வரைவு மொழிபெயர்ப்பு. தாய்மொழி கிறிஸ்தவர்களின் திருத்தங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. வசன உரை KJV (ஆங்கிலம்)-ல் இருக்கும்.
பிரசங்கி 1 — மாயை, மாயை என்று பிரசங்கி சொல்லுகிறான்
தாவீதின் மகனும் எருசலேமின் ராஜாவுமாகிய பிரசங்கியின் வார்த்தைகள். மாயை, மாயை, எல்லாம் மாயை. சூரியனுக்குக் கீழே மனிதன் படுகிற எல்லாப் பாடுகளினாலும் அவனுக்குப் பலன் என்ன? ஒரு சந்ததி போகிறது, மறு சந்ததி வருகிறது. சூரியன் உதிக்கிறது. காண்கிறதினால் கண் திருப்தியாவதில்லை, கேட்கிறதினால் செவி நிரப்பப்படுகிறதுமில்லை. முன்பு இருந்ததே இனிமேலும் இருக்கும். சூரியனுக்குக் கீழே புதியது ஒன்றுமில்லை. வானத்தின்கீழ் நடப்பதையெல்லாம் ஞானமாக விசாரித்து ஆராய்ச்சி செய்ய என் உள்ளத்தில் தீர்மானம்செய்தேன்; மனுமக்கள் இந்தக் கடுந்தொல்லையில் அடிபடும்படி தேவன் அதை அவர்களுக்கு நியமித்திருக்கிறார். அதிக ஞானத்திலே அதிக சலிப்பு உண்டு.
““மாயை, மாயை, எல்லாம் மாயை என்று” பிரசங்கி சொல்லுகிறான்.”
— பிரசங்கி 1:2
- v.1-3 மையக்கருத்து: மாயை
- v.4-11 முன்னேற்றமில்லாத சுழற்சிகள்
- v.12-18 ஞானத்தின் சலிப்பு
சூரியனுக்குக் கீழே புதியது ஒன்றுமில்லை. வரலாற்றின் பழக்கமான சுழற்சிகள். நீ புதுமையானது என்று நினைப்பது ஒருவேளை முன்பே செய்யப்பட்டிருக்கலாம் — ஒருவேளை இன்னும் சிறப்பாகவும்.
காலத்தைக் குறித்த பெருமைக்கு ஒரு தடை. ஒவ்வொரு தலைமுறையும் தன் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் முதல் தலைமுறை தானே என்று நினைக்கிறது. பிரசங்கி அதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.
நிலைத்திருப்பதைப் பற்றிக்கொள்ள நீ செய்யும் ஒவ்வொரு முயற்சியையும் வசனம் 2 அளவிடுகிறது. நீ துரத்திக்கொண்டிருப்பது, காலைக்குள் உன் கையில் வெறும் ஆவியாகிவிடும். கண்களைச் சூரியனுக்கு மேலே உயர்த்து; நிலைத்திருக்கும் மகிழ்ச்சி அதற்குக் கீழே இல்லை.
பிரசங்கியின் நோயறிதல் கிறிஸ்துவை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. சூரியனுக்குக் கீழே எல்லாம் மாயை — ஆனால் சூரியனுக்கு மேலே இருக்கிற குமாரன், மீண்டும் ஆவியாகிப் போகாத ஒரு ஜீவனைத் தருகிறார்.
இந்தப் பக்கத்தில் உங்கள் மொழியிலுள்ள வேத உரை: இந்தியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஷன் (IRV), © 2017, 2019 பிரிட்ஜ் கனெக்டிவிட்டி சொல்யூஷன்ஸ் — மாற்றமின்றி இந்த உரிமத்தின் கீழ் பயன்படுத்தப்பட்டது: CC BY-SA 4.0 · eBible.org
மாயை — எபிரெயச் சொல் ஹேபெல்; மூச்சு, ஆவி. இது பெரும்பாலும் பயனற்ற தன்மையாக அல்ல, நிலையற்ற தன்மையாக வாசிக்கப்படுகிறது (வேறு சிலர் இதை “வீண்முயற்சி” அல்லது “அர்த்தமின்மை” என்று மொழிபெயர்க்கிறார்கள்). தேவன் இல்லாமல் சூரியனுக்குக் கீழே வாழும் வாழ்க்கை, புகையைப் பிடிக்க முயல்வதைப் போன்றது.
இந்தப் புத்தகம் வாழ்க்கையின் விரக்திகளைப் பற்றி நேர்மையாகப் பேசுகிறது. இது அவநம்பிக்கை அல்ல; வாசகனைச் சூரியனுக்கு மேலே நோக்கும்படி தள்ளுகிற யதார்த்தமே இது.