ರಕ್ಷಣೆಯು ಮಾನವ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ, ದೈವಿಕ ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವತಾಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಈ ವಚನವು ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ಕರುಣಿಸುವುದರಿಂದಲೇ. ಕಾರಣವೂ ಕ್ರಿಯಾಪದವೂ ದೇವರದೇ. ಈ ವಚನವು ಸಾಂತ್ವನ ಕೊಡುವಂಥದ್ದು (ಅದು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ) ಮತ್ತು ದೀನಗೊಳಿಸುವಂಥದ್ದು (ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ).

ಆಯ್ಕೆಯ ಕುರಿತು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ವಾದಿಸುವ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗದರಿಕೆ. ಮಣ್ಣು ಕುಂಬಾರನನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಇಲ್ಲ.

ಈ ವಚನವು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಹಂಕಾರದ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಗಳನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದರೆ ವಿಚಾರಿಸಿರಿ; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪುಹೊರಿಸಬೇಡಿರಿ.

ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ. ಪಾತ್ರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಂಬಾರನಿಗಿರುವ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ. ಪಾತ್ರೆಯು ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಕುಂಬಾರನ ತೀರ್ಮಾನದಿಂದ ಒಂದೇ ಮುದ್ದೆಯಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವೇ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒತ್ತಡದ ಕೇಂದ್ರ. ಅಧ್ಯಾಯವು ಕಲಿಸುವಂತೆಯೇ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ.

ಕೆಲವರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಎಡವುವ ಕಲ್ಲು, ಇತರರಿಗೆ ಮೂಲೆಗಲ್ಲು. ಅದೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಆತನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಡುವವನು ಆಶಾಭಂಗಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಾಂತ್ವನಕರ ಅಂತ್ಯ. ರಕ್ಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗವು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಆಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.