నగర దీపాలను విడిచి రాజస్థాన్‌లోని ఒక పల్లెలోనో, హిమాలయాల్లోని ఒక కనుమ మీదో ఒక రాత్రి గడపండి — ఆకాశం అకస్మాత్తుగా కిక్కిరిసిపోతుంది. ఎవరూ మీకు ఉపన్యాసం ఇవ్వరు, అయినా నక్షత్రాలు ఏదో చెబుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. తర్వాత తెల్లవారుతుంది; గంటలోనే సూర్యుడు ఆకాశమంతటినీ ఆక్రమిస్తాడు, దాని వేడి నుండి దాక్కోవడానికి చోటు ఉండదు. కీర్తన 19 సరిగ్గా అక్కడే మొదలవుతుంది — మాటలు లేకుండా మాట్లాడే ఆకాశంతో. కానీ కవి ఆశ్చర్యం దగ్గర ఆగడు. సూర్యుని నుండి మరో వెలుగు వైపు — దేవుడు పలికిన ఉపదేశం వైపు — తర్వాత తన సొంత హృదయం వైపు తిరుగుతాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మొదటి అంకం దేవుణ్ణి సృష్టికర్తగా చూపింది; మూడవ అంకం సీనాయి దగ్గర ఇశ్రాయేలుకు ఆయన ధర్మశాస్త్రాన్ని ఇచ్చింది. కీర్తన 19 ఆ రెండింటినీ ఒకే కావ్యంలో కలుపుతుంది: ఆకాశాలను తన మహిమతో నింపే దేవుడే తన ప్రజలతో స్పష్టంగా మాట్లాడిన దేవుడు. దావీదు జీవిత చివరలో ఉంచబడిన ఇది, సృష్టిని, నిబంధనను పక్కపక్కనే పట్టుకుంటుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: సృష్టిలో దేవుని మాటలు లేని సాక్ష్యాన్ని లేఖనంలోని ఆయన స్పష్టమైన వాక్యం పక్కన ఉంచడం; రెండింటి పట్ల ఆశ్చర్యం నుండి నిజాయితీ గల ఆత్మపరిశీలనకు ఆరాధకుణ్ణి నడిపించడం.
- 19:1–4 — ఆకాశాలు దేవుని మహిమను వివరిస్తున్నాయి, అంతరిక్షం ఆయన చేతిపనిని చూపుతుంది. పగటికి పగలు, రాత్రికి రాత్రి అవి భాషను కుమ్మరిస్తాయి — అయినా మాటలు లేకుండా, వినబడే స్వరం లేకుండా, వాటి సందేశం భూదిగంతాల వరకు చేరుతుంది.
- 19:4–6 — దేవుడు సూర్యుని కోసం ఒక గుడారం వేశాడు; అతను తన గది నుండి బయటికి వచ్చే పెండ్లికుమారునిలా వస్తాడు, ఒక వీరునిలా తన పరుగు పరుగెత్తుతాడు. ఆకాశాల ఒక చివర నుండి మరో చివర వరకు అతను తిరుగుతాడు; అతని వేడి నుండి ఏదీ దాగి ఉండదు.
- 19:7–11 — ఇప్పుడు కీర్తన యెహోవా ఉపదేశం గురించి, దానికి ఆరు పేర్లను వాడుతూ మాట్లాడుతుంది: ధర్మశాస్త్రం, శాసనం, ఉపదేశాలు, ఆజ్ఞ, భయం, తీర్పులు. అది ప్రాణాన్ని తెప్పరిల్లజేస్తుంది, సామాన్యులను జ్ఞానులుగా చేస్తుంది, హృదయాన్ని సంతోషపెడుతుంది, కళ్లకు వెలుగిస్తుంది. అది బంగారం కంటే కోరదగినది, తేనె కంటే మధురమైనది.
- 19:12–14 — అలాంటి ధర్మశాస్త్రం ఎదుట, కవి అడుగుతాడు: తన సొంత పొరపాట్లను ఎవరు గుర్తించగలరు? దాగిన తప్పుల నుండి నిర్దోషిగా చేయమని, ఉద్దేశపూర్వక పాపాల నుండి కాపాడమని అతను ప్రార్థిస్తాడు. తన మాటలు, అంతరంగ ఆలోచనలు తన ఆశ్రయ దుర్గం, విమోచకుడు అయిన దేవునికి ఇష్టమైనవిగా ఉండాలని అడుగుతూ ముగిస్తాడు.
ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 19:1 · కాబట్టి ఏమిటి: కొందరు దేవుణ్ణి మొదట ప్రకృతిలో కలుసుకుంటారు, మరికొందరు లేఖనంలో; ఆ రెండూ కలిసే ఉంటాయని కీర్తన 19 నొక్కి చెబుతుంది. ఆకాశం ఆశ్చర్యాన్ని రేపగలదు, కానీ మీ దాగిన తప్పులను మీకు చెప్పలేదు. మాటల, ఆలోచనల గురించిన ఈ కీర్తన చివరి ప్రార్థనను లెక్కలేనంత మంది బోధకులు, సాధారణ విశ్వాసులు మాట్లాడే ముందు వాడారు. నోరు తెరవబోయే ఎవరికైనా ఇది తగిన ప్రార్థన.