ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലും ജില്ലാ കോടതിയിലൂടെ നടന്നാൽ, അവ തുറന്നവരെക്കാൾ ആയുസ്സുള്ള ഫയലുകൾ കാണാം: ഒരു തുണ്ട് ഭൂമിയെച്ചൊല്ലിയോ ഒരു വീടിന്റെ ഓഹരിയെച്ചൊല്ലിയോ തർക്കത്തിൽ കുടുങ്ങിയ സഹോദരന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശാഖകൾ. അതിനാൽ ലൂക്കോസ് 12-ലെ മനുഷ്യൻ ഉടനടി പരിചിതനാണ്. അവകാശം പങ്കിടാൻ തന്റെ സഹോദരനോടു പറയണമെന്ന് അവൻ ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് യേശുവിനോടു വിളിച്ചുപറയുന്നു. ന്യായാധിപനാകാൻ യേശു വിസമ്മതിക്കുന്നു — പിന്നെ, വിളവ് അത്ര നല്ലതായതിനാൽ വലിയ കളപ്പുരകൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്ന, അന്നു രാത്രിതന്നെ തന്റെ ജീവൻ ആവശ്യപ്പെടുമെന്ന് ഒരിക്കലും ഊഹിക്കാത്ത ഒരു കൃഷിക്കാരനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. ഭൂമി ആർക്കു കിട്ടും എന്നതിൽനിന്ന് ജീവിതം എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് എന്നതിലേക്ക് ചോദ്യം മാറുന്നു.
കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടരുന്നു; ജനക്കൂട്ടം ആയിരങ്ങളായി പെരുകിയിരിക്കുന്നു (12:1). ആളുകൾ എന്തിനെ ഭയപ്പെടുന്നു, എന്തു സംഭരിക്കുന്നു എന്നതിലേക്ക് യേശുവിന്റെ ഉപദേശം തിരിയുന്നു: പീഡനം, പണം, ഭക്ഷണം, വസ്ത്രം, ഭാവി. ബൈബിളിന്റെ വലിയ കഥയിൽ, ഇത് ദൈവരാജ്യം സമ്പത്തിനെ പുനർനിർവചിക്കുന്നതാണ് — അത്യാഗ്രഹത്തിനെതിരായ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളും ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിനെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കീർത്തനങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളും, ന്യായവിധിയുടെയും മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിന്റെയും സാമീപ്യത്താൽ മൂർച്ചയേറിയവ.
ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: അത്യാഗ്രഹവും ആകുലതയും ഒരേ അവിശ്വാസത്തിന്റെ രണ്ടു മുഖങ്ങളാണെന്ന് തുറന്നുകാട്ടാനും, ഏതു നാഴികയിലും യജമാനൻ എത്തിയേക്കാവുന്ന ദാസന്മാരെപ്പോലെ ഉദാരമായും ജാഗ്രതയോടെയും ജീവിക്കാൻ ശിഷ്യന്മാരെ വിളിക്കാനും.
- 12:1–12 — കപടഭക്തി എന്ന 'പുളിമാവി'നെക്കുറിച്ച് യേശു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: മന്ത്രിക്കുന്നത് പ്രസിദ്ധമാക്കപ്പെടും. ശരീരത്തെ മാത്രം കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നവരെ ഭയപ്പെടരുത്; കുരികിലുകളെ ഓർക്കുകയും തലമുടി എണ്ണുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവം നിങ്ങളെ വിലമതിക്കുന്നു; വിചാരണയിൽ ആത്മാവ് വാക്കുകൾ നൽകും.
- 12:13–21 — ഒരു മനുഷ്യൻ അവകാശത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു വിധി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. എല്ലാവിധ അത്യാഗ്രഹത്തിനുമെതിരെ യേശു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും, വലിയ കളപ്പുരകൾ പണിയുന്നുവെങ്കിലും ദൈവവിഷയമായി സമ്പന്നനല്ലാത്ത ഭോഷനായ ധനികനെക്കുറിച്ച് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു.
- 12:22–34 — കാക്കകളും കാട്ടുപൂക്കളും അദ്ധ്വാനിക്കുന്നില്ല, സംഭരിക്കുന്നുമില്ല; എന്നിട്ടും ദൈവം അവയെ പോറ്റുകയും ഉടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുത്തെ രാജ്യം അന്വേഷിക്കുവിൻ, സമ്പത്ത് വിറ്റ് ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുവിൻ — നിങ്ങളുടെ നിക്ഷേപവും ഹൃദയവും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നു.
- 12:35–48 — അര കെട്ടിയും വിളക്കു കത്തിച്ചും ഇരിക്കുവിൻ: രാത്രിയിൽ യജമാനൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്ന ദാസന്മാർ ഭാഗ്യവാന്മാർ. വളരെ ഭരമേല്പിക്കപ്പെട്ടവരോട് വളരെ ആവശ്യപ്പെടും.
- 12:49–59 — താൻ കത്തിക്കാൻ വന്ന ഒരു തീയെക്കുറിച്ചും തന്നെച്ചൊല്ലി ഭിന്നിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളെക്കുറിച്ചും യേശു സംസാരിക്കുന്നു. ആളുകൾക്ക് കാലാവസ്ഥ വായിക്കാനറിയാം, എന്നാൽ കാലങ്ങളെ അറിയില്ല; ന്യായാധിപന്റെ അടുക്കൽ എത്തുംമുമ്പ് നിന്റെ എതിരാളിയുമായി രമ്യപ്പെടുക.
മുഖ്യ വാക്യം: ലൂക്കോസ് 12:15 · അതുകൊണ്ട് എന്ത്: ആധുനിക ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടു സമ്മർദ്ദങ്ങളോട് — വേണ്ടത്ര ഇല്ലാതാകുമോ എന്ന ഭയവും കൂടുതൽ ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ത്വരയും — ഇത്ര നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്ന അധ്യായങ്ങൾ ചുരുക്കമാണ്. യേശു ആസൂത്രണത്തെ പരിഹസിക്കുന്നില്ല; തനിക്കുവേണ്ടി മാത്രം ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്ന ജീവിതത്തെയാണ് പരിഹസിക്കുന്നത്. ആകുലതയ്ക്കുള്ള അവിടുത്തെ ഉത്തരം വലിയൊരു ബാങ്ക് ബാലൻസല്ല, നിങ്ങൾക്ക് എന്തു വേണമെന്ന് അറിയുന്ന ഒരു പിതാവാണ് — ഒപ്പം കളപ്പുരയ്ക്കു പുറത്ത് തന്റെ നിക്ഷേപം കണ്ടെത്തിയ ഒരു ഹൃദയവും.