ಏನಾದರೂ ಅಗಾಧವಾದದ್ದು ನಡೆದಾಗ — ಮಗು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರು ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಒಂದು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಕಳೆದಾಗ — ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾತುಗಳು ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜನರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕುಣಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಗುತ್ತಾರೆ. ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 15 ಸ್ವತಂತ್ರ ಜನರಾಗಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಒಂದು ಹಾಡು. ಮೋಶೆ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಅಕ್ಕ ಮಿರ್ಯಾಮಳು ದಮ್ಮಡಿಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ, ಕೇವಲ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಜನರು ನೀರು ಕಹಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಮೋಶೆಯ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅಧ್ಯಾಯ ನಮಗೆ ಶಿಖರವನ್ನೂ ಗೊಣಗಾಟವನ್ನೂ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರದ ಗೀತೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ನಂತರ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೊದಲ ಆರಾಧನೆ; ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನೆಡುವ ಅರಸನಾಗಿ ಅದು ದೇವರನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾರ ಅರಣ್ಯದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ — ಕೊರತೆ, ದೂರು, ದೇವರ ಒದಗಿಸುವಿಕೆ, ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ — ಅದು ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಕಾಂಡದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿಯ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹಾಡಬಹುದಾದ, ನೆನಪಿಡಬಹುದಾದ ಸ್ತುತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಹಾ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯ ದಿನಗಳ ದಾಹ ಮತ್ತು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನಂಬುವರೋ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಲು.
- 15:1–12 — ಮೋಶೆ ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ: ಯೆಹೋವನು ಕುದುರೆಯನ್ನೂ ರಾಹುತನನ್ನೂ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಡವಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಡು ದೇವರನ್ನು ಯುದ್ಧವೀರನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ, ಆತನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಗಳುತ್ತದೆ — ಆಳ ನೀರು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವುದು, ಶತ್ರು ಜಂಬಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಸೀಸದಂತೆ ಮುಳುಗುವುದು — ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ.
- 15:13–18 — ಹಾಡು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತದೆ: ದೇವರು ತಾನು ವಿಮೋಚಿಸಿದ ಜನರನ್ನು ನಡೆಸುವನು, ಜನಾಂಗಗಳು ನಡುಗುವವು — ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ, ಎದೋಮ್, ಮೋವಾಬ್, ಕಾನಾನ್ — ಮತ್ತು ಆತನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವನು. ಅದು ಹೀಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ: ಯೆಹೋವನು ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಲ್ಲೂ ಆಳುವನು.
- 15:19–21 — ಆರೋನನ ಸಹೋದರಿಯಾದ ಪ್ರವಾದಿನಿ ಮಿರ್ಯಾಮಳು ದಮ್ಮಡಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಹೊರಬರುತ್ತಾರೆ, ಅವಳು ಹಾಡಿನ ಮೊದಲ ಸಾಲನ್ನು ಮರುಹಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಉಜ್ವಲ ದೃಶ್ಯ ಇದು.
- 15:22–27 — ಶೂರ್ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನ ಸಾಗಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ನೀರು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾರದಲ್ಲಿ ನೀರು ಕಹಿಯಾಗಿದೆ. ಜನರು ಗೊಣಗುತ್ತಾರೆ; ದೇವರು ಮೋಶೆಗೆ ಒಂದು ಮರದ ತುಂಡನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದು ನೀರನ್ನು ಸಿಹಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಜೋಡಿಸಿದ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: 'ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಪಡಿಸುವ ಯೆಹೋವನು ನಾನೇ.' ನಂತರ ಅವರು ಹನ್ನೆರಡು ನೀರಿನ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ಖರ್ಜೂರದ ಮರಗಳಿರುವ ಏಲೀಮನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ವಿಮೋಚನಕಾಂಡ 15:2 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಮಾಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿದೆ. ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ಹಾಡಿದ ಜನರು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರಾದ ಜನರ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಕನ್ನಡಿ. ನಂಬಿಕೆ ಒಂದೇ ಉನ್ನತ ಕ್ಷಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ಹೊಸ ದಾಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಎಂದು ಅದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.