அக்கினி இரதங்கள்

சில பிரிவுகள் வருவதை நாம் பார்க்கிறோம், ஆனாலும் அவற்றுக்கு ஆயத்தமாக இருப்பதில்லை. ஓர் ஆசிரியர் ஓய்வுபெறுகிறார், ஒரு பெற்றோர் தளர்ந்துபோகிறார், ஒரு வழிகாட்டி இதுவே கடைசி ஆண்டு என்று உங்களிடம் அமைதியாகச் சொல்கிறார். சுற்றியிருக்கும் எல்லோருக்கும் தெரிந்திருப்பதுபோலத் தோன்றுகிறது; அவர்கள் அதைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறார்கள்; நீங்களோ, 'ஆம், எனக்குத் தெரியும் — பேசாதிருங்கள்' என்று சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள். இங்கே எலிசாவின் நாள் அதுதான். ஒவ்வொரு நிறுத்தத்திலும், அவனுடைய எஜமான் இன்று எடுத்துக்கொள்ளப்படுவார் என்று தீர்க்கதரிசிகளின் சீஷர்கள் அவனுக்கு நினைவூட்டுகிறார்கள். மூன்றுமுறை எலியா அவனைப் பின்தங்கியிருக்கச் சொல்கிறார்; மூன்றுமுறை அவன் மறுக்கிறான். முடிவில் அங்கே இருக்க அவன் விரும்புகிறான்; தன் எஜமானுக்கு இருந்ததைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ள விரும்புகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியின் தீர்க்கதரிசனக் கதையின் மையத்திலுள்ள கைமாற்றம் இது. பாகாலுக்கு எதிராகத் தனியாக நின்ற எலியா மரிக்காமலேயே புறப்படுகிறார்; எலிசா அவருடைய சால்வையையும் ஆவியையும் பெறுகிறான். பாதை, யோசுவா தேசத்துக்குள் பிரவேசித்ததைத் தலைகீழாகச் செல்கிறது — கில்கால், பெத்தேல், எரிகோ, யோர்தான் பிளத்தல் — புதிய ஒரு தீர்க்கதரிசியோடு மீண்டும் தொடங்குவதற்கு முன் கதை தன் தொடக்கத்துக்குப் பின்னோக்கிச் சுற்றுவதுபோல. எலிசாவின் ஊழியம் இப்போது அடுத்த பல அதிகாரங்களில் பெரும்பகுதியை நிரப்புகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மோசேயையும் யோசுவாவையும் எதிரொலிக்கும் அடையாளங்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு, தீர்க்கதரிசனப் பொறுப்பு எலியாவிடமிருந்து எலிசாவுக்குப் பத்திரமாகக் கைமாறுவதைக் காட்டுவது; குணமாக்கவும் சபிக்கவும் எலிசாவுக்கு உள்ள அதிகாரத்தை நிறுவுவது.

• 2:1–6 — கில்காலிலிருந்து பெத்தேலுக்கு, பெத்தேலிலிருந்து எரிகோவுக்கு — எலியா எலிசாவைப் பின்னே விட்டுச்செல்ல முயல்கிறார்; ஒவ்வொரு முறையும் தான் அவரை விட்டுப் பிரிவதில்லை என்று எலிசா ஆணையிடுகிறான். ஒவ்வொரு பட்டணத்திலும், அவனுடைய எஜமான் இன்று எடுத்துக்கொள்ளப்படுவார் என்று தீர்க்கதரிசிகளின் சீஷர்கள் எலிசாவிடம் சொல்கிறார்கள்.
• 2:7–14 — எலியா தன் சால்வையைச் சுருட்டி யோர்தானை அடிக்கிறார்; அவர்கள் உலர்ந்த தரையில் கடக்கிறார்கள். அவருடைய ஆவியில் 'இரட்டிப்பான பங்கை' — தலைச்சன் வாரிசின் பங்கை — எலிசா கேட்கிறான். ஓர் அக்கினி இரதமும் அக்கினிக் குதிரைகளும் அவர்களைப் பிரிக்கின்றன; எலியா ஒரு சுழல்காற்றில் ஏறிப்போகிறார். எலிசா 'என் தகப்பனே!' என்று கூப்பிட்டு, விழுந்த சால்வையை எடுத்து, தானே யோர்தானைப் பிளக்கிறான்.
• 2:15–22 — எலியாவின் ஆவி எலிசாவின்மேல் தங்கியிருக்கிறது என்று எரிகோவிலுள்ள தீர்க்கதரிசிகள் அறிந்துகொள்கிறார்கள். அவனுடைய ஆலோசனைக்கு மாறாக, அவர்கள் மூன்று நாள் எலியாவைத் தேடியும் ஒன்றும் காணவில்லை. பின்பு எலிசா ஒரு புதிய கிண்ணத்திலிருந்து உப்பைப் போட்டு எரிகோவின் கெட்ட நீரூற்றைக் குணமாக்குகிறான்.
• 2:23–25 — பெத்தேலுக்குப் போகும் வழியில் இளைஞர்களின் ஒரு கூட்டம் அவனைப் பரியாசம் செய்கிறது — 'மொட்டைத்தலையா, ஏறிப்போ!' அவன் கர்த்தருடைய நாமத்தினாலே அவர்களைச் சபிக்கிறான்; இரண்டு கரடிகள் அவர்களில் நாற்பத்திரண்டு பேரைப் பீறுகின்றன. எலிசா கர்மேல் பர்வதத்துக்குப் போய், பின்பு சமாரியாவுக்குத் திரும்புகிறான்.

முக்கிய வசனம்: 2 இராஜாக்கள் 2:9  ·  அதனால் என்ன: எலிசா ஆறுதலைக் கேட்கவில்லை; பணியைத் தொடர்ந்து செய்யும் திறனைக் கேட்கிறான். ஒரு வழிகாட்டியை இழந்த எவருக்கும் அது ஓர் உண்மையான ஜெபம். ஆனால் அதிகாரத்தின் முடிவு உண்மையிலேயே கடினமானது; அதை மிக விரைவாக விளக்கித் தள்ளுவதைவிட, அதன் கடினத்தோடு சற்று அமர்ந்திருப்பதே நல்லது.