ದಖ್ಖನ್ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾರುಪೂರ್ವದ ಬಿರುಗಾಳಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರೆ ಆ ಕ್ರಮ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಡುವೆಯೇ ಆಕಾಶ ಕಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ, ಗಾಳಿ ಧೂಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ಮಿಂಚು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇಡೀ ದಿಗಂತವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ — ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರವನ್ನೂ ಚಾವಣಿಯನ್ನೂ ನೀವು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಭಯಾನಕ, ಹೌದು; ಆದರೆ ರೈತರು ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥ ಮಳೆ. ಕೀರ್ತನೆ 97 ದೇವರ ಆಗಮನವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ: ದಟ್ಟವಾದ ಮೇಘ, ಬೆಂಕಿ, ಮಿಂಚು, ಮೇಣದಂತೆ ಕರಗುವ ಬೆಟ್ಟಗಳು. ಆದರೂ ಕೀರ್ತನೆಯ ಭಾವ ಭೀತಿಯಲ್ಲ. ಭೂಮಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ದೇವರು ಮೊದಲು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಮೇಘದಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಧಿಸಿದ ಸೀನಾಯಿಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕೀರ್ತನೆ ಎರವಲು ಪಡೆದು, ಅದನ್ನು ಇಡೀ ಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಸೆರೆವಾಸಾನಂತರದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಗ್ರಹದ ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಅದು ಸಾರಿತು. ವಿಶಾಲ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಪಡಿಸಲು ದೇವರು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಆಗಮಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ ಅದು ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತದೆ — ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಅದೇ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡಿ ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ತರುವ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಅರಸನ ಆಗಮನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಒಂದು ಜೀವನ ವಿಧಾನವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಲು: ಯೆಹೋವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿರಿ, ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹಗೆಮಾಡಿರಿ, ಸಂತೋಷಿಸಿರಿ.
- 97:1–5 — ಯೆಹೋವನು ಆಳುತ್ತಾನೆ: ಭೂಮಿ ಉಲ್ಲಾಸಪಡಲಿ, ದೂರದ ದ್ವೀಪಗಳು ಸಂತೋಷಿಸಲಿ. ಮೇಘವೂ ಕಾರ್ಗತ್ತಲೂ ಆತನ ಸುತ್ತಲೂ ಇವೆ, ಆದರೆ ಆತನ ಸಿಂಹಾಸನ ನೀತಿನ್ಯಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಬೆಂಕಿ ಆತನ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮಿಂಚು ಲೋಕವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂಲೋಕದ ಕರ್ತನ ಮುಂದೆ ಪರ್ವತಗಳು ಮೇಣದಂತೆ ಕರಗುತ್ತವೆ.
- 97:6–9 — ಆಕಾಶಗಳು ಆತನ ನೀತಿಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು ಆತನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ವಿಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವವರು ನಾಚಿಕೆಗೀಡಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಆತನ ಮುಂದೆ ಅಡ್ಡಬೀಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚೀಯೋನ್ ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಯೆಹೋವನು ಎಷ್ಟೋ ಉನ್ನತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
- 97:10–12 — ಆಮೇಲೆ ಆಚರಣೆಯ ತೀರ್ಮಾನ: ಯೆಹೋವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರೇ, ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹಗೆಮಾಡಿರಿ. ಆತನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ, ದುಷ್ಟರ ಕೈಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೀತಿವಂತರಿಗಾಗಿ ಬೆಳಕೂ ಯಥಾರ್ಥಹೃದಯರಿಗಾಗಿ ಆನಂದವೂ ಬೀಜದಂತೆ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂತೋಷಿಸಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರಿ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 97:10 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ದೇವರ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಭಯಾನಕವೆಂದೋ, ಆತನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಮೃದುವೆಂದೋ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ. ಈ ಕೀರ್ತನೆ ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ: ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನಾಚಿಸುವ ಅದೇ ಬಿರುಗಾಳಿ ನಂಬಿಗಸ್ತರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ದರ್ಶನವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಯ್ಕೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಜನರಿಗೆ ಹಾನಿಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಹಗೆಮಾಡುವುದು; ಮತ್ತು ಆನಂದ ನಟಿಸುವಂಥದ್ದಲ್ಲ, ನೆಟ್ಟು ಬೆಳೆಸುವಂಥದ್ದು.