முழு ஊரும் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்றும், வெறுக்கப்பட்ட மனைவியின் மகன் தன் உரிமைகளை இழப்பதில்லை என்றும் இந்த அதிகாரம் வலியுறுத்துகிறது.