ಅಜ್ಜನನ್ನೋ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನೋ ಬೀಳ್ಕೊಡಲು ಭಾರತದ ರೈಲ್ವೆ ಪ್ಲಾಟ್‌ಫಾರ್ಮಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಈ ದೃಶ್ಯ ಗೊತ್ತು. ರೈಲು ತಡವಾಗಿದೆ, ಸಲಹೆಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇವೆ — ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಾನು ಕಲಿಸಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ — ನಂತರ, ಬೋಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಇದೇ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಹೇಳದ ಭಯ. ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 20 ಅಂತಹ ಒಂದು ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ತಲುಪುವ ಅವಸರದಲ್ಲಿರುವ ಪೌಲನು ಎಫೆಸದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಾರನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಮಿಲೇತ ಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಕರೆಸುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಅವರ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ಬಾಳಿದೆನು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬರಲಿರುವ ತೋಳಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಇನ್ನು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಅಳುತ್ತಾರೆ, ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಹಡಗಿನವರೆಗೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಐದನೇ ಅಂಕ — ಹರಡುತ್ತಿರುವ ಸಭೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ಥಾಪಕರು ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಫೆಸದ ವರ್ಷಗಳು ಮುಗಿದಿವೆ; ಪೌಲನು ಹಣಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕಡೆಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಅವನ ಬಂಧನದ ಕಡೆಗೂ ರೋಮಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಕಡೆಗೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಮಿಲೇತದ ಭಾಷಣವು ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಕ್ರೈಸ್ತರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಏಕೈಕ ಭಾಷಣ; ಅದು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ನಾಯಕರಿಗೆ ಬರೆದ ಕೊನೆಯ ಉಯಿಲಿನಂತೆ ಓದಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಪೌಲನ ಮಹಾ ಮಿಷನ್ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಲು, ಅವನು ಸಭೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಕಥೆಯನ್ನು ಬಾಧೆ ಕಾದಿರುವ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲು — ಲೂಕನ ಸುವಾರ್ತೆ ಯೇಸುವನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೇ.
- 20:1–6 — ಗಲಭೆಯ ನಂತರ ಪೌಲನು ಮಕೆದೋನ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ (ಅಲ್ಲಿ ಅವನು 2 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ) ಮತ್ತು ಗ್ರೀಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ (ಅಲ್ಲಿ ರೋಮಾಪುರದವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬಹುಶಃ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು). ಒಂದು ಒಳಸಂಚು ಅವನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ; ಹಲವು ಸಭೆಗಳ ಜೊತೆಗಾರರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು 'ನಾವು' ಎಂದು ಹೇಳುವ ಕಥನಕಾರನು ಫಿಲಿಪ್ಪಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
- 20:7–12 — ತ್ರೋವದಲ್ಲಿ, ವಾರದ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ರೊಟ್ಟಿ ಮುರಿಯಲು ಕೂಡಿಬಂದಾಗ, ಪೌಲನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಯುತುಖನೆಂಬ ಯುವಕನು ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ತೂಕಡಿಸಿ ಮೂರನೆಯ ಅಂತಸ್ತಿನಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ಪೌಲನು ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವನ ಪ್ರಾಣ ಅವನಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಬಹಳವಾಗಿ ಸಂತೈಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
- 20:13–27 — ಎಫೆಸವನ್ನು ದಾಟಿ ಮಿಲೇತಕ್ಕೆ ನೌಕಾಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಪೌಲನು ಎಫೆಸದ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕರೆಸುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಣ್ಣೀರು, ಕಷ್ಟಗಳು, ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೂ ಮನೆಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಿದ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆತ್ಮನಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸೆರೆಮನೆಯನ್ನೂ ಸಂಕಟವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವನು ಮರೆಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
- 20:28–38 — ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಹಿಂಡನ್ನೂ ಕಾಯಿರಿ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಕ್ರೂರವಾದ ತೋಳಗಳು ಬರುವವು, ನಿಮ್ಮೊಳಗಿಂದಲೂ ಸಹ. ಅವನು ಯಾರ ಹಣವನ್ನೂ ಆಶಿಸಲಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕೈಗಳಿಂದ ದುಡಿದನು — ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೊಡುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು ಧನ್ಯ ಎಂಬ ಯೇಸುವಿನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ. ಅವರು ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಅತ್ತು, ಅವನನ್ನು ಹಡಗಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 20:24 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಪೌಲನ ವಿದಾಯ, ತನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ ಯೋಜಿಸುವ ನಾಯಕತ್ವದ ಚಿತ್ರ. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಇತರರನ್ನು ತರಬೇತುಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಣದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಾನೆ, ಮುಂದಿನ ತೊಂದರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಸ್ಥಾಪಕನು ಹೊರಟುಹೋದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸಭೆ, ಕುಟುಂಬ ವ್ಯಾಪಾರ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಮಿಲೇತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾದರಿ.