- 2 ಅರಸುಗಳು 12 BSB ↗
- 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 24 BSB ↗
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಇದ್ದರು; ಅವರ ಸ್ಥಿರತೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು — ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಿಜವಾಗಿ ಅವರದಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಲವರು ಅವರು ಹೋದ ನಂತರವೇ ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಯೋವಾಷನು ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಯಾಜಕ ಯೆಹೋಯಾದನು ಏಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಕಿರೀಟ ಇಟ್ಟನು. ಯೆಹೋಯಾದನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ ಯೋವಾಷನು ಸರಿಯಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ದುರಸ್ತಿಮಾಡುವಂತೆ ಯಾಜಕರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು ಕೂಡ. ಆ ವೃದ್ಧ ಯಾಜಕನು ಸತ್ತ ನಂತರ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬಹುಬೇಗನೆ ಅರಸನು ತಾನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ದೇವಾಲಯವನ್ನೇ ತೊರೆದು, ತನ್ನ ಗುರುವಿನ ಮಗನ ಮರಣಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಅತಲ್ಯಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ದಾವೀದನ ವಂಶವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡ ಹುಡುಗನೇ ಯೋವಾಷನು (2 ಅರಸುಗಳು 11). ಅವನ ದೀರ್ಘ ಆಳ್ವಿಕೆ ವಾಗ್ದಾನ ಉಳಿಯುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಂಬಿಗಸ್ತನಾದ ಅರಸನನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಜಾಯೇಲನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರಾಮ್ ಈಗ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಯೆಹೂದದ ಮೇಲೂ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತದೆ; ಸೊಲೊಮೋನನ ದೇವಾಲಯ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡವಾಗಿದೆ — ಹಿಜ್ಕೀಯ ಮತ್ತು ಯೋಷೀಯರ ನಂತರದ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ವಿಷಯ ಇದು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ನಿಜವಾದ ಸಾಧನೆಯ ಒಂದು ಆಳ್ವಿಕೆ ಎರವಲು ಪಡೆದ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹಾಳಾದದ್ದನ್ನು ತೋರಿಸಲು: ಯೋವಾಷನ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಅವನ ಗುರು ಇರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಿತು, ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತದ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ತೊರೆದದ್ದರ — ಮತ್ತು ಆತನ ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಕೊಂದದ್ದರ — ಪರಿಣಾಮಗಳು ಬೇಗನೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.
- 2 ಅರಸುಗಳು 12:1–3 — ಯೋವಾಷನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಯೆಹೋಯಾದನು ಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ ವರ್ಷಗಳೆಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
- 2 ಅರಸುಗಳು 12:4–16 — ದೇವಾಲಯದ ಹಣವನ್ನು ದುರಸ್ತಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡುವಂತೆ ಯೋವಾಷನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಯಾಜಕರು ಏನನ್ನೂ ದುರಸ್ತಿಮಾಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯೆಹೋಯಾದನು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತೂತು ಕೊರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅರಸನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಯೂ ಮಹಾಯಾಜಕನೂ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಎಣಿಸಿ ನೇರವಾಗಿ ಬಡಗಿಗಳಿಗೂ ಕಟ್ಟುವವರಿಗೂ ಕಲ್ಲುಕುಟಿಗರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರೆಂದರೆ ಯಾವ ಲೆಕ್ಕವೂ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
- 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 24:1–16 — ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ ಈ ದುರಸ್ತಿಯನ್ನು, ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಜನಾಂಗವೆಲ್ಲಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಉಳಿದ ಹಣದಿಂದ ದೇವಾಲಯದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಯೆಹೋಯಾದನು ನೂರಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದವನಾಗಿ ಸತ್ತನೆಂದೂ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅರಸರ ನಡುವೆ ಹೂಳಲಾಯಿತೆಂದೂ ಅದು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ.
- 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 24:17–22 — ಯೆಹೋಯಾದನ ಮರಣದ ನಂತರ ಯೆಹೂದದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅರಸನನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ತೊರೆದು ಅಶೇರ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನೂ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಯೆಹೋವನನ್ನು ತೊರೆದದ್ದರಿಂದ ಆತನೂ ಅವರನ್ನು ತೊರೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಯೆಹೋಯಾದನ ಮಗನಾದ ಜೆಕರ್ಯನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅರಸನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ದೇವಾಲಯದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತದೆ; ಯೆಹೋವನು ನೋಡಿ ಮುಯ್ಯಿತೀರಿಸುವನು ಎಂದು ಅವನು ಕೂಗುತ್ತಾನೆ.
- 2 ಅರಸುಗಳು 12:17–21 — ಹಜಾಯೇಲನು ಗತ್ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವಾಲಯದ ಮತ್ತು ಅರಮನೆಯ ಭಂಡಾರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಯೋವಾಷನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಸ್ವಂತ ಸೇವಕರೇ ಒಳಸಂಚು ಮಾಡಿ ಬೇತ್ ಮಿಲ್ಲೋವಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
- 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 24:23–27 — ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ ಇವುಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಗಳಾಗಿ ಓದುತ್ತದೆ: ಅರಾಮ್ಯರ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸೈನ್ಯ ಯೆಹೂದದ ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತದೆ, ಯೋವಾಷನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಯೆಹೋಯಾದನ ಮಗನ ರಕ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಸೇವಕರು ಅವನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಅವನನ್ನು ದಾವೀದನ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಹೂಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅರಸರ ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಲ್ಲ.
- ಅನೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಅವನನ್ನು ಯೆಹೋಯಾದನ ಮಗನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ: ಅವನು ಮುಯ್ಯಿಗಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾ ದೇವಾಲಯದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಹೀಬ್ರೂ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ, 'ಹೇಬೆಲನಿಂದ ಜೆಕರ್ಯನವರೆಗೆ' ಎಂಬುದು ಅದರ ಪುಟಗಳ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕೊಲೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆ.
- ಮತ್ತಾಯನ 'ಬೆರೆಕ್ಯನ ಮಗ' ಎಂಬುದು ಸೆರೆವಾಸದ ನಂತರದ ಪ್ರವಾದಿ ಜೆಕರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ಮರಣವನ್ನು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ದಾಖಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
- ಸುವಾರ್ತೆಯ ರಚನೆಯಲ್ಲೋ ಅದರ ಪ್ರತಿಮಾಡುವಿಕೆಯಲ್ಲೋ, ಮತ್ತಾಯನ ಪದಪ್ರಯೋಗ ಇಬ್ಬರು ಜೆಕರ್ಯರನ್ನು ಬೆರೆಸುತ್ತದೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 24:20 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಯೋವಾಷನ ಕಥೆ ಎರವಲು ನಂಬಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ಬೇರೊಬ್ಬರ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಆಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಾಗ ಉಳಿಯದಿರಬಹುದು. ಬೇಡವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವವನ ಕೊಲೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಜೆಕರ್ಯನ ಸಾಯುವ ಕೂಗು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯವರೆಗೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದದ್ದು: ನಾನು ಯಾರ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಹೋದಾಗ ಅದು ನಿಲ್ಲುವುದೇ?