ஒரு கணவன் இறக்கும்போது, பல இடங்களில் ஒரு விதவையின் எதிர்காலம், அவனுடைய குடும்பம் அவளை ஏற்றுக்கொள்கிறதா அல்லது வெளியே தள்ளுகிறதா என்பதைச் சார்ந்தே இன்னும் இருக்கிறது. அவளை யார் கவனித்துக்கொள்வார்கள் என்ற கேள்வி நடைமுறையானது, உணர்வுபூர்வமானது, பெரும்பாலும் வேதனையானது. ஆரம்பகாலச் சபை ஒவ்வொரு வாரமும் அதை எதிர்கொண்டது. ஓய்வூதியம் இல்லாத ஒரு உலகில், எந்த ஊரிலும் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களில் விதவைகளும் இருந்தார்கள்; சபை அவர்களுடைய ஆதரவைப் பொறுப்பேற்றிருந்தது. 1 தீமோத்தேயு 5இல் பவுல் விவரங்களைச் சிந்தித்துத் தீர்க்கிறார் — யாருக்குச் சபை உதவ வேண்டும், யாருக்கு அவர்களுடைய சொந்தக் குடும்பங்கள் — அதோடு மூப்பர்களை நியாயமாக நடத்துவது, அவர்களுக்குச் சம்பளம் கொடுப்பது, தேவைப்படும்போது அவர்களைத் திருத்துவது பற்றியும்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி: தன் பலவீனமான அங்கத்தினரை உண்மையிலேயே கவனித்துக்கொள்ளும் ஒரு சமூகமாகச் சபை. எருசலேமில் விதவைகளுக்கான அன்றாட உணவுப் பகிர்வு முதல் (அப்போஸ்தலர் 6) ஒரு தலைமுறைக்குப் பின் எபேசு வரை, விதவைகளை ஆதரிப்பது இந்தப் புதிய குடும்பத்தின் அடையாளங்களில் ஒன்று. இங்கே பராமரிப்பு நீடித்ததாகவும் நியாயமாகவும் இருக்கும்படி அது ஒழுங்கமைக்கப்படுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சபையை ஒரு வீட்டாராக உருவாக்குவது — மூப்பர்களைக் கனப்படுத்துவது, யாருமில்லாத விதவைகளை ஆதரிப்பது, முதல் பொறுப்பைக் குடும்பங்கள்மேல் வைப்பது — தலைவர்களைப் புறக்கணிப்பிலிருந்தும் அநியாயமான குற்றச்சாட்டிலிருந்தும் பாதுகாப்பது.
- 5:1–2 — தீமோத்தேயு முதிர்வயதுள்ள ஆண்களைத் தகப்பன்மார்களாகவும், இளைய ஆண்களைச் சகோதரர்களாகவும், முதிர்வயதுள்ள பெண்களைத் தாய்மார்களாகவும், இளைய பெண்களைச் சகோதரிகளாகவும், முழுத் தூய்மையோடு நடத்த வேண்டும். சபை ஒரு குடும்பம்; அதற்குள் அவர் அப்படியே பேச வேண்டும்.
- 5:3–16 — உண்மையிலேயே தனிமையாயிருக்கும் விதவைகளைக் கனம்பண்ணு. பிள்ளைகளும் பேரப்பிள்ளைகளும் முதலில் தங்கள் சொந்தக் குடும்பத்தைக் கவனிக்க வேண்டும்; தன் உறவினர்களை விசாரிக்க மறுப்பவன் விசுவாசத்தை மறுதலித்தவன். அறுபது வயதுக்கு மேற்பட்ட, நற்கிரியைகளுக்குப் பேர்பெற்ற விதவைகள் மட்டுமே சபையின் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட வேண்டும். இளைய விதவைகள் மறுமணம் செய்ய ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள்; சபைக்குப் பாரமாகாதபடி, குடும்பத்தில் விதவைகளைக் கொண்டிருக்கும் விசுவாசியான பெண்கள் அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும்.
- 5:17–22 — நன்றாக நடத்தும் மூப்பர்கள், விசேஷமாகப் பிரசங்கத்திலும் போதனையிலும் பிரயாசப்படுகிறவர்கள், இரட்டிப்பான கனத்துக்குப் பாத்திரர். 'போரடிக்கிற மாட்டை வாய்கட்டாயாக' (உபாகமம் 25:4) என்பதையும் 'வேலையாள் தன் கூலிக்குப் பாத்திரனாயிருக்கிறான்' என்பதையும் பவுல் மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஒரு மூப்பருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுக்கு இரண்டு மூன்று சாட்சிகள் தேவை; பாவத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள் பகிரங்கமாகக் கடிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். தீமோத்தேயு பட்சபாதம் காட்டக்கூடாது; யார்மேலும் அவசரமாகக் கைகளை வைக்கக்கூடாது.
- 5:23–25 — ஒரு தனிப்பட்ட குறிப்பு: தீமோத்தேயு தம் வயிற்றுக்காகவும் அடிக்கடி வரும் பலவீனங்களுக்காகவும் கொஞ்சம் திராட்சரசம் அருந்த வேண்டும். சிலருடைய பாவங்களும் சில நற்கிரியைகளும் வெளிப்படையானவை; மற்றவை பிற்பாடுதான் தெளிவாகின்றன.
முக்கிய வசனம்: 1 தீமோத்தேயு 5:8 · அதனால் என்ன: பராமரிப்பு யாருடைய வேலையும் இல்லாததாகவோ, நிறுவனத்தின் வேலை மட்டுமாகவோ ஆவதை இந்த அதிகாரம் அனுமதிக்க மறுக்கிறது. குடும்பங்கள் முதலில்; யாருமில்லாதவர்களுக்காகச் சபை முன்வருகிறது. வயதான பெற்றோரையும் விதவையான உறவினர்களையும் கவனித்துக்கொள்ளும் குடும்பங்களிடம் அந்தச் சமநிலை இன்றும் பேசுகிறது. குற்றச்சாட்டுகள் பற்றிய அதன் விதிகள் — சாட்சிகள், பட்சபாதமின்மை, அவசரமின்மை — தன் தலைவர்களைக் கையாளும் எந்தச் சமூகத்துக்கும் நியாயமான ஒரு தரம்.