கவனித்துப்பாருங்கள். இந்த வினைச்சொல்லின் பொருள் 'உங்கள் மனதை இதில் நிலைநிறுத்துங்கள்' என்பதாகும். எபிரெயர் புத்தகம் தொடர்ந்து வலியுறுத்தும் பயிற்சி இதுவே. கிறிஸ்துவைக் கவனிப்பதினாலேயே கிறிஸ்தவப் போராட்டம் சுகமாகிறது.

அப்போஸ்தலரும் பிரதான ஆசாரியரும். அவருடைய மத்தியஸ்தத்தின் இரண்டு பகுதிகள் — தேவனிடமிருந்து மனிதர்களிடம் அனுப்பப்பட்டவர் (அப்போஸ்தலர்), மனிதர்களிடமிருந்து தேவனிடம் செல்கிறவர் (ஆசாரியர்). இவை இரண்டையும் கிறிஸ்து ஒருவரே வகிக்கிறார்.

நாமே அவருடைய வீடாக இருப்போம். விசுவாசிக்கும் சமுதாயமே கிறிஸ்து ஆளுகை செய்யும் வீடு. அது ஒரு கட்டடம் அல்ல, ஒரு நிறுவனம் அல்ல — ஒரு மக்கள்கூட்டம்.

உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருப்போம் என்றால். இந்த நிபந்தனை உண்மையானது. சகிப்புத்தன்மையே சொந்தமாயிருப்பதின் அடையாளம்; விழுந்துபோதல், ஒருபோதும் வேரூன்றாதிருந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது (ஒப்பிடுக 1 யோவான் 2:19).

ஒவ்வொருநாளும் ஒருவருக்கொருவர் புத்திசொல்லுங்கள். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை ஒரு குழு விளையாட்டு. தனிமையில் நாம் கடினப்படுகிறோம்; ஐக்கியத்தில் மென்மையாகிறோம். சிறுகுழுக்களின் முன்னுரிமைகளை இந்த வசனம் மறுசீரமைக்க வேண்டும்.

பாவத்தின் ஏமாற்றுதல். பாவத்தின் முதன்மையான வழிமுறை பொய். அது தன்னைத் தீங்கற்றதாகவும், அவசியமானதாகவும், தகுதியானதாகவும் காட்டுகிறது. அதற்கான மருந்து தினமும் ஒருவருக்கொருவர் புத்திசொல்லுதல் — பாவத்தின் பொய்கள் உறுதியாகப் பதிவதற்கு முன்பே கிறிஸ்தவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உண்மையைச் சொல்லுதல்.

வனாந்திரத் தலைமுறையின் கல்லறை. அவர்களுக்கு மோசே இருந்தான், அற்புதங்கள் இருந்தன, மன்னா இருந்தது — அவிசுவாசமும் இருந்தது. சிலாக்கியம் பெற்ற அந்தத் தலைமுறை உள்ளே பிரவேசிக்கவில்லை. எபிரெயர் புத்தகம் தன் வாசகர்களுக்கு அவர்களை ஒரு எச்சரிக்கையாகப் பயன்படுத்துகிறது.

மதரீதியான சாதகங்கள் இரட்சிப்பதில்லை. இஸ்ரவேலருக்கு மிக அதிகமாக இருந்தது; ஆனாலும் அவர்கள் பிரவேசிக்கவில்லை. இன்று சபைக்குச் செல்லும் ஒருவனும், அவனுடைய இருதயம் ஒருபோதும் விசுவாசிக்காதிருந்தால், வாக்குத்தத்தத்தின் வாசற்படியிலேயே அழிந்துபோகக்கூடும் என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது.