ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೌನ ಕ್ಷಣವಿರುತ್ತದೆ — ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕನು ಕೊನೆಗೂ ತಂಡವನ್ನು 'ಗ್ರಾಹಕರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?' ಎಂದಲ್ಲ, 'ನೀವು ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ?' ಎಂದು ಕೇಳುವ ಕ್ಷಣ. ಎಲ್ಲರೂ ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಈಗ ಯಾರಾದರೂ ಬದ್ಧರಾಗಬೇಕು. ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಕೈಸರೈಯದ ದೃಶ್ಯ ಅದೇ. ಯೇಸು ಮೊದಲು ಜನಸಮೂಹಗಳು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ — ಸ್ನಾನಿಕನಾದ ಯೋಹಾನ, ಎಲೀಯ, ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿ — ನಂತರ ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ: ಆದರೆ ನೀವು? ಪೇತ್ರನು ಬದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ: ನೀನೇ ಮೆಸ್ಸೀಯನು. ಇದು ಸಮದೃಷ್ಟಿ ಸುವಾರ್ತೆಗಳ ಕೀಲು. ಆದರೂ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪೇತ್ರನು ಸಾಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಯೇಸುವನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಸುವಾರ್ತೆಗಳಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಬಿರುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಮವಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ದಾವೀದನಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಅರಸನಿಗಾಗಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಕಾದಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ಯೇಸುವೇ ಆ ಅರಸನು ಎಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಮತ್ತು ಯೇಸು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಪುನರ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ: ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಬಾಧೆಪಟ್ಟು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಎದ್ದುಬರುವನು. ಈ ಹಂತದಿಂದ ಕಥೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕಡೆಗೂ ಶಿಲುಬೆಯ ಕಡೆಗೂ — ಬೈಬಲ್‌ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಕದ ಕೇಂದ್ರದ ಕಡೆಗೆ — ವಾಲುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೇಸುವನ್ನು ಮೆಸ್ಸೀಯನೆಂದು ಹೆಸರಿಸುವಂತೆ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ನಡೆಸಲು, ನಂತರ ಆ ಬಿರುದನ್ನು ಬಾಧೆ ಮತ್ತು ಶಿಲುಬೆಯ ಸುತ್ತ ಮರುರೂಪಿಸಲು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಹಿಂಬಾಲಕನನ್ನೂ ಸ್ವಾರ್ಪಣೆಯ ಅದೇ ದಾರಿಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾ.
- ಮಾರ್ಕನು 8:1–21 — ಯೇಸು ಏಳು ರೊಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಊಟ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಫರಿಸಾಯರು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಒಂದು ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆತನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, 'ಯೋನನ ಸೂಚನೆ'ಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡುತ್ತಾನೆ (ಮತ್ತಾಯ 16:1–4). ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಆತನು ಫರಿಸಾಯರ ಮತ್ತು ಹೆರೋದನ 'ಹುಳಿ'ಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ರೊಟ್ಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಿಷ್ಯರು ವಿಷಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ (ಮತ್ತಾಯ 16:5–12).
- ಮಾರ್ಕನು 8:22–26 — ಇದನ್ನು ಮಾರ್ಕನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಬೇತ್ಸಾಯಿದದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಒಬ್ಬ ಕುರುಡನನ್ನು ಎರಡು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ — ಮೊದಲು ಅವನು ಜನರನ್ನು ನಡೆಯುವ ಮರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ. ಪೇತ್ರನ ಅರ್ಧ-ನೋಟದ ಅರಿಕೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇದು, ಅಭಿನಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಸಾಮ್ಯದಂತೆ ಓದುತ್ತದೆ.
- ಮತ್ತಾಯನು 16:13–20 — ಫಿಲಿಪ್ಪನ ಕೈಸರೈಯದ ಬಳಿ ಯೇಸು, ಜನರು ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರು ಯಾರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪೇತ್ರನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ನೀನು ಮೆಸ್ಸೀಯನು, ಜೀವಸ್ವರೂಪನಾದ ದೇವರ ಮಗನು. ಮತ್ತಾಯನು ಮಾತ್ರ ಯೇಸುವಿನ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ — 'ನೀನು ಪೇತ್ರನು', ತನ್ನ ಸಭೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಬಂಡೆ, ರಾಜ್ಯದ ಬೀಗದ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ — ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು.
- ಮತ್ತಾಯನು 16:21–28 — ಅಂದಿನಿಂದ ಯೇಸು, ತಾನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಬಾಧೆಪಟ್ಟು, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೇತ್ರನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು 'ಸೈತಾನನೇ, ನನ್ನ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂಬಾಲಿಸಬಯಸುವ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಿರಾಕರಿಸಿ ತನ್ನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು (ಮಾರ್ಕ 8:31–38).
- ಸಭೆಯ ಮೊದಲ ನಾಯಕನೂ ಸಾಕ್ಷಿಯೂ ಆದ ಪೇತ್ರನೇ — ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಥೋಲಿಕ ಓದು; ಅದು ಇದನ್ನು ನಂತರದ ಪೋಪರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ.
- ಪೇತ್ರನ ನಂಬಿಕೆಯ ಅರಿಕೆ, ಅಥವಾ ಕ್ರಿಸ್ತನೇ, ಅಡಿಪಾಯ — ಕೆಲವು ಆರಂಭಿಕ ಲೇಖಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ, ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥೊಡಾಕ್ಸ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಓದುಗಳು.
- ಅಪೊಸ್ತಲರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಪೇತ್ರ — ಇತರರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡದ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು (ಎಫೆಸದವರಿಗೆ 2:20 ಹೋಲಿಸಿ) — ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಆಧುನಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೊಂದಿರುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥ ನಿಲುವು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಮತ್ತಾಯನು 16:16 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಇಂದು ಅನೇಕ ಜನರು ಯೇಸುವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬೋಧಕನಾಗಿ, ಸುಧಾರಕನಾಗಿ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ — ಜನಸಮೂಹಗಳ ಉತ್ತರಗಳಂತೆಯೇ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೆಚ್ಚು ವೈಯಕ್ತಿಕ: ನೀವು ಆತನನ್ನು ಯಾರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ? ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರವೂ ತಪ್ಪು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಭಾಗ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದೆ. ಪೇತ್ರನಿಗೆ ಶಿಲುಬೆಯಿಲ್ಲದ ಮೆಸ್ಸೀಯನು ಬೇಕಾಗಿದ್ದನು. ಈ ನಿರೂಪಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ನಂಬಿಕೆ ಕೇವಲ ಸರಿಯಾದ ಹೆಸರಲ್ಲ, ದುಬಾರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಸಿದ್ಧತೆ.