ಭಯದ ಆತ್ಮವಲ್ಲ

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಎಂದಿಗೂ ಎಸೆಯಲಾಗದ, ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯರ ಪತ್ರವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ: ಅಜ್ಜನ ಕೊನೆಯ ಚೀಟಿ, ಇನ್ನು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬರೆದ ಮಾತುಗಳು. ಅಂಥ ಪತ್ರಗಳು ಬೇರೆಯೇ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ಲೋಕಾಭಿರಾಮದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತವೆ. 2 ತಿಮೊಥೆಯನಿಗೆ ಪತ್ರ ಹಾಗೆಯೇ ಓದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪೌಲನು ರೋಮಿನಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಅನೇಕ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ತಾನು ಪ್ರಿಯ ಮಗನೆಂದು ಕರೆಯುವ ಕಿರಿಯನಿಗೆ ಅವನು ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಗಲುವಾಗ ತಿಮೊಥೆ ಸುರಿಸಿದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನೂ, ಮೊದಲು ಅವನ ಅಜ್ಜಿ ಲೋವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತಾಯಿ ಯೂನೀಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ ಅವನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ದೇವರು ನಮಗೆ ಭಯದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಐದನೇ ಅಂಕ — ಮೊದಲ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ದಾಟುತ್ತಿರುವ ಸಭೆ. ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಗೃಹಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಾರುತ್ತಿದ್ದ ಪೌಲನೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತು; ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವರ ಹೆಚ್ಚು ಕತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಪೌಲನು ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಬೇಡಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಆಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಸಾಯುವುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಬದುಕುಳಿಯುವಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸುವಾರ್ತೆ ತಿಮೊಥೆಯಿಂದಲೂ ಅವನ ನಂತರ ಬರುವವರಿಂದಲೂ ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾಟಿಸಲ್ಪಡುವುದೇ ಎಂಬುದು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಕಠಿಣ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಕಿರಿಯನೂ ಸಂಕೋಚಸ್ವಭಾವದವನೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು: ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ ಅವನ ಕರೆಯನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾ, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬಾಧೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರನಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತು ತನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾ.

• 1:1–5 — ಪೌಲನು ತಿಮೊಥೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನೆಂದು ವಂದಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಗಲೂರಾತ್ರಿ ಅವನಿಗಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಗಲುವಾಗ ಅವನು ಸುರಿಸಿದ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ತಿಮೊಥೆಯ ಅಜ್ಜಿ ಲೋವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತಾಯಿ ಯೂನೀಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದ, ಈಗ ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿಷ್ಕಪಟ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
• 1:6–7 — ಪೌಲನ ಹಸ್ತಾರ್ಪಣೆಯ ಮೂಲಕ ದೇವರು ತಿಮೊಥೆಗೆ ಕೊಟ್ಟ ವರವನ್ನು ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಉರಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಭಯದ ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲ, ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವನಿಯಂತ್ರಣದ ಆತ್ಮವನ್ನು.
• 1:8–12 — ಕರ್ತನ ಕುರಿತು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಆತನ ಸೆರೆಯಾಳಾದ ಪೌಲನ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ತಿಮೊಥೆ ನಾಚಿಕೆಪಡದೆ, ಸುವಾರ್ತೆಗಾಗಿ ಬಾಧೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರನಾಗಬೇಕು. ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟು ಈಗ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೇವರು ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಕರೆದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮರಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಜೀವವನ್ನೂ ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ಬೆಳಕಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಾನೆ. ತಾನು ಯಾರನ್ನು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ತನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದರಿಂದ ಪೌಲನು ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬಾಧೆಪಡುತ್ತಾನೆ.
• 1:13–14 — ಪೌಲನಿಂದ ಕೇಳಿದ ಸ್ವಸ್ಥ ಬೋಧನೆಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ತಿಮೊಥೆ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮತ್ತು ತನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಳ್ಳೆಯ ಠೇವಣಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.
• 1:15–18 — ಫುಗೇಲನೂ ಹೆರ್ಮೊಗೇನನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಆಸ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಪೌಲನಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒನೇಸಿಫೊರನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವನನ್ನು ಉಪಶಮನಗೊಳಿಸಿದನು, ಅವನ ಬೇಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾಚಿಕೆಪಡಲಿಲ್ಲ, ರೋಮಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಬಹಳ ಹುಡುಕಿದನು, ಮತ್ತು ಎಫೆಸದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದನು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 2 ತಿಮೊಥೆಯನಿಗೆ 1:7  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಭಯ ನಂಬಿಕೆಯ ಒಬ್ಬ ಶಾಂತ ಶತ್ರು: ಜನರು ಏನು ಹೇಳುವರು ಎಂಬ ಭಯ, ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ, ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾದ ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಡುವ ಭಯ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪೌಲನು ತಿಮೊಥೆಯನ್ನು ಗದರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನಲ್ಲಿರುವ ವರವನ್ನೂ ಅವನನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಜನರನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಲೋವಿ ಮತ್ತು ಯೂನೀಕೆಯರ ಪ್ರಸ್ತಾಪ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾಟಿಸುವ ತಾಯಂದಿರನ್ನೂ ಅಜ್ಜಿಯರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ — ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತವಾದ ಒಂದು ಮಾದರಿ.