ಸರ್ಕಾರಿ ಕಚೇರಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಗುಮಾಸ್ತನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಲಂಚವನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಸ್ಕೂಟರ್ ಹಳೆಯದು, ಅವನ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆಯ ಶುಲ್ಕ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಒಂದು ಹೋರಾಟ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಡತಕ್ಕೂ 'ಸ್ಪೀಡ್ ಮನಿ' ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪಕ್ಕದ ಮೇಜಿನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಮೂರು ಅಂತಸ್ತಿನ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಗುಮಾಸ್ತನು ತಾನು ಎಂದೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ನಿಜವಾಗಿ ನನಗೆ ಏನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ? ಕೀರ್ತನೆ 73 ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ; ಇತರರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ — ಮತ್ತು ಅದು ಅವನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಕೀರ್ತನೆ 73 ಕೀರ್ತನೆಗಳ ಮೂರನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ; ಆ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಆಸಾಫನೂ ಕೋರಹನ ಪುತ್ರರೂ — ದೇವಾಲಯದ ಗಾಯಕರು — ಪ್ರಧಾನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮುಗಿಸುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ರಾಜ ವಾಗ್ದಾನಗಳ (ಕೀರ್ತನೆ 72) ನಂತರ, ಮೂರನೆಯ ಪುಸ್ತಕ ಸಂದೇಹದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ದೇವರು ಯಥಾರ್ಥವಂತರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಯೋಬನು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಂಗಿ ಮಾಡುವಂತೆಯೇ, ಈ ಕೀರ್ತನೆ ಆ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ನಿಜ ಜೀವನದ ಎದುರು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸರಳವಾದ ಉತ್ತರವಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಬರುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಧ್ವನಿ ಕೊಡಲು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ದಾಟುವ ಒಂದು ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು: ಒಂದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ದುಷ್ಟರ ಅಂತ್ಯದ ಕುರಿತೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಯ ನಿಜವಾದ ಪಾಲು ದೇವರೇ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತೂ ಬದಲಾದ ದೃಷ್ಟಿ.
- 73:1–3 — ಅವನು ವಿಶ್ವಾಸಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ — ಶುದ್ಧಹೃದಯರಿಗೆ ದೇವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯವನು — ಮತ್ತು ನಂತರ ತಾನು ಅದನ್ನು ಕೈಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದ್ದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಗರ್ವಿಷ್ಠರು ಏಳಿಗೆಹೊಂದುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚುಪಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಕಾಲುಗಳು ಇನ್ನೇನು ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು.
- 73:4–14 — ಆರಾಮವಾಗಿರುವ ದುಷ್ಟರ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಚಿತ್ರಣ: ಆರೋಗ್ಯವಂತರು, ಕೊಬ್ಬಿದವರು, ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಗರ್ವವನ್ನು ಹಾರದಂತೆಯೂ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಉಡುಪಿನಂತೆಯೂ ಧರಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ — 'ಆತನಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ?' — ಮತ್ತು ಜನರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು ಅವನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಶಿಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವವನು ತಾನೇ.
- 73:15–20 — ಇದನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ ಅದು ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ದ್ರೋಹವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವನು ಹೇಳದೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಆಯಾಸಕರವಾಗಿದೆ — ಅವನು ದೇವರ ಪವಿತ್ರಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರೆಗೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಅವರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ: ಅವರು ಜಾರುವ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಕನಸು ಮಾಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.
- 73:21–26 — ಅವನು ತನ್ನ ಕಹಿಭಾವವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿ, ದೇವರ ಮುಂದೆ ತಾನು ಪಶುವಿನಂತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೂ ದೇವರು ಎಂದೂ ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ: ಆತನು ಅವನ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಈಗ ಅವನನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ತರುವಾಯ ಅವನನ್ನು ಮಹಿಮೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು. 'ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?' ದೇಹವೂ ಹೃದಯವೂ ಕುಂದಿಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ದೇವರು ಸದಾಕಾಲ ಅವನ ಬಲವೂ ಪಾಲೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
- 73:27–28 — ದೇವರಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವವರು ನಾಶವಾಗುವರು. ಅವನಿಗಾದರೋ, ದೇವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು; ಅವನು ಕರ್ತನನ್ನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಆತನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವನು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 73:26 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ವಕ್ರವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಈ ಕೀರ್ತನೆಯ ನೋವು ಗೊತ್ತು. ಅದು ಸಂದೇಹಪಡುವವನನ್ನು ಗದರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವನನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಏನು ಎಂದು ಗಮನಿಸಿ: ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯ ಹಣವಲ್ಲ, ಭ್ರಷ್ಟರಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬರುವ ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಒಂದು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ. ತಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಬಯಸಿದ್ದು ಅವರ ಸಂಪತ್ತನ್ನಲ್ಲ, ದೇವರನ್ನು ಎಂದು ಅವನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎಂದಿಗೂ ಆರಾಮದಾಯಕವಾಗದ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಉತ್ತರ ಅದು.