ಬಾಗುವ ದೇವರು

ಶಾಲೆಯ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಎತ್ತರದ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ, ಹಾರ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು, ಮೈಕ್ರೊಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ, ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಇಳಿದು ಬಂದು, ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಕ್ಕರಿಸಿ ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳುವ ಅಪರೂಪದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೆನಪಿಡುತ್ತಾರೆ. ಎತ್ತರವೇ ಆ ಬಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಣೀಯವಾಗಿಸಿತು. ಕೀರ್ತನೆ 113 ನಿಖರವಾಗಿ ಆ ಚಲನೆಯ ಮೇಲೆ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಭಾಷೆ ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಲ್ಲದೋ ಅಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ — ಜನಾಂಗಗಳಿಗಿಂತ, ಆಕಾಶಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ — ಅದು ದೇವರನ್ನು ಏರಿಸುತ್ತದೆ; ಆಮೇಲೆ ಅದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಧೂಳಿಗೆ, ತಿಪ್ಪೆಗೆ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಮನೆಯ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಬಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಇದು 113–118 ಎಂಬ ಆರು ಕೀರ್ತನೆಗಳ ಗುಂಪಿನ ಆರಂಭ; ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅದನ್ನು ಹಲ್ಲೆಲ್ ಎಂದು, ಅಥವಾ ವಿಮೋಚನೆಯ ನೆನಪಿನ ಕಾರಣ 'ಈಜಿಪ್ಟಿನ ಹಲ್ಲೆಲ್' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೊಡ್ಡ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ದೇವರು ತಳದಿಂದ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಿತಿತ್ತು. ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯ ನಂತರ, ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಬಡ ಸಮುದಾಯ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಾಡಬಹುದಿತ್ತು: ಪರಲೋಕದ ದೇವರು ರಾಶಿಯ ತಳದಲ್ಲಿರುವ ಜನರನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೆಹೋವನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸೇವಕನನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ, ಆತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಕರೆಯಲು, ಮತ್ತು ಆ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಜೋಡಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲು: ದೇವರ ಅಸಮಾನ ಉನ್ನತಿ ಮತ್ತು ಅತಿ ಕೀಳಾದವರನ್ನು ಎತ್ತಲು ಆತನ ಸಿದ್ಧತೆ.

• 113:1–3 — ಯೆಹೋವನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಮೂರುಬಾರಿಯ ಕರೆ: ಈಗಲೂ ಸದಾಕಾಲವೂ, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವುದರಿಂದ ಅಸ್ತಮಿಸುವವರೆಗೂ ಆತನ ನಾಮವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿರಿ. ಸ್ತುತಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲವನ್ನೂ ಇಡೀ ಭೂಪಟವನ್ನೂ ತುಂಬಬೇಕು.
• 113:4–6 — ದೇವರು ಜನಾಂಗಗಳಿಗಿಂತ ಉನ್ನತನು, ಆತನ ಮಹಿಮೆ ಆಕಾಶಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಆತನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರು? ಆತನು ಎಷ್ಟು ಉನ್ನತನೆಂದರೆ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ನೋಡುವುದಕ್ಕಾದರೂ ಆತನು ಬಾಗಬೇಕು.
• 113:7–9 — ಮತ್ತು ಆತನು ಬಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಬಡವರನ್ನು ಧೂಳಿನಿಂದಲೂ ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದವರನ್ನು ತಿಪ್ಪೆಯಿಂದಲೂ ಎತ್ತಿ, ಪ್ರಭುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಬಂಜೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಪದಗಳು 1 ಸಮುವೇಲನು 2ರಲ್ಲಿನ ಹನ್ನಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿಕಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 113:7  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಯಾರಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯರೋ ಅಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಅವರು ಮುಖ್ಯರಲ್ಲದವರನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕೀರ್ತನೆ ಆ ತರ್ಕವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಮಹತ್ವ ನಿಖರವಾಗಿ ಅಲಕ್ಷಿತರ ಕಡೆಗಿನ ಆತನ ಗಮನದಲ್ಲೇ ತೋರಿಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಲೂಕನು 1ರಲ್ಲಿ ಮರಿಯಳ ಗೀತೆ ಇದೇ ಸ್ವರವನ್ನು ಮೊಳಗಿಸುತ್ತದೆ; ಕ್ರೈಸ್ತರು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಈ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಜನನದ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಓದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಂದು ಕಾರಣ.