← అన్ని అధ్యాయాలు
384 / 1113 · కీర్తనలు 29 · సమైక్య రాజ్యం · దావీదు జీవితకాలం, సుమారు క్రీ.పూ. 1000 (దాని శీర్షిక ప్రకారం; వివాదాస్పదం)

తుఫానులో స్వరం

వివాదాస్పదం

పశ్చిమ కనుమల మీదికి రుతుపవనం రావడం చూసిన ఎవరికైనా ఆ క్రమం తెలుసు: సముద్రం మీద నల్లని గోడ, మొదటి ఉరుము చప్పుడు, వంగిపోతున్న చెట్లు, తర్వాత కొండల మీద దబదబా కురిసే వాన. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఎవరూ మరేదాని గురించీ మాట్లాడరు. కీర్తన 29 అలాంటి తుఫాను లోపలి నుండి రాయబడింది. మధ్యధరా సముద్రం నుండి దొర్లుకుంటూ వచ్చి, లెబానోను దేవదారు అడవుల గుండా విరుచుకుపడి, దక్షిణాన ఎడారిలోకి సాగిపోయే ఉరుముల తుఫానును అది అనుసరిస్తుంది. కానీ కీర్తన ఎప్పుడూ ఉరుమును కేవలం వాతావరణం అని పిలవదు. ఏడుసార్లు దానిని 'యెహోవా స్వరం' అని పిలుస్తుంది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: కథ మొదటి అంకంలో జలాల మీద దేవుడు మాట్లాడడంతో మొదలైంది; జలప్రళయం అవ్యవస్థ మీద ఆయన పరిపాలనను చూపించింది. బయలు వంటి తుఫాను దేవతలను స్తుతించే పొరుగువారి మధ్య ఇశ్రాయేలు నివసించింది. దావీదు సంకలనంలో కూర్చబడిన కీర్తన 29 తుఫానును ఇశ్రాయేలు దేవునికి మాత్రమే చెందినదిగా ప్రకటిస్తుంది: బయలు కాదు, ఆయనే జలప్రళయం మీద నిరంతరం రాజుగా సింహాసనాసీనుడై ఉన్నాడు. ఆ ముడి శక్తిని తన ప్రజలకు సమాధాన దీవెనగా మార్చడంతో కావ్యం ముగుస్తుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ప్రకృతిలోని భయంకరమైన శక్తి అంతా దాని రాజైన యెహోవాకే చెందుతుందని, అదే శక్తి ఆయన ప్రజల వైపు బలంగా, సమాధానంగా మళ్లించబడుతుందని ప్రకటించడం.

దీనిని ఇక్కడ ఎందుకు చదువుతాము: ఈ కీర్తనకు దావీదు పేరు ఉంది (లేదా ఇది దావీదు సంకలనంలో ఉంది), కానీ ఏ శీర్షికా దీనిని ఒక సంఘటనకు ముడిపెట్టదు. ప్రతిదానికీ ఒక సందర్భాన్ని ఊహించడానికి బదులు, వీటిని దావీదు జీవిత చరమాంకంలో — 'ఇశ్రాయేలీయుల మధుర గాయకుడు' (2 సమూయేలు 23:1) — ఒక చోట చేర్చుతాము. 'దావీదుది' అంటే దావీదు రాసినది, దావీదు కోసం రాసినది, లేదా దావీదు సంప్రదాయంలోనిది అని అర్థం కావచ్చు.
వచనాల వెంబడి
  • 29:1–2 — కీర్తన పరలోకంలో మొదలవుతుంది: 'దేవుని కుమారులను' — పరలోక జీవులను — యెహోవాకు మహిమనూ బలాన్నీ ఆపాదించమని, పరిశుద్ధ వైభవంతో ఆయనను ఆరాధించమని పిలుస్తుంది.
  • 29:3–6 — యెహోవా స్వరం మహా జలాల మీద ఉరుముతుంది. అది లెబానోను దేవదారు వృక్షాలను విరగగొడుతుంది; లెబానోనును, హెర్మోను పర్వతమైన షిర్యోనును పిల్ల జంతువుల్లా గంతులు వేయిస్తుంది. భూమి మీది అత్యంత దృఢమైనవి కూడా కంపిస్తాయి.
  • 29:7–9 — ఆ స్వరం మెరుపు జ్వాలలుగా మెరుస్తుంది, కాదేషు అరణ్యాన్ని కదిలిస్తుంది, సింధూర వృక్షాలను మెలితిప్పుతుంది, అడవులను బోసిగా చేస్తుంది. ఇంతలో ఆయన మందిరంలో — పరలోకంలోనిదైనా భూమి మీదిదైనా — అందరూ 'మహిమ!' అని కేక వేస్తారు.
  • 29:10–11 — తుఫాను దాటిపోతుంది, దృశ్యం స్థిరపడుతుంది: యెహోవా జలప్రళయం మీద నిరంతరం రాజుగా సింహాసనాసీనుడై ఉన్నాడు. చివరి పంక్తి ఆ శక్తిని ఇంటికి తెస్తుంది: ఆయన తన ప్రజలకు బలం ఇచ్చి, సమాధానంతో వారిని ఆశీర్వదించును గాక.
ఇది ఏమి చూపుతుందికీర్తన 29 శైలి, చిత్రాలు ఉగారిటిక్ గ్రంథాల నుండి తెలిసిన కనాను కవిత్వాన్ని దగ్గరగా పోలి ఉంటాయని చాలా మంది పండితులు గమనిస్తారు — అక్కడ బయలు తుఫాను దేవుడు, అతని స్వరమే ఉరుము; తుఫాను మీద యెహోవా మాత్రమే రాజని ప్రకటించడానికి ఇశ్రాయేలు ఈ స్తోత్ర రూపాన్ని స్వీకరించిందని చాలా మంది భావిస్తారు.
ఆధారాలు ఎక్కడ ఆగిపోతాయిఈ స్వీకరణ ఎంత ప్రత్యక్షమైనది, కీర్తన వెనుక పాత కనాను స్తోత్రం ఏదైనా ఉందా అనేది వివాదాస్పదం. శీర్షిక 'దావీదు కీర్తన' అని చెబుతుంది కానీ ఏ సందర్భాన్నీ ఇవ్వదు; తేదీని నిర్ణయించలేము.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 29:10  ·  కాబట్టి ఏమిటి: తుఫానులు, భూకంపాలు, వరదలు లోకం గుడ్డి శక్తిచే పరిపాలించబడుతోందని మనుషులకు అనిపించేలా చేయగలవు. కీర్తన 29 తుఫానును మచ్చిక చేయదు; దాని పైన ఉన్న ఒక రాజు పేరు చెబుతుంది. దాని ఆశ్చర్యకరమైన ముగింపు ఏమిటంటే, దేవుని అపారమైన శక్తి ఆయన ప్రజలను నలగగొట్టడానికి కాక, వారికి బలాన్నీ, చివరకు సమాధానాన్నీ ఇవ్వడానికి గురిపెట్టబడింది.

← నా విషయంలో మౌనంగా ఉండకుమౌనంగా ఉన్న పరలోకం నిజానికి విన్నదని తేలే కీర్తన 28ని మీరు ఇప్పుడే చదివారు. తర్వాత, కీర్తన 30 మరణపు అంచు నుండి విడుదల పొందినందుకు కృతజ్ఞతలు చెబుతుంది — అక్కడ ఏడుపు రాత్రంతా ఉంటుంది, కానీ ఉదయాన ఆనందం వస్తుంది (కీర్తన 30).ఉదయాన ఆనందం వస్తుంది →
మూలాధారాలు & మరింత చదవడానికి
← అన్ని అధ్యాయాలు