இடிமுழக்கத் தீர்க்கதரிசி ஒரு பரிந்துபேசுகிறவனுமாக இருக்கிறான். ஆறு அதிகாரங்களாக அழிவைப் பிரசங்கித்த ஆமோஸ், அதைக் கண்ட மாத்திரத்தில் கெஞ்சத் தொடங்குகிறான் — மன்னித்தருளும். உண்மையான தீர்க்கதரிசிகள் தாங்கள் எதிர்கொள்ளும் மக்களைத் தங்கள் இருதயத்தில் சுமக்கிறார்கள்.

அவன் சிறுமையடைந்தான். பரிந்துபேசுதலின் வாதம் இஸ்ரவேலின் தகுதி அல்ல, இஸ்ரவேலின் பலவீனமே. இந்த ஜெபத்தினால் தேவன் இரண்டு முறை மனஸ்தாபப்பட்டார் (வசனங்கள் 3, 6) — அறிவிக்கப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்பின் போக்கை ஜெபம் உண்மையாகவே மாற்றியது.

தூக்குநூல் செங்குத்தான உண்மையை அளக்கிறது — ஒரு சுவர் நேராக இருக்கிறது அல்லது இல்லை; நூல் பேரம் பேசுவதில்லை. வெட்டுக்கிளிகளும் அக்கினியும் ஜெபத்தினால் விலக்கப்பட்ட பின்பு, விலக்கமுடியாத ஒரு அளவுகோலைத் தேவன் காட்டுகிறார்: துல்லியமான அளவீட்டினால் நியாயத்தீர்ப்பு.

இனி அவர்களை மன்னிக்கமாட்டேன். பரிந்துபேசுதல் இரண்டு முறை கோபத்தைத் தள்ளிவைத்தது; ஆனால் எந்த ஜெபமும் தூக்குநூலை வளைப்பதில்லை. இரக்கத்தின் நீட்டிப்புகள் முடிந்து அளவீடு தொடங்கும் ஒரு கட்டம் இருக்கிறது — மிக வல்லமையுள்ள ஜெபத்துக்கும் உள்ள, நிதானிக்கவைக்கும் ஓர் எல்லை.

ராஜாவின் பரிசுத்த இடம் — அமத்சியா தன்னையே காட்டிக்கொடுக்கும் சொற்றொடர். "தேவனுடைய வீடு" என்று பொருள்படும் பெத்தேல், சிங்காசனத்தின் வீடாகிவிட்டது: கிரீடத்துக்கே முதல் விசுவாசம் காட்டும் ஒரு அரசுச் சபை. அதிகாரத்துக்குச் சிறைப்பட்ட மார்க்கம், அதிகாரம் விரும்பாத வார்த்தையை எப்போதும் மௌனமாக்குகிறது.

யெரொபெயாமுக்கு அமத்சியா அனுப்பிய அறிவிப்பு (வசனம் 10) தீர்க்கதரிசனத்தைச் சதியாக மாற்றிச் சித்தரித்தது — தேசம் அவனுடைய வார்த்தைகளையெல்லாம் சகிக்கமாட்டாது. உண்மையுள்ள பிரசங்கம் ஒவ்வொரு காலத்திலும் தேசத்துரோகம் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது; சுவிசேஷமும் அப்படியே அழைக்கப்படும் (அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 17:6-7).

ஆமோஸின் தகுதிச்சான்று, தகுதிச்சான்றுகள் இல்லாமையே: தீர்க்கதரிசிகளின் சங்கம் இல்லை, முறைப்படியான நியமனம் இல்லை, மிரட்டப்படக்கூடிய சம்பளம் இல்லை. வேறெங்காவது போய் அப்பம் சம்பாதிக்கும்படி அமத்சியா அவனுக்குச் சொன்னான் (வசனம் 12); ஆமோஸோ அப்பத்துக்காக ஒருபோதும் பிரசங்கிக்கவேயில்லை.

அந்த மந்தை மேய்ப்பனை அவனுடைய அழைப்பிலிருந்து நாடுகடத்தமுடியாது, ஏனென்றால் அந்த அழைப்பு ஒருபோதும் ஒரு நிறுவனத்தைச் சார்ந்ததாக இருக்கவில்லை — மந்தையின் பின்னாலே போகிறபோது என்னை யெகோவா அழைத்து (வசனம் 15). தெய்வீக நியமனமே, எந்த அமைப்பும் ரத்துசெய்யமுடியாத ஒரே அதிகாரம்.

இரண்டு வினைச்சொற்கள் எல்லாவற்றையும் தீர்த்துவைக்கின்றன: அழைத்து, சொன்னார். அமத்சியாவின் ஓடிப்போ என்பதற்கு எதிராக யெகோவாவின் போ நிற்கிறது — பரலோகத்திலிருந்து கட்டளை பெற்ற மனிதனைப் பெத்தேலிலிருந்து வரும் கட்டளைகள் அசைக்கமுடியாது.

தேவனுடைய மாதிரி: முட்செடியின் அருகே மோசே, ஆட்டுத்தொழுவத்திலிருந்து தாவீது, ஏரின் பின்னே எலிசா, வலைகளின் அருகே மீனவர்கள். அவர் வேலையாட்களை வேலையின் நடுவிலேயே எடுத்துக்கொள்கிறார்; மந்தையில் காட்டும் உண்மைத்தன்மையே அழைக்கப்பட்டவர்களின் வேதாகமக் கல்லூரி.