பவுலின் அழைப்பைப் பற்றிய அனனியாவின் சுருக்கம். மூன்று காரியங்கள் — தேவனுடைய சித்தத்தை அறிவது, நீதியுள்ளவரைக் காண்பது, அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பது. மனமாற்றம் ஒரு தீர்மானத்தின் கணம் மட்டுமல்ல; அது சித்தமும், கண்களும், செவிகளும் திறக்கப்படுவதாகும்.

நீதியுள்ளவர். நீதியுள்ளவர் என்று நிரூபிக்கப்பட்ட நிலையில் கிறிஸ்து. ஆலோசனைச் சங்கம் அநீதியுள்ளவர் என்று தீர்ப்பளித்தவரைப் பவுல் கண்டார்; என்றென்றைக்குமாக அவரை மையமாகக் கொண்டு மறுதிசையமைக்கப்பட்டார்.

பார்த்தவைகளையும் கேட்டவைகளையும்குறித்து... அவருக்குச் சாட்சியாக. கிறிஸ்தவ சாட்சி, கிறிஸ்து செய்தவற்றோடு ஏற்பட்ட தனிப்பட்ட சந்திப்பின்மேல் நிற்கிறது. பவுல் தம்முடைய சொந்த அனுபவத்திலிருந்தும் வேதவாக்கியங்களிலிருந்தும், இரண்டையும் இணைத்து, கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிப்பார்.

எல்லா மனிதர்களுக்கு முன்பாக. எல்லை உலகளாவியது. 22-ஆம் வசனத்தில் அதைக் கேட்க மறுக்கப்போகும் கூட்டத்துக்கு முன்பாகவே, ஆரம்பத்திலேயே யூதரல்லாதவர்களுக்கான பணிப்பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது.

நீ தாமதிக்கிறது என்ன? உடனடிக் கீழ்ப்படிதலுக்காக அனனியா வலியுறுத்துகிறார். என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அறிந்த மனமாற்றம் காத்திருக்கக்கூடாது. தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மனிதன் எழுந்து, ஞானஸ்நானம் பெற்று, நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ள வேண்டும்.

கர்த்தருடைய நாமத்தைத் பணிந்துகொண்டு... உன் பாவங்கள் போகக் கழுவப்படு. சுத்திகரிப்பு தண்ணீரிலிருந்து அல்ல, நாமத்தைத் தொழுதுகொள்வதிலிருந்து வருகிறது — ரோமர் 10:13 முன்னறிவிக்கப்படுகிறது. ஞானஸ்நானம் வெளியரங்கமான செயல்; கிறிஸ்துவின் நாமத்தை நோக்கிய விசுவாசத்தின் வேண்டுதலே அதன் இருதயம்.

கூட்டத்தை இழக்கச்செய்த வார்த்தை யூதரல்லாதவர்கள் (வ.21). சாட்சியை அவர்கள் பொறுமையோடு கேட்டிருந்தார்கள்; யூதரல்லாதவர்களிடம் தேவன் பவுலை அனுப்பினார் என்ற உட்கருத்தே உடைப்புப் புள்ளியாக இருந்தது.

துன்புறுத்தலைச் சகிப்பதைவிட இனப் பிரத்தியேகவாதம் ஆழமான உள்ளுணர்வு என்று காட்டப்படுகிறது. ரோம ஆக்கிரமிப்பின் அச்சுறுத்தலை அவர்களால் தாங்க முடிந்தது, ஆனால் தேவன் தங்களை ஆக்கிரமித்தவர்களை நேசித்தார் என்ற கருத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. எல்லாத் தேசங்களுக்குமான கிருபையின் சுவிசேஷத்துக்கு முன்பாகத் தேசியவாதம் என்னும் சிலுவை விழுகிறது.