வேதாகமத்திலுள்ள விசுவாசத்தின் மிகத் துல்லியமான வரையறை. இரண்டு வார்த்தைகள் அதை நிலைநிறுத்துகின்றன — உறுதி (கிரேக்கம் ஹுப்போஸ்டாசிஸ், அஸ்திபாரம்/கீழே தாங்கி நிற்பது) மற்றும் நிச்சயம் (எலெங்கோஸ், ஆதாரம்/உறுதியான நம்பிக்கை).

விசுவாசம் என்பது வெறும் விருப்பக் கற்பனை அல்ல. நாம் நம்புகிறவைகளின் உண்மையான பொருளும், மெய்யான அஸ்திபாரமும் அதுவே. கண்களால் காணமுடியாதவைகளின் நிச்சயமும் — ஆதாரமும் — அதுவே.

விசுவாசிக்கு, விசுவாசம் பௌதீக உலகத்தைவிட உறுதியானது. தொடப்படுகிறவைகள் ஒழிந்துபோகும். கிறிஸ்துவில் விசுவாசிக்கப்படுகிறவைகள் ஒழிந்துபோகாது.

தேவனிடம் சேருவதற்கு விட்டுக்கொடுக்க முடியாத இரண்டு நம்பிக்கைகள்: அவர் இருக்கிறார் (அவர் உண்மையிலேயே உள்ளவர்), அவர் தம்மைத் தேடுகிறவர்களுக்குப் பலன் கொடுக்கிறார். இரண்டும் முக்கியம்.

தேவன் இருக்கிறார் என்று அநேகர் விசுவாசிக்கிறார்கள், ஆனால் தேடுகிறவர்களுக்கு அவர் பலன் கொடுக்கிறார் என்பதில் சந்தேகப்படுகிறார்கள். அந்தப் பகுதியளவு விசுவாசம் சோதனையில் தோற்றுப்போகிறது. தேவன் உண்மையானவர் மட்டுமல்ல — அவர் பதிலளிக்கிறவர்.

“கருத்தாய்த் தேடுதல்” — அலட்சியமாக அல்ல, எப்போதாவது அல்ல. முழு இருதயத்தோடு தேடுகிறவனே கண்டடைகிறான் (எரேமியா 29:13).

வேதாகம விசுவாசத்தின் முன்மாதிரி. ஆபிரகாம் சேருமிடத்தின் வரைபடம் இல்லாமல் தன் தேசத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டான். அவனிடம் இருந்தது வாக்குத்தத்தம் செய்தவர் மட்டுமே, வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட இடம் அல்ல.

நம்மில் அநேகர் கீழ்ப்படிவதற்கு முன் வழியைத் தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறோம். விசுவாசமோ அழைக்கிறவர் மட்டுமே கண்ணுக்குத் தெரியும்போதும் கீழ்ப்படிகிறது. நடக்க நடக்கத்தான் பாதை தெரியவருகிறது.

விசுவாசத்தின் நிலைப்பாடு “அந்நியர்களும் பரதேசிகளும்” என்பதே. இந்த உலகத்தில் சொந்த வீட்டில் இருப்பதுபோல மிக அதிகமாக உணரும் கிறிஸ்தவர்கள் எபிரெயர் 11-ஐப் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

“தூரத்திலே அவைகளைப் பார்த்து” — அவர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் வாக்குத்தத்தத்தைப் பெறவில்லை. தேவன் நித்தியத்தில் வாக்குத்தத்தம் செய்திருப்பதை அநேக விசுவாசிகள் இந்த வாழ்க்கையில் பெறமாட்டார்கள். முழுமையடையாத நிலையிலும் சகித்து நிற்பதால் மட்டுமே விசுவாசம் விசுவாசமாக நிலைத்திருக்கிறது.

அதிகாரத்தின் திருப்புமுனை. ஒரே விசுவாசம் — வெவ்வேறு விளைவுகள். சிலர் விசுவாசத்தினாலே பட்டயக்கருக்குக்குத் தப்பினார்கள் (வ.34). மற்றவர்கள் விசுவாசத்தினாலே பட்டயத்தினாலே வெட்டப்பட்டு மரித்தார்கள் (வ.37).

எபிரெயர் 11 செழிப்பு நற்செய்தியை மறுக்கிறது. விசுவாசத்தின் பலன் எப்போதும் பாடுகளிலிருந்து விடுதலை அல்ல. சில நேரங்களில் விசுவாசத்தின் பலன் அவற்றைச் சகிக்கும் பெலனே.

வியக்கவைக்கும் முடிவு. பழைய ஏற்பாட்டுப் பரிசுத்தவான்கள் நாம் இல்லாமல் பூரணர்களாக முடியவில்லை — சபை, புதிய உடன்படிக்கை, சிலுவை இல்லாமல்.

நாமும் அந்தப் பெரிய காட்சியகத்தின் ஒரு பகுதி. எபிரெயர் 11-ஐ வாசிக்கிற ஒவ்வொரு விசுவாசியும் சாட்சிகளின் மேகத்தில் சேர்க்கப்பட்டு வருகிறான் (12:1). அதில் இடம்பெறத் தகுதியான ஒரு அதிகாரமாக வாழுங்கள்.