తెలియబడి, పరిశోధించబడి, అల్లబడి

బిడ్డ కోసం ఎదురుచూస్తున్న తల్లిదండ్రులు మొదటి అల్ట్రాసౌండ్‌ను తరచుగా ఒక విచిత్రమైన క్షణంగా వర్ణిస్తారు. మసకగా ఉన్న తెర మీద వారు ఒక గుండె చప్పుడును, ఒక వెన్నెముకను, ఒక చిన్న చేతిని చూస్తారు; ఎవరూ చూడకముందే పూర్తిగా నిజమైన ఒకరు అక్కడ ఇంతకాలం పెరుగుతున్నారని గ్రహిస్తారు. మనల్ని మనం చూసుకోకముందే చూడబడడం అనే ఆ భావనను కీర్తన 139 ఒక ప్రార్థనగా మారుస్తుంది. దీనిని పలికేవాడు ప్రతి దిశలో దేవునికి తెలియబడ్డాడు: కూర్చున్నప్పుడు, లేచినప్పుడు, దగ్గరగా, దూరంగా, చీకటిలో, తల్లి గర్భంలో. మొదట ఆ జ్ఞానం దాదాపు ముంచెత్తేదిగా అనిపిస్తుంది. చివరకు అది ఒక ఆహ్వానంగా మారుతుంది.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మొదటి అంకంలో దేవుడు మానవజాతిని మట్టి నుండి రూపొందించి, దానిలోకి జీవాన్ని ఊదుతాడు. మూడవ అంకంలో, దావీదు పాలన ముగింపు దగ్గర దావీదు సంకలనంతో ఇక్కడ ఉంచబడిన కీర్తన 139, ఆ సృష్టి కథను ఒక వ్యక్తి జీవితానికి తీసుకువస్తుంది. బత్షెబ, ఊరియాల సంగతితో సహా విషయాలను దాచిన ఒక రాజుకు బట్టబయలవడం అంటే ఏమిటో తెలుసు. ఈ కీర్తన పూర్తిగా తెలియబడడాన్ని ఎదుర్కొంటుంది; దానిని తక్కువగా కాక, ఇంకా ఎక్కువగా అడుగుతుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: తల్లి గర్భం నుండి సమాధి వరకు దేవుడు ఒక వ్యక్తిని పూర్తిగా ఎరుగునని, అతనితో పూర్తిగా ఉన్నాడని ఒప్పుకోవడం; ఆ జ్ఞానాన్ని నమ్మకంగా, అంతరంగ పరిశోధన కోసమైన విన్నపంగా మార్చడం.

• 139:1–6 — దేవుడు దీనిని పలికేవాణ్ణి పరిశోధించి ఎరిగి ఉన్నాడు: అతను కూర్చున్నప్పుడు, లేచినప్పుడు, దూరం నుండి అతని ఆలోచనలను, అతని దారిని, అతని విశ్రాంతిని, పలకకముందే ప్రతి మాటను. అలాంటి జ్ఞానం అతను గ్రహించలేనంత ఆశ్చర్యకరమైనది.
• 139:7–12 — దేవుని సన్నిధి నుండి అతను ఎక్కడికి పారిపోగలడు? ఆకాశం, పాతాళం, వేకువ రెక్కలపై సముద్రపు సుదూర అంచు: దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడు. చీకటి కూడా ఆయనకు చీకటి కాదు; రాత్రి పగటిలా ప్రకాశిస్తుంది.
• 139:13–18 — దేవుడు అతని అంతరంగ భాగాలను రూపొందించి, తల్లి గర్భంలో అతన్ని అల్లాడు. రూపం లేని అతని దేహం చూడబడింది; అతని దినాల్లో ఒక్కటి కూడా రాకముందే అవి దేవుని గ్రంథంలో రాయబడ్డాయి. అతని పట్ల దేవుని ఆలోచనలు ఇసుక రేణువుల కంటే ఎక్కువ.
• 139:19–22 — హఠాత్తుగా దీనిని పలికేవాడు దుష్టులను — తనకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడే రక్తపిపాసులను — సంహరించమని దేవుణ్ణి అడుగుతాడు; దేవుని శత్రువులను తాను పూర్తి ద్వేషంతో ద్వేషిస్తున్నానని ప్రకటిస్తాడు. ఈ ఆవేశం ఆ కాలపు బలమైన భాషలో దేవుని పట్ల విధేయతను చూపిస్తుంది.
• 139:23–24 — తర్వాత అతను ఆ పరిశోధనను తన వైపే తిప్పుకుంటాడు: నన్ను పరిశోధించు, నా హృదయాన్ని తెలుసుకో, నా ఆందోళన ఆలోచనలను పరీక్షించు. నాలో బాధ కలిగించే మార్గం ఏదైనా ఉందేమో చూడు, నిత్య మార్గంలో నన్ను నడిపించు.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 139:14  ·  కాబట్టి ఏమిటి: పూర్తిగా తెలియబడడం ఒక బెదిరింపులా అనిపించవచ్చు — ముఖ్యంగా అవమానాన్ని మోస్తున్న ఎవరికైనా. దేవుని ఎరుక దగ్గరైనదని, ఓర్పుగలదని, పుట్టుకకు ముందు నుండే శ్రద్ధగలదని కీర్తన 139 చెబుతుంది. ఇబ్బందికరమైన దాని మధ్య భాగం కూడా నిజాయితీగలదే: దీనిని పలికేవాని కోపం నిజమైనది. అయినా కీర్తన అక్కడితో ముగియదు. ప్రార్థించేవాణ్ణే పరీక్షించమని దేవుణ్ణి అడుగుతూ అది ముగుస్తుంది — తరచుగా అదే కష్టమైన విన్నపం.