குறைவாயிருக்கிறவைகளை ஒழுங்குபடுத்து. முடிக்கப்படாதவற்றுக்கு ஒழுங்கமைப்பைக் கொண்டுவரும் பணி. பெரும்பாலான சபைகளுக்குத் தங்கள் ஆரம்ப காலத்தில் ஒரு தீத்து தேவைப்படுகிறார் — காரியங்களைத் தொடங்குவதற்கு அல்ல, அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு ஒருவர்.

பட்டணங்கள்தோறும் மூப்பர்களை ஏற்படுத்து. பல சபைகளின் தொகுப்புக்கு ஒருவர் அல்ல, ஒவ்வொரு பட்டணத்திற்கும் ஒருவர். ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவ மாதிரி, கூடிவரும் ஒவ்வொரு சபையிலும் உள்ளூர் அளவிலான, பலர் சேர்ந்த மூப்பர் குழுவே. இந்தக் கொள்கை இன்றும் பொருந்துகிறது.

முதலாவதாகக் குறிப்பிடப்படும் மூன்று தகுதிகள்: குற்றஞ்சாட்டப்படாதவன் (பொது அவதூறு இல்லாதவன்), ஒரே மனைவியையுடைய புருஷன் (திருமணத்தில் உண்மையுள்ளவன்), விசுவாசமுள்ள பிள்ளைகள் (ஒழுங்கான குடும்பம்).

குடும்ப வாழ்க்கை தலைமைப் பொறுப்புக்கு முந்தியது. தன் சொந்த வீட்டை நடத்தத் தெரியாதவன் சபையை நடத்த முடியாது (1 தீமோத்தேயு 3:5). பிள்ளைகளின் நடத்தை, ஒரு மனிதனுடைய ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சியின் கண்கூடான அளவுகோல்களில் ஒன்று.

ஐந்து எதிர்மறைத் தகுதிகள். தன் இஷ்டப்படி செய்யாதவன் — பிடிவாதமோ வாக்குவாதப் பிரியமோ இல்லாதவன். முற்கோபமில்லாதவன் — கோபிக்கத் தாமதிப்பவன். மதுபானப்பிரியமில்லாதவன் — குடிக்கு அடிமையாகாதவன். அடிக்காதவன் — வன்முறையற்றவன். இழிவான ஆதாயத்தை இச்சிக்காதவன் — பணத்தால் சீர்கெடாதவன்.

தலைமைப் பொறுப்பிலுள்ளவர்களுக்கு வரும் ஐந்து பொதுவான சோதனைகள் இங்கே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. ஒருவன் வரங்கள் உள்ளவனாகவும், சொல்வன்மை மிக்கவனாகவும், பிரபலமானவனாகவும் இருக்கலாம் — ஆனாலும் இவற்றில் ஒன்றினால் தகுதியிழக்கக்கூடும். மூப்பருடைய எதிர்வினைகளையும், அவருடைய குடிப்பழக்கத்தையும், பணவிவகாரங்களையும், கோபத்தையும் கவனியுங்கள். குணத்தின் அளவுகோல் அன்றாட விவரங்களில்தான் இருக்கிறது.

மூப்பர் ஆரோக்கியமான உபதேசத்தைப் பற்றிக்கொள்ளுகிறவராகவும், அதே நேரத்தில் எதிர்ப்பை மறுத்துரைக்க வல்லவராகவும் இருக்கவேண்டும். இரண்டு திறன்களும் அவசியம். பலர் சத்தியத்தை அறிந்திருக்கிறார்கள், ஆனால் அதைப் பாதுகாக்க முடிவதில்லை; சிலர் வாதிடத் தெரிந்தவர்கள், ஆனால் தாங்களே சத்தியத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பதில்லை.

தான் போதிக்கப்பட்டதற்கேற்ற உண்மையான வசனம். ஆரோக்கியமான உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. ஒவ்வொரு தலைமுறையும் முந்தைய தலைமுறையிடமிருந்து அதைப் பெற்றுக்கொள்கிறது. மூப்பர் சுதந்தரமாகப் பெற்ற சத்தியத்தின் பாதுகாவலர்; புதிய கருத்துகளைக் கண்டுபிடிப்பவர் அல்ல.

கி.மு. ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கிரேத்தா தீவுக் கவிஞரான எப்பிமெனிடிஸைப் பவுல் மேற்கோள் காட்டுகிறார். ஒரு கிரேத்தா தீவானே கொடுத்த, தன் கலாச்சாரத்தைப் பற்றிய கடுமையான மதிப்பீடு இது. பவுல் அதை உறுதிப்படுத்துகிறார்: இந்தச் சாட்சி உண்மையாக இருக்கிறது (வசனம் 13).

சில சமயங்களில் ஒரு கலாச்சாரத்தைப் பற்றிய மிகத் துல்லியமான விமர்சனம் அதற்குள்ளிருந்தே வருகிறது. கிறிஸ்தவ போதகர் உள்ளூர் கலாச்சாரத்தை — அதன் பலங்களையும், அதை எளிதில் சூழ்ந்துகொள்ளும் பாவங்களையும் — நேர்மையாக அறிந்திருக்கவேண்டும்; அப்பொழுதுதான் அதற்குப் பயனுள்ள விதத்தில் பிரசங்கிக்க முடியும். பவுல் கிரேத்தாவை மிகைப்படுத்திப் புகழவில்லை; அவர் அதன் நிலையைக் கண்டறிந்து சொன்னார்.

சுத்தமுள்ளவர்களுக்குச் சகலமும் சுத்தமாக இருக்கும். உணவுகளையும் தொடர்புகளையும் தடைசெய்துகொண்டிருந்த நியாயப்பிரமாணவாதிகளுக்கு எதிரான கூற்று. சுத்த இருதயம், சரியாகப் பயன்படுத்தப்படும் படைக்கப்பட்டவைகளில் இயல்பாகவே தீட்டானது எதையும் காண்பதில்லை.

ஆனால் அதன் மறுபக்கம் கடுமையானது: அசுத்தமுள்ளவர்களுக்கும்... ஒன்றும் சுத்தமாக இருக்காது. சீர்கெட்ட மனம் தான் தொடும் அனைத்தையும் சீர்கெடுக்கிறது. மாசுபட்ட மனச்சாட்சி, சுத்தம் தன் கண்முன்னே நின்றாலும் அதை உணர முடியாது.

இறுதிக் குற்றச்சாட்டு. வாய் ஒன்றைச் சொல்கிறது; வாழ்க்கை வேறொன்றைச் சொல்கிறது. அதற்கேற்ற நடைமுறை இல்லாமல் தேவனை அறிக்கைபண்ணுவது, வேதாகமத்தின் மிகத் தெளிவான மொழியில், அருவருக்கப்படத்தக்கது.

யாக்கோபு 2:18 — நான் என் விசுவாசத்தை என் செயல்களினாலே உனக்குக் காண்பிப்பேன். தீத்து 1:16 அதன் எதிர்மறை வடிவமாக நிற்கிறது: அவர்கள் தேவனை அறிந்திருக்கிறோமென்று அறிக்கைபண்ணுகிறார்கள், செயல்களினாலோ அவரை மறுதலிக்கிறார்கள். வாயை அல்ல, செயல்களைக் கவனியுங்கள். இந்த முரண்பாடு ஒவ்வொரு கள்ளப்போதகனையும் அம்பலப்படுத்துகிறது.