அதிகாரம் தன்னுடைய வீட்டிலே இருக்கும் ஒரு ராஜாவோடு தொடங்குகிறது — ஈராமின் ஆட்கள் கட்டிய கேதுரு அரண்மனை (5:11) — சுற்றிலும் இருந்த அவனுடைய எல்லா எதிரிகளுக்கும் விலக்கி அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இளைப்பாறுதலோடு; யெகோவா தம்முடைய நாமத்திற்கென்று ஒரு இடத்தைத் தெரிந்துகொள்ளும் முன்பு உபாகமம் 12:10-11 வாக்களித்திருந்த இளைப்பாறுதல் இதுவே. தாவீது தன் நகரத்தின் அப்பால், தான் அதற்காகப் போட்ட கூடாரத்தில் இருக்கும் தேவனுடைய பெட்டியை பார்க்கிறான் (6:17), அந்த ஏற்றத்தாழ்வை உணர்கிறான்: கேதுரு மரங்களால் செய்யப்பட்ட வீட்டிலே நான் குடியிருக்கும்போது, தேவனுடைய பெட்டி திரைகளின் நடுவே இருக்கிறதே. அந்த விருப்பம் தவறானது என்று வேதப்பகுதி எங்கும் சொல்லவில்லை; சாலொமோன் மூலம் யெகோவா அதை நல்ல காரியம் என்று சொல்வார் (1 இராஜாக்கள் 8:18). இது சரியான உணர்வு, தாவீது எதிர்பாராத ஒரு பதில் அதற்குக் கிடைக்கிறது.

தீர்க்கதரிசியான நாத்தான் இங்கே முதல்முறையாக, எந்த அறிமுகமும் இல்லாமல், ராஜா தேவனைப்பற்றிப் பேசும் மனிதனாகத் தோன்றுகிறான். அவன் மீண்டும் ஒரு உவமையோடு வருவான் (12:1), இறுதியில் சாலொமோனின் சிங்காசனத்தை உறுதிப்படுத்த பத்சேபாளோடு வருவான் (1 இராஜாக்கள் 1:11-14); இந்த மூன்று காட்சிகளும் சேர்ந்து, தாவீதின் அரசவையில் தீர்க்கதரிசி எதற்காக இருந்தான் என்பதைக் காட்டுகின்றன — வார்த்தையைக் கொண்டுசெல்ல, எதிர்த்து நிற்க, வாரிசுரிமையைக் காக்க. 1-ஆம் வசனத்தின் இளைப்பாறுதல் 8-ஆம் அதிகாரத்தின் யுத்தங்களுக்கு முன்பு சற்று விநோதமாக அமர்ந்திருக்கிறது, அநேகர் 7-ஆம் அதிகாரம் கண்டிப்பான காலவரிசைப்படி அல்ல, கருப்பொருளின் அடிப்படையில் 6-ஆம் அதிகாரத்தின் அருகில் வைக்கப்பட்டது என்று கருதுகிறார்கள்; இந்த ஆய்வு அதைக் குறிப்பிடுகிறது, எந்தக் காலவரிசையையும் வலிந்து திணிப்பதில்லை.

நீர் போய் உம்முடைய இருதயத்தில் உள்ளபடியெல்லாம் செய்யும்; யெகோவா உம்மோடு இருக்கிறாரே. நல்ல திட்டத்தோடு வரும் நல்ல ராஜாவுக்கு ஒரு ஞானி பதிலளிப்பதுபோலவே நாத்தான் பதிலளிக்கிறான் — ஆனால் மிக விரைவாகப் பதிலளிக்கிறான். யெகோவா உம்மோடு இருக்கிறாரே என்ற வார்த்தைகள் உண்மையானவை (5:10), திட்டம் பக்தியுள்ளது, ஆனால் தீர்க்கதரிசி தேவனிடம் கேட்கவில்லை. இந்த ஆய்வு அதைத் தெளிவாகச் சொல்கிறது, ஏனென்றால் வேதப்பகுதி அப்படிச் சொல்கிறது: அன்று இரவிலே யெகோவாவுடைய வார்த்தை தாவீதுக்கு அல்ல, நாத்தானுக்கு உண்டாகிறது (வச. 4), நாத்தான் சொன்னதைத் தலைகீழாக்குகிறது. ஒரு தீர்க்கதரிசி தேவபக்தியுள்ளவனாக இருந்தும் தன்னுடைய ஒப்புதலை யெகோவாவின் ஒப்புதலாகத் தவறாக எண்ணக்கூடும்.

இந்தத் தலைகீழ் மாற்றம் நாத்தானிடம் மென்மையாக இருக்கிறது; என்ன சொல்லவேண்டும் என்று மட்டும் அவனுக்குச் சொல்லப்படுகிறது, அவன் அதை இந்த எல்லா வார்த்தைகளின்படியும், இந்த எல்லா தரிசனத்தின்படியும் சொல்கிறான் (வச. 17). ஒரு ஆவிக்குரிய மனிதனுக்குப் பிடித்தது என்பதால் ஒரு திட்டம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது என்று உறுதியளிக்கப்பட்ட வாசகர்கள் இந்தப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளவேண்டும். இந்தப் புத்தகங்களில் முதல் உம்முடைய இருதயத்தில் இருக்கிறபடியெல்லாம் செய்யும் மிக்மாசில் யோனத்தானின் ஆயுததாரியுடையது (1 சாமுவேல் 14:7), அங்கே அது நன்றாக முடிந்தது; இங்கே அது சில மணிநேரங்களுக்குள் திரும்பப் பெறப்படுகிறது. தேவனுடைய உம்மோடு என்பதற்கு கட்டும் என்று அர்த்தமில்லை.

நான் வாழும்படி ஆலயத்தை நீ எனக்குக் கட்டுவாயோ? — இங்கே ஒரு கேள்வி, 1 நாளாகமம் 17:4 இல் நேரடியாக நீ எனக்கு ஆலயத்தைக் கட்டவேண்டாம். அதற்கான அடிப்படை (வச. 6-7) வரலாறு: எகிப்து முதல் யெகோவா கூடாரத்திலும் வீட்டிலும் உலாவினார், தம்முடைய மக்களோடு நகர்ந்தபடி, என்னுடைய மக்களை மேய்க்கும்படி கட்டளையிட்ட எவரிடமும் ஒருமுறைகூடக் கேட்கவில்லை — நீங்கள் எனக்குக் கேதுரு மரத்தால் செய்யப்பட்ட ஆலயத்தைக் கட்டாமலிருக்கிறது என்ன? உலாவும் தேவன் வீடற்றவர் அல்ல; நகரும் மக்களோடு இருப்பதை அவர் தெரிந்துகொண்டார். 7-ஆம் வசனத்தின் கோத்திர என்பது நாளாகமத்தில் நியாயாதிபதிகள் என்று வாசிக்கப்படுகிறது, அநேகர் இங்கேயும் அதுவே அர்த்தம் என்று கருதுகிறார்கள்.

பாரம் பிரதிப்பெயர்களின்மேல் விழுகிறது. நீ எனக்குக் கட்டுவாயோ — பின்பு, 11-ஆம் வசனத்தில், யெகோவா உனக்கு... உண்டாக்குவார். முழு தேவ வாக்கும் அந்தத் தலைகீழ் மாற்றத்தின்மேல் சுழல்கிறது: தாவீது தேவனுக்காக ஏதோ செய்ய முன்வந்தான், தேவன் பதிலாகத் தாம் தாவீதுக்காக என்ன செய்வார் என்று அறிவிக்கிறார். 7-ஆம் அதிகாரம் தாவீதின் விருப்பத்தில் எந்தக் குற்றமும் காட்டவில்லை என்பதை இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது. ஆலயம் ஏன் சாலொமோனுக்கு வந்தது என்பதற்கு 1 இராஜாக்கள் 5:3, 1 நாளாகமம் 22:8 ஒரு காரணம் தருகின்றன — தாவீதின் யுத்தங்களின் இரத்தம் — ஆனால் இந்த அதிகாரம் இதை மட்டுமே தருகிறது: கட்டுவது தாவீதின் வேலை அல்ல, கொடுப்பது தேவனுடைய வேலை.

வாக்குத்தத்தத்திற்கு முன்பு ஒரு மீள்பார்வை (வச. 8-9): ஆடுகளின் பின்னே நடந்த உன்னை நான் ஆட்டுமந்தையைவிட்டு எடுத்து (1 சாமுவேல் 16:11); நீ போன எந்த இடத்திலும் உன்னோடு இருந்து — எழுச்சியின் பல்லவி (5:10); உன்னுடைய எதிரிகளையெல்லாம் உனக்கு முன்பாக அழித்து; பெரிய பெயரை உனக்கு உண்டாக்கினேன். பின்பு இஸ்ரவேல் (வச. 10): அவர்கள் தங்களுடைய இடத்திலே குடியிருக்கவும், இனி அவர்கள் அலையாமலும்... அதன்பின்புதான் அதிகாரம் சுழலும் வரி வருகிறது: யெகோவா உனக்கு வீட்டை உண்டாக்குவார் என்பதை யெகோவா உனக்கு அறிவிக்கிறார். தாவீது நினைத்தது ஒரு கட்டடம்; தேவன் நினைப்பது ஒரு குடும்பம். ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் வீடு (house) என்ற ஒரே சொல் இரண்டு அர்த்தங்களையும் சுமக்கிறது, அதன்மேல் உள்ள சொல் விளையாட்டே தேவ வாக்கின் முழு நுட்பம் (தமிழ் IRV 5, 13 வசனங்களில் 'ஆலயம்', 11, 16 வசனங்களில் 'வீடு' என்கிறது).

இந்த வசனத்தின் இரண்டு பகுதிகளையும் வாசகர்கள் அருகருகே வைத்துப் பார்க்கவேண்டும் — நியாயாதிபதிகளைக் கட்டளையிட்ட நாள்வரையில் இருந்த நாட்கள், உன்னுடைய எல்லா எதிரிகளுக்கும் உன்னை விலக்கி, இளைப்பாறவும் செய்தேன் என்று யெகோவா சொல்வது — அதைத் தாவீதின் சாதனையாக அல்ல, தேவனுடைய ஈவாகக் கணக்கிடவேண்டும். நியாயாதிபதிகளின் நாட்கள் இளைப்பாறுதல் இல்லாத நாட்கள் (நியாயாதிபதிகள் 2:18-19); 1-ஆம் வசனத்தில் தாவீது அனுபவிக்கும் இளைப்பாறுதல் உபாகமம் 12:10 இன் நிறைவேறுதல், அது இந்த ஈவுக்குப் பின்னணி, தாவீது செலுத்திய எதற்கும் வெகுமதி அல்ல. தாவீது ஒரு கல்லைக்கூட வைப்பதற்கு முன்பே தேவன் கட்டும் வீடு வாக்களிக்கப்படுகிறது.

உன்னுடைய நாட்கள் நிறைவேறி, நீ உன்னுடைய பிதாக்களோடு படுத்திருக்கும்போது — வாக்குத்தத்தம் வேண்டுமென்றே தாவீதின் மரணத்தைத் தாண்டிச் செல்கிறது: அது அவனுக்கு அல்ல, அவனுடைய சந்ததிக்கு கொடுக்கப்படுகிறது. நான் உனக்குப்பின்பு உனக்கு பிறக்கும் உன்னுடைய சந்ததியை எழும்பச்செய்து — அவனுடைய சொந்த உடலிலிருந்து பிறக்கும் மகன் — அவன் ராஜ்ஜியத்தை நிலைப்படுத்துவேன். அந்த மகன் என்ன செய்வான் என்பதை 13-ஆம் வசனம் சொல்கிறது: அவன் என்னுடைய நாமத்திற்கென்று ஒரு ஆலயத்தைக் கட்டுவான். புத்தகத்தின் சொந்தக் கதையில் இவன் சாலொமோன், அவன் ஆலயத்தைக் கட்டுகிறான் (1 இராஜாக்கள் 6), அதை யெகோவாவுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கும்போது இதே வார்த்தையை மேற்கோள் காட்டுகிறான் (1 இராஜாக்கள் 8:19-20). இந்த ஆய்வு வேதப்பகுதியை முதலில் அது தன்னைத்தானே வாசிப்பதுபோலவே வாசிக்கிறது.

உடன்படிக்கை என்ற சொல் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் வருவதில்லை. இந்த வாக்குத்தத்தத்திற்கு அது பின்னர் பயன்படுத்தப்படுகிறது — தாவீதே, நிச்சயமான நித்திய உடன்படிக்கையை என்னுடன் அவர் செய்திருக்கிறார் (23:5), சங்கீதம் 89:3-4, 28-34 இலும், அங்கே இந்தத் தேவ வாக்கு அதே வாக்கியப் பகுதிகளோடு தேவனிடம் திரும்பப் பாடப்படுகிறது: சந்ததி, சிங்காசனம், தண்டனை, விலக்கப்படாத கிருபை. அந்த ஆதாரத்தின்பேரில்தான் சபை இதைத் தாவீதின் உடன்படிக்கை என்று அழைக்கிறது, இந்த ஆய்வும் அந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்துகிறது, அது எங்கிருந்து வருகிறது என்பதையும் குறிப்பிட்டபடி. 7-ஆம் அதிகாரம் தானே தருவது ஆணையைப்போன்ற ஒரு வார்த்தை, கேட்காமலும் சம்பாதிக்காமலும், தேவனை ஒரு வீட்டோடு பிணைக்கிறது.

நான் அவனுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவன் எனக்கு மகனாக இருப்பான். ராஜா சுவீகாரம் எடுக்கப்படுகிறான். இந்த வார்த்தைகள் யெகோவா இஸ்ரவேலைக்குறித்துச் சொன்னதையும் (யாத்திராகமம் 4:22), சங்கீதம் 2:7 ஒரு ராஜாவின் முடிசூட்டு விழாவில் வைப்பதையும் எதிரொலிக்கின்றன: நீர் என்னுடைய மகன். பின்பு வாக்குத்தத்தத்தை நேர்மையாக வைக்கும் வாக்கியப் பகுதி: அவன் அக்கிரமம் செய்தால், நான் அவனை மனிதர்கள் பயன்படுத்தும் பிரம்பினாலும்... தண்டிப்பேன். மகன் பாவத்திலிருந்தோ அதன் விளைவுகளிலிருந்தோ விலக்கு பெறவில்லை; ஒரு தகப்பன் கண்டிப்பதுபோல, மனிதர்களின் பிரம்புகளால் அவன் கண்டிக்கப்படுவான் — சாலொமோனின் எதிரிகள் (1 இராஜாக்கள் 11:14, 23), பிளவுபட்ட ராஜ்ஜியம் (1 இராஜாக்கள் 11:11-13). கண்டிப்பு வாக்குத்தத்தத்திற்குள்ளேயே இருக்கிறது, அதை ரத்துசெய்வது அல்ல.

15-ஆம் வசனம் கோடு கிழிக்கிறது: உனக்கு முன்பாக நான் தள்ளிவிட்ட சவுலிடமிருந்து என்னுடைய கிருபையை விலக்கினதுபோல அவனைவிட்டு விலக்கமாட்டேன். சவுல் தண்டிக்கப்பட்டு நீக்கப்பட்டான்; தாவீதின் மகன் தண்டிக்கப்பட்டுக் காக்கப்படுவான். இந்த ஆய்வு அந்த இறுக்கத்தை மென்மையாக்குவதில்லை. வீட்டைப் பொறுத்தவரை வாக்குத்தத்தம் நிபந்தனையற்றது — உன்னுடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும் — அதில் ஒவ்வொரு ராஜாவின் நிலையைப் பொறுத்தவரை நிபந்தனையுள்ளது; 1 இராஜாக்கள் 2:4, சங்கீதம் 132:12 நிபந்தனையைச் சொல்கின்றன, சங்கீதம் 89:30-37 நிபந்தனையற்ற அடிப்படையைச் சொல்கிறது. எபிரெயர் 1:5 நான் அவருக்குப் பிதாவாக இருப்பேன் என்பதைத் தண்டனை தேவைப்படாத கிறிஸ்துவுக்குப் பொருத்துகிறது; முதலில் சாலொமோனைக்குறித்துப் பேசிய ஒரு வசனத்தைப் புதிய ஏற்பாடு வாசித்த விதமாக இந்த ஆய்வு அதை முன்வைக்கிறது.

உன்னுடைய வீடும், உன்னுடைய ராஜ்ஜியமும், என்றென்றைக்கும் உனக்கு முன்பாக உறுதிப்பட்டிருக்கும்; உன்னுடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும். 13-16 வசனங்களில் மூன்றுமுறை என்றென்றைக்கும்; 12-16 வசனங்களில் நான்குமுறை நிலைப்படுத்து அல்லது உறுதிப்பட்டிருக்கும். தேவ வாக்கு ஒரு ஆலயத்தோடு அல்ல, முடிவில்லாத ஒரு சிங்காசனத்தோடு முடிகிறது. தாவீதின் வம்சம் பாபிலோன் வரை ஏறக்குறைய நான்கு நூற்றாண்டுகள் எருசலேமில் அமர்ந்திருந்தது, சிறையிருப்பு முழுவதும் தீர்க்கதரிசிகள் இந்த வார்த்தையைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள் — தாவீதிற்கு எழும்பும் ஒரு நீதியுள்ள கிளை (எரேமியா 23:5), அதிபதியாக என்னுடைய ஊழியனாகிய தாவீது (எசேக்கியேல் 37:24-25). காணக்கூடிய சிங்காசனத்தைவிட வாக்குத்தத்தம் நீண்டு நிலைத்தது, பழைய ஏற்பாடு தானே அதற்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தது.

புதிய ஏற்பாடு இந்த வசனத்தை மனதில் வைத்துத் தொடங்குகிறது. மரியாளிடம் காபிரியேல்: கர்த்தராகிய தேவன் அவருடைய பிதாவாகிய தாவீதின் சிங்காசனத்தை அவருக்குக் கொடுப்பார்... அவருடைய இராஜ்யத்திற்கு முடிவு இல்லை (லூக்கா 1:32-33); பெந்தெகொஸ்தே நாளில் பேதுரு, தேவன் தாவீதின் வம்சத்திலே கிறிஸ்துவை எழும்பப்பண்ணி அவனுடைய சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கச் செய்வதாக தனக்கு சத்தியம்பண்ணினார் என்று சொன்னார் (அப்போஸ்தலர் 2:30). மரிக்காத தாவீதின் குமாரனில் என்றென்றைக்கும் காக்கப்பட்டதாகச் சபை வாசிக்கிறது. இதை வேதப்பகுதியைப் புதிய ஏற்பாடு தானே பயன்படுத்திய விதமாக இந்த ஆய்வு முன்வைக்கிறது, அதே நேரத்தில் தேவ வாக்கு முதலில் கல்லால் ஆன வீட்டைக் கட்டும் ஒரு மகனைக்குறித்துப் பேசியது என்பதைத் தெளிவாக்குகிறது.

அப்பொழுது தாவீது ராஜா உள்ளே நுழைந்து, யெகோவாவுக்கு முன்பாக அமர்ந்து — 6:17 இன் கூடாரத்திற்குள், பெட்டிக்கு முன்பாக; வேதத்தில் ஜெபத்திற்கு அமர்ந்திருக்கும் நிலை வழக்கத்திற்கு மாறானது, வாசகர்கள் அதைக் கவனித்திருக்கிறார்கள். இந்த ஜெபம் (வச. 18-29) இந்தப் புத்தகத்தில் தாவீதின் மிக நீண்ட உரைநடை ஜெபம், அது இரண்டு கேள்விகளோடு தொடங்குகிறது: யெகோவாவாகிய ஆண்டவரே, தேவரீர் என்னை இதுவரைக்கும் கொண்டுவந்ததற்கு, நான் யார்? என் குடும்பம் எப்படிப்பட்டது? ஆடுகளின் பின்னே நடந்த நிலையிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட மனிதன் (வச. 8), தன் வாழ்க்கையைக்குறித்த தேவனுடைய மீள்பார்வைக்குக் கிருபைக்கு ஏற்ற ஒரே பதிலால் பதிலளிக்கிறான், அதுவே வியப்பு. அவன் ஆலயத்திற்காக வாதிடவில்லை; அதை மீண்டும் ஒருபோதும் குறிப்பிடவில்லை.

19-ஆம் வசனம் தொடர்கிறது: இது இன்னும் உம்முடைய பார்வைக்குச் சின்னதாக இருக்கிறது... உம்முடைய அடியானுடைய குடும்பத்தைக்குறித்து, வெகுகாலத்திற்குமுன்பு சொன்ன செய்தியை... பின்பு KJV And is this the manner of man, O Lord GOD? (கர்த்தராகிய ஆண்டவரே, இது மனிதனுடைய முறைமையோ?) என்று தரும் ஒரு வாக்கியப் பகுதி. எபிரெயம் தெளிவற்றது, 1 நாளாகமம் 17:17 இல் அது வேறுவிதமாக இருக்கிறது; சிலர் இது மனிதகுலத்திற்கான பிரமாணம் என்று வாசிக்கிறார்கள், சிலர் என்னை மகா மேன்மையான... மனிதனாகப் பார்த்தீர் என்று, மற்றவர்கள் இப்படிப்பட்ட நடத்துதல் மனித வழக்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டது என்ற வியப்புச் சொல்லாக. இந்த ஆய்வு அதைத் திறந்தே விடுகிறது. வார்த்தைகள் எதுவாக இருந்தாலும், ஜெபத்தின் உணர்வு இதுதான்: ஒரு மனிதன் எதிர்பார்க்கக்கூடிய எல்லாவற்றையும் தேவன் தாண்டிச் சென்றுவிட்டார்.

உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தினாலும், உம்முடைய சித்தத்தின்படியும், இந்தப் பெரிய காரியங்களையெல்லாம்... தேவ வாக்கு வாக்குத்தத்தத்தின் காரணத்தை எங்கே வைத்ததோ அங்கேயே தாவீது வைக்கிறான் — தேவனுடைய வார்த்தையிலும் தேவனுடைய சித்தத்திலும், தாவீதின் தகுதியில் அல்ல. 20-ஆம் வசனம் ஏற்கனவே இனி தாவீது உம்மிடம் சொல்லவேண்டியது என்ன?... நீர் உமது அடியானை அறிவீர் என்று சொல்லியிருந்தது — யெகோவாவோ இருதயத்தைப் பார்க்கிறார் (1 சாமுவேல் 16:7) என்பதால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மனிதன், தேவன் பார்த்த இருதயம் முழுமையாக அறியப்பட்டது என்பதை அறிவான். பின்பு ஜெபம் விரிவடைகிறது (வச. 22-24) தேவரீருக்கு நிகரானவர் இல்லை என்று சொல்லப்படும் தேவனையும், அவர் மீட்பதற்கு ஏற்படுத்திய மக்களையும் நோக்கி; தாவீதின் வீடு இஸ்ரவேலின் கதைக்குள் வைக்கப்படுகிறது, அதற்கு மேலே அல்ல.

முடிவு (வச. 25-29) தேவன் சொன்னதையே செய்யும்படி தேவனிடம் கேட்கிறது: நீர்... சொன்ன வார்த்தையை என்றென்றைக்கும் நிலைப்படுத்த, தேவரீர் சொன்னபடியே செய்தருளும். வாக்குத்தத்தத்தை ஜெபத்தில் திரும்ப அவரிடம் சொல்வதற்கான மாதிரியாக இதை வாசகர்கள் நெடுங்காலமாகக் கருதியிருக்கிறார்கள் — தேவரீர் உமது அடியானுக்கு இந்த நற்செய்தியை வாக்குத்தத்தம்செய்தீர்... அதை ஆசீர்வதித்தருளும். ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் கடைசி வார்த்தைகள் என்றென்றைக்கும் (for ever), தேவ வாக்கின் சொந்த வார்த்தை. யெகோவா ஏற்கனவே கொடுக்காத எதையும் தாவீது கேட்கவில்லை; ஜெபம் ஒரு சம்மதம், அவன் சேர்க்கும் ஒரே காரியம் உம்முடைய ஆசீர்வாதத்தினாலே. தேவன் தனியாகச் செய்யும் உடன்படிக்கையோடு ஒரு மனிதன் சேர்க்கக்கூடியது அவ்வளவுதான்.