மக்கள் ஒருபோதும் முழுமையாகத் தீர்மானிக்காமல், இரண்டு முகாம்களில் ஒவ்வொரு காலை வைத்துக்கொண்டு ஆண்டுக்கணக்காக வாழ முடியும். யாரும் கேள்வியைக் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை; ஆகவே அது திறந்தே கிடக்கிறது. எலியா அதைக் கட்டாயப்படுத்துகிறார். தேசத்தை ஒரு மலையின்மேல் கூட்டி, இரண்டு தேர்வுகளுக்கு இடையே எவ்வளவு காலம் குந்திக்குந்தித் தாவிக்கொண்டிருக்கப் போகிறீர்கள் என்று கேட்கிறார் — கூட்டம் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. தொடர்ந்து வருவது இராஜாக்களின் மிக நாடகீயமான காட்சி: மௌனமான ஒரு தெய்வத்திடம் ஒரு நாள் முழுவதும் கூச்சலும் நடனமும், தண்ணீரில் நனைந்த ஒரு பலிபீடம், வானத்திலிருந்து நெருப்பு, பின்பு தொடுவானத்தில் ஒரு மனிதனுடைய கையளவான ஒரு சிறிய மேகம்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அதிகாரம் 17இல் தொடங்கிய வறட்சியின் உச்சக்கட்டம் இது; பழைய ஏற்பாட்டில் இஸ்ரவேலின் தேவனுக்கும் பாகாலுக்கும் இடையிலான மிகக் கூர்மையான மோதல். ஆகாபின் அரசவை இப்போது முழுமையாகப் பாகாலுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டுள்ளது; கர்மேல் அதற்கான பதில். அடுத்த அதிகாரம் பின்விளைவைக் காட்டும் — வெற்றிபெற்ற தீர்க்கதரிசி களைத்துப் பயந்துபோகிறார் — இது இந்த வெற்றியை ஓர் இறுதி வெற்றியாக அல்ல, ஒரு திருப்புமுனையாக்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாகாலுக்கு மேலாகக் கர்த்தரே மெய்யான தேவன் என்று அவர் பகிரங்கமாக நியாயப்படுத்தப்படுவதைக் காட்டுவது; பிளவுபட்ட விசுவாசத்திலிருந்து இஸ்ரவேலைத் திரும்ப அழைப்பது; அவருடைய வார்த்தை தொடங்கிய வறட்சியை முடிப்பது.
- 18:1–16 — மூன்றாம் ஆண்டில் தேவன் எலியாவை ஆகாபிடம் திருப்பி அனுப்புகிறார். யேசபேலுக்குத் தெரியாமல் கர்த்தருடைய தீர்க்கதரிசிகளில் நூறு பேரைக் குகைகளில் ஒளித்து வைத்திருக்கும் ஆகாபின் அரண்மனை விசாரணைக்காரனாகிய ஒபதியா, வழியில் எலியாவைச் சந்தித்து, எலியா மீண்டும் மறைந்துவிட்டால் தன் உயிருக்கு ஆபத்து என்று அஞ்சுகிறான். தன்னைக் காண்பிப்பதாக எலியா வாக்களிக்கிறார்.
- 18:17–24 — ஆகாப் எலியாவை 'இஸ்ரவேலைக் கலங்கப்பண்ணுகிறவன்' என்று அழைக்கிறான்; கலக்கம் ஆகாபின் பாகால் ஆராதனையே என்று எலியா சொல்கிறார். அவர் பாகாலின் 450 தீர்க்கதரிசிகளையும் அசேராவின் 400 தீர்க்கதரிசிகளையும் கர்மேலுக்கு வரவழைத்து, எவ்வளவு காலம் இரண்டு நினைவுகளால் குந்திக்குந்தி நடப்பீர்கள் என்று மக்களிடம் கேட்கிறார். ஒவ்வொரு பக்கமும் ஒரு காளையை ஆயத்தம் செய்யும்; நெருப்பினால் பதில் கொடுக்கும் தெய்வமே தேவன்.
- 18:25–29 — பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகள் காலைமுதல் பிற்பகல்வரை தங்கள் பலிபீடத்தைச் சுற்றி ஆடிக்கொண்டு கூப்பிடுகிறார்கள். எலியா அவர்களைப் பரியாசம் செய்கிறார்: ஒருவேளை அவர்களுடைய தெய்வம் வேலையாக இருக்கலாம், பயணத்தில் இருக்கலாம், அல்லது தூங்கிக்கொண்டிருக்கலாம். இரத்தம் வழியும்வரை அவர்கள் தங்களைக் கீறிக்கொள்கிறார்கள்; ஆனால் சத்தமும் இல்லை, பதிலும் இல்லை.
- 18:30–40 — எலியா பன்னிரண்டு கற்களால் கர்த்தருடைய பலிபீடத்தைத் திரும்பக் கட்டி, ஒரு வாய்க்காலை வெட்டி, மூன்றுமுறை அதைத் தண்ணீரால் நனைக்கச் செய்கிறார். அவர் ஒரு சிறிய ஜெபம் செய்கிறார்; நெருப்பு விழுந்து பலியையும் கற்களையும் தண்ணீரையும் பட்சிக்கிறது. மக்கள் முகங்குப்புற விழுந்து, 'கர்த்தரே தேவன்!' என்று கூப்பிடுகிறார்கள். பின்பு எலியா பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளைப் பிடிக்கச் செய்து கீசோன் ஆற்றண்டையில் கொல்லுகிறார்.
- 18:41–46 — எலியா மலையுச்சியில் தன் முகத்தைத் தன் முழங்கால்களுக்கு நடுவே வைத்து ஜெபிக்கிறார்; கடலிலிருந்து ஒரு சிறிய மேகம் எழும்பும்வரை அவருடைய வேலைக்காரன் ஏழுமுறை பார்க்கிறான். வானம் கறுத்து, பெருமழை பெய்கிறது; எலியா ஆகாபின் இரதத்துக்கு முன்பாக யெஸ்ரயேல்வரை ஓடுகிறார்.
முக்கிய வசனம்: 1 இராஜாக்கள் 18:21 · அதனால் என்ன: எலியாவின் கேள்வி — எவ்வளவு காலம் தீர்மானிக்காமல் இருப்பீர்கள்? — ஒருவர் எதை நம்பினாலும் இன்றும் தைக்கிறது. முடிவு இன்னும் கடினமானது: கீசோனில் நடந்த படுகொலை நவீன வாசகர்களைக் கலங்கச் செய்கிறது — அது சரியே. இஸ்ரவேலை அந்நிய தெய்வங்களிடம் நடத்துவதற்கு எதிரான பண்டைய சட்டத்தை (உபாகமம் 13) அது பிரதிபலிக்கிறது; எதிரிகள்மேல் நெருப்பை இறக்க மறுத்த இயேசுவோடு (லூக்கா 9:54–55) சேர்த்தும் கிறிஸ்தவர்கள் அதை வாசிக்கிறார்கள்.