యెరూషలేములో ఒక మిద్దె మీద నిలబడి మడమల మీద నెమ్మదిగా తిరుగుతున్న ఒక వృద్ధుడిని ఊహించుకోండి. పడమటికి, లోతట్టు ప్రాంతాలకు అవతల, ఫిలిష్తీయుల రేవు పట్టణాలు. తూర్పున, యొర్దాను అవతల, మోయాబు, అమ్మోనుల ఎత్తైన మైదానం. చాలా దూరంగా దక్షిణాన, ఎగువ నైలు మీద కూషు. ఈశాన్యాన, వారాల ప్రయాణం దూరంలో ఉన్నా అన్నిచోట్లా దాని ఉనికి తెలిసే మహా నగరం నీనెవె. జెఫన్యా 2 ఆ వృద్ధుడిలాగే తిరుగుతూ ఒక్కో దిక్కును ఎదుర్కొంటుంది. అయితే అలా చేయకముందు, అది యూదా వైపే చూసి ఒక చిన్న, అత్యవసరమైన మాట చెబుతుంది: ఇంకా సమయం ఉండగానే యెహోవాను వెదకండి; ఒకవేళ మీరు దాచబడతారేమో.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: అష్షూరు ఈ ప్రాంతం మీద చాలాకాలంగా ఉంచిన పట్టు సడలుతూ, యూదా భవిష్యత్తు తెరిచినట్టు కనిపిస్తున్న యోషీయా పాలనలో జెఫన్యా మాట్లాడుతాడు. మొదటి అధ్యాయం యూదా సొంత విగ్రహారాధనకు విరోధంగా యెహోవా దినాన్ని ప్రకటించింది; రెండవ అధ్యాయం ఆ వలయాన్ని పొరుగువారి వరకు విస్తరిస్తుంది. బైబిలు విశాల కథలో ఇది ముఖ్యం: ఇశ్రాయేలు దేవుడు ఒక స్థానిక పోషకుడు కాదు, అన్ని జనాంగాలకు న్యాయాధిపతి — ఈ అధ్యాయం సూచించినట్టు, దూరపు ద్వీపాలు కూడా ఒకనాడు ఎవరి ఎదుట సాగిలపడతాయో ఆయనే.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: తీర్పు రాకముందే యూదాలోని దీనులను దేవుని వెదకమని పిలవడానికి; ఫిలిష్తీయుల తీరం నుండి ఆ సామ్రాజ్య రాజధాని వరకు చుట్టుపక్కల ప్రతి జనాంగాన్నీ అదే న్యాయం చేరుకుంటుందని చూపడానికి.
- 2:1–3 — సిగ్గు అనే భావననే కోల్పోయిన ఒక జాతికి ఇచ్చే పిలుపు: గాలికి ఎగిరే పొట్టులా ఆ దినం రాకముందే మిమ్మల్ని మీరు సమకూర్చుకోండి. దేశంలోని దీనులను నీతిని, దీనత్వాన్ని వెదకమని చెబుతారు — 'ఒకవేళ' కోప దినాన వారు దాచబడతారేమో. ఆ మాట ఒక నిరీక్షణే గానీ హామీ కాదు.
- 2:4–7 — పడమర: గాజా, అష్కెలోను, అష్డోదు, ఎక్రోను అనే నాలుగు ఫిలిష్తీయ పట్టణాలు ఖాళీ అవుతాయి, ఆ తీర ప్రాంతం పచ్చికబయలుగా మారుతుంది. ఆశ్చర్యకరంగా, యెహోవా యూదాను తిరిగి స్థిరపరచినప్పుడు, మిగిలినవారు తమ మందలను అక్కడే మేపుతారు.
- 2:8–11 — తూర్పు: దేవుని ప్రజలను ఎగతాళి చేసి, తమ సరిహద్దుల గురించి గొప్పలు చెప్పుకున్న మోయాబు, అమ్మోనులు సొదొమ, గొమొఱ్ఱాల్లా మారతాయి — కలుపు మొక్కలు, ఉప్పు గుంటలు నిండిన భూమిగా. యెహోవా భూమి మీది దేవతలను కుంచింపజేస్తాడు, ప్రతి తీర ప్రాంతంలోని జనాంగాలు ఆయనను ఆరాధిస్తాయి.
- 2:12–15 — దక్షిణం, ఉత్తరం: కూషీయులు కూడా ఖడ్గం చేత కూలుతారు. తర్వాత పరాకాష్ట — అష్షూరు, నీనెవె. 'నేనే ఉన్నాను, నేను తప్ప మరొకరు లేరు' అన్న ఆ గర్విష్ఠ నగరం ఎండిపోయిన పాడుదిబ్బ అవుతుంది; కూలిన దాని శిల్పాల్లో అడవి జంతువులు, పక్షులు గూళ్లు కట్టుకుంటాయి, దారిన పోయేవారు ఈసడించి పిడికిళ్లు ఊపుతారు.
ముఖ్య వచనం: జెఫన్యా 2:3 · కాబట్టి ఏమిటి: మనం తరచూ వేరు వేరుగా ఉంచే రెండింటిని ఈ అధ్యాయం జతచేస్తుంది: జనాంగాలన్నిటికీ న్యాయం అనే విస్తృత దర్శనం, సామాన్యమైన దీనులకు చెప్పే ఒక నిశ్శబ్ద మాట. 'నేను తప్ప మరొకరు లేరు' అన్న ఆ బలమైన నగరపు వైఖరే ఈ అధ్యాయం హెచ్చరించే వైఖరి. గర్విష్ఠ శక్తుల కింద బతికే ఎవరికైనా — లేదా తామే అలా కావాలనే ప్రలోభంలో ఉన్నవారికైనా — పిలుపు ఒక్కటే: దీనత్వాన్ని వెదకండి, చివరి తీర్పును దేవునికే వదలండి.