ಯೆಹೋವನು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ

ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪದರಲ್ಲೇ ಪಾರಾದ ನಂತರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ನೋಡಿ; ಅದೇ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುವಿರಿ: ಆ ಲಾರಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮುಂಚೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ. ನಾವು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದರೆ. ಬ್ರೇಕ್ ಹಿಡಿಯದಿದ್ದರೆ. ಬದುಕುಳಿದವರು ನಡೆಯದೇ ಹೋದ ಘಟನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಒಂದು ಕೊಡುಗೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 124 ಇಡೀ ಜನಾಂಗ ನಿಖರವಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದು. ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನು, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಈಗ ಹೇಳಲಿ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಜನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಯೆಹೋವನು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ತನ್ನನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಬೆದರಿಕೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪಾರಾಗುತ್ತದೆ: ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು, ಅಮಾಲೇಕ್ಯರು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಡಿಯಲ್ಲೂ ವೈರಿಗಳಾದ ನೆರೆಯವರು. ಯಾತ್ರಾಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕೀರ್ತನೆ 124, ಆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಆರಾಧನೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುವ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ದಾವೀದನ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದ ಸಮೀಪ ದಾವೀದನ ಸಂಗ್ರಹದೊಂದಿಗೆ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇದು, ತಾನು ಮುಳುಗಿಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿತ್ತು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಒಂದು ಸಮುದಾಯ ತನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು; ಆಗ ಅದರ ಭರವಸೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಲದ ಮೇಲಲ್ಲ, ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾತನ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

• 124:1–5 — ತನ್ನ ನಂತರ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುವಂತೆ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನು ಜನರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ: ಶತ್ರುಗಳು ಎದ್ದಾಗ ಯೆಹೋವನು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಿತ್ರಣಗಳು ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ರಾಶಿಯಾಗುತ್ತವೆ: ಉರಿಯುವ ಕೋಪ, ಪ್ರವಾಹ, ಕುತ್ತಿಗೆಯವರೆಗೆ ಉಕ್ಕಿಬರುವ ಪ್ರವಾಹ, ಭೋರ್ಗರೆಯುವ ಜಲ.
• 124:6–7 — ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ಹಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಬೇಟೆಯಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸದ ಯೆಹೋವನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರ. ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ: ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪಕ್ಷಿ; ಬಲೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ, ಪಕ್ಷಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
• 124:8 — ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ: ಭೂಮ್ಯಾಕಾಶಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಯೆಹೋವನ ನಾಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯವಿದೆ. ಈ ಚಿಕ್ಕ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ದೇವರು ಸಮಸ್ತದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 124:8  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸಮುದಾಯಗಳೂ ಕುಟುಂಬಗಳೂ ತಮ್ಮ ವಿಪತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮ ಬಿಡುಗಡೆಗಳನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಯೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕೀರ್ತನೆ 124 ಆ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಏನು ಬಹುತೇಕ ಸಂಭವಿಸಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ಯಾರು ತಡೆದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಅದು ಜನರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಕೆಲವು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಆರಾಧನೆಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ — ಪಡೆದ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲೇ ಆರಾಧನೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ನೆನಪು.