പളുങ്കുകടലിനരികെയുള്ള പാട്ട്

2018-ലെ കേരള പ്രളയത്തിനുശേഷം, മേൽക്കൂരകളിൽനിന്നു കുടുംബങ്ങളെ ഹെലികോപ്റ്ററുകളിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നതിന്റെയും, പിന്നീട് രക്ഷപ്പെട്ടവർ ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകളിൽ ഒരുമിച്ചു പാട്ടു പാടുന്നതിന്റെയും വീഡിയോകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു — നഷ്ടം ചെറുതായതുകൊണ്ടല്ല, അവർ ജീവനോടെയും ഒരുമിച്ചും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്. വെള്ളത്തിന്റെ മറുകരയിൽനിന്നു മാത്രം വരുന്ന ഒരുതരം പാട്ടുണ്ട്. ഫറവോന്റെ സൈന്യം ഇല്ലാതായശേഷം ചെങ്കടലിന്റെ തീരത്ത് ഇസ്രായേൽ അങ്ങനെയൊന്നു പാടി. പുസ്തകത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ അധ്യായമായ വെളിപ്പാട് 15, അവസാന ബാധകൾ തുടങ്ങുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, അതേ പാട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, മൃഗത്തെ നിരസിച്ചവരുടെ അധരങ്ങളിൽ വെക്കുന്നു.

കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: ആറാം അങ്കം അടുത്താണ്. കാഹളങ്ങൾ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി; ഇപ്പോൾ കലശങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി പൂർത്തിയാക്കും. എന്നാൽ ഒരു കലശം പോലും ഒഴിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ്, ദൈവജനത്തിന്റെ അന്ത്യം യോഹന്നാൻ കാണിക്കുന്നു — സുരക്ഷിതരായി, കടലിനരികെ, പാടിക്കൊണ്ട്. കാഹളങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തിയ പുറപ്പാട് മാതൃക ഉപരിതലത്തിലേക്കു വരുന്നു: പീഡകന്മേൽ ബാധകൾ, ഒരു കടന്നുപോകൽ, ഒരു പാട്ട്, ആർക്കും പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം ദൈവതേജസ്സ് അവിടുത്തെ കൂടാരം നിറയ്ക്കുന്നത്.

ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: അവസാന ന്യായവിധികളെ ആരാധനയുടെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ വെക്കാൻ — ബാധകൾ ജനതകളുടെ രാജാവിന്റെ നീതിയും സത്യവുമുള്ള പ്രവൃത്തികളായി കാണപ്പെടുന്നു — 16-ാം അധ്യായത്തിന്റെ ഭീകരതയ്ക്കു മുമ്പ്, മൃഗത്തെ ചെറുക്കുന്നവർ ഇതിനകം കടന്നുപോയിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് സഭകൾക്ക് ഉറപ്പുനൽകാനും.

• 15:1 — സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വലുതും അത്ഭുതകരവുമായ മറ്റൊരു അടയാളം യോഹന്നാൻ കാണുന്നു: ഏഴു ബാധകളുമായി ഏഴു ദൂതന്മാർ — അവസാനത്തെ ബാധകൾ, കാരണം അവയോടെ ദൈവക്രോധം പൂർത്തിയാകുന്നു.
• 15:2–4 — തീ കലർന്ന പളുങ്കുകടലിനരികെ, മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും അതിന്റെ സംഖ്യയെയും ജയിച്ചവർ വീണകളുമായി നിൽക്കുന്നു. അവർ മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും പാട്ടു പാടുന്നു: അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തികൾ വലുതും അത്ഭുതകരവും, അവിടുത്തെ വഴികൾ നീതിയും സത്യവുമുള്ളവ; സകല ജനതകളും വന്ന് അവിടുത്തെ ആരാധിക്കും.
• 15:5–8 — സ്വർഗ്ഗീയ ദൈവാലയം — സാക്ഷ്യകൂടാരം — തുറക്കുന്നു. തിളങ്ങുന്ന ചണവസ്ത്രവും പൊൻകച്ചയും ധരിച്ച് ഏഴു ദൂതന്മാർ പുറത്തുവരുന്നു; നാലു ജീവികളിൽ ഒന്ന് ദൈവക്രോധം നിറഞ്ഞ ഏഴു പൊൻകലശങ്ങൾ അവർക്കു കൊടുക്കുന്നു. ദൈവതേജസ്സിൽനിന്നുള്ള പുകകൊണ്ട് ദൈവാലയം നിറയുന്നു; ബാധകൾ പൂർത്തിയാകുംവരെ ആർക്കും അകത്തു കടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.

മുഖ്യ വാക്യം: വെളിപ്പാട് 15:3  ·  അതുകൊണ്ട് എന്ത്: രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരുടെ പാട്ട് അവരെക്കുറിച്ചുള്ളതല്ല എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്. മൃഗത്തിന്റെ തോൽവിയോ സ്വന്തം ധൈര്യമോ അത് ഒരിക്കലും പരാമർശിക്കുന്നില്ല; അതു മുഴുവനും ദൈവം ആരാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് — നീതിമാൻ, സത്യവാൻ, പരിശുദ്ധൻ — ജനതകൾ ആരാധിക്കാൻ വരുമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു. കഠിനമായവയിലൂടെ കടന്നുവന്നവർ പലപ്പോഴും തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ പാട്ടുകൾ അങ്ങനെയാണെന്നു കണ്ടെത്തുന്നു: അതിജീവനത്തെക്കുറിച്ചു കുറവ്, തങ്ങളെ വഹിച്ചവന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചു കൂടുതൽ.