ದೇವರು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ

ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮನೆ ಹಿಂದೆ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಅದರ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಫೋಟೋವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ: ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ, ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಕ್ಕಳು, ಇಡೀ ಅಂಗಳ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವುದು. ಅದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಒಂದೇ ಸಲ ಸಾಂತ್ವನವೂ ನೋವೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಯೋಬನು 29 ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅಂಥ ಒಂದು ಫೋಟೋ. ಯೋಬನು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ವಾದದಿಂದಲ್ಲ, ಒಂದು ನೆನಪಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ — ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ, ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಅವನ ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ದಿನಗಳು. ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವವಿತ್ತು — ಅವನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಬಲಹೀನರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಬಳಸಿದ್ದರಿಂದ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂಲಪಿತೃಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ — ಇವೇ ಆಶೀರ್ವದಿತ ಜೀವನದ ಆಕಾರ; ಬೈಬಲಿನ ಆರಂಭದ ಕಥೆ ಅವುಗಳ ಕುರಿತ ವಾಗ್ದಾನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಯೋಬನಿಗೆ ಈ ಮೂರೂ ಇದ್ದವು. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಅವನ ಅಂತಿಮ ಭಾಷಣವನ್ನು (29–31) ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಂದು ಔಪಚಾರಿಕ ವ್ಯಾಜ್ಯದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ: ನಾನು ಏನಾಗಿದ್ದೆ (29), ಈಗ ಏನಾಗಿದ್ದೇನೆ (30), ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಮಾಣಪೂರ್ವಕ ನಿರ್ದೋಷತ್ವ (31). ಬೈಬಲ್ ನೀತಿ ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ — ಕೇವಲ ಖಾಸಗಿ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ವಿಧವೆಯರಿಗೂ ಅನಾಥರಿಗೂ ಪರದೇಶಿಗಳಿಗೂ ನ್ಯಾಯ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೋಬನ ಅಂತಿಮ ವ್ಯಾಜ್ಯದ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಮುಂದಿಡುವುದು: ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಒಂದು ಜೀವನ — ಅದರಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಈಗಿನ ನಾಶ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

• 29:1–6 — ಕಳೆದುಹೋದ ತಿಂಗಳುಗಳಿಗಾಗಿ ಯೋಬನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೆ — ದೇವರ ದೀಪ ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರ ಸ್ನೇಹ ಅವನ ಗುಡಾರದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ. ಸರ್ವಶಕ್ತನು ಅವನೊಂದಿಗಿದ್ದನು, ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಅವನ ಸುತ್ತಲಿದ್ದರು, ಜೀವನ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು.
• 29:7–10 — ಅವನು ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಯುವಕರು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದರು, ವೃದ್ಧರು ಎದ್ದುನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮೌನವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಊರಿನ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳು ತೀರ್ಮಾನವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಭಾರವಿತ್ತು.
• 29:11–17 — ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಬಡವರನ್ನೂ ತಂದೆಯಿಲ್ಲದವರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ವಿಧವೆಯ ಹೃದಯ ಹಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು, ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನಿಲುವಂಗಿಯಂತೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಕುರುಡರಿಗೆ ಕಣ್ಣಾಗಿದ್ದನು, ಕುಂಟರಿಗೆ ಕಾಲಾಗಿದ್ದನು, ಬಡವರಿಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿದ್ದನು — ಮತ್ತು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನ ದವಡೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದನು.
• 29:18–25 — ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೀರು ಹಾಯಿಸಿದ ಮರದಂತೆ, ವೃದ್ಧನಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಸಾಯುವೆನೆಂದು ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು. ಜನರು ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ ಅವನ ಆಲೋಚನೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವನು ಅವರ ನಡುವೆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಕುಳಿತು ದುಃಖಿಸುವವರನ್ನು ಸಂತೈಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೋಬನು 29:15–16  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಒಳ್ಳೆಯ ಜೀವನದ ಕುರಿತ ಯೋಬನ ನೆನಪು, ಅವನು ಯಾವುದನ್ನು ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ: ಕೇವಲ ಸಂಪತ್ತಲ್ಲ, ತಮಗೆ ತಾವೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಅವಕಾಶ. ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ಆಳವಾದ ಅಳತೆಗೋಲು ಅದು. ಅದು ಅವನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಇನ್ನೂ ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ — ಸ್ನೇಹಿತರ ಲೆಕ್ಕದ ಪ್ರಕಾರ ಸುರಕ್ಷಿತ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾರಾದರೂ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಈ ಮನುಷ್ಯನೇ.