కథను మళ్లీ చెప్పండి

పెళ్లిలో, అంత్యక్రియలో, పండుగలో సాధారణంగా ఎవరో ఒకరు లేచి నిలబడి కుటుంబ కథ చెబుతారు: తాతయ్య అమ్మమ్మ ఎలా కలుసుకున్నారు, కష్టమైన సంవత్సరాలు, కొత్త నగరానికి వలస, అదృష్టం కలిసొచ్చిన క్షణం. అక్కడ ఉన్న ఎవరికీ ఆ వివరాలు అవసరం లేదు; అవి వారికి ఇదివరకే తెలుసు. ఆ చెప్పడం వేరే దేని కోసమో — తాము ఎవరో, ఎవరికి చెందినవారో అందరికీ గుర్తుచేయడం కోసం. కీర్తన 105 ఆ వేడుకలో లేచి నిలబడిన ఇశ్రాయేలు. మందసం యెరూషలేముకు వస్తుండగా, గాయకులు కొత్త పాటను కల్పించరు. పాత కథనే అబ్రాహాము నుండి మళ్లీ చెప్పి, దానిని కృతజ్ఞతగా మారుస్తారు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఈ క్షణాన్ని గుర్తించిన ఆరాధనను వినడానికి మనం మూడవ అంకంలో, దావీదు పాలనలో ఆగాం. కీర్తన 105 మీరు ఇంతవరకు చదివిన కథకు ఒక పటం: ఆదికాండము 12లో అబ్రాహాముకు వాగ్దానం, పరదేశులుగా తిరిగిన పితరులు, అమ్మబడి పైకి లేపబడిన యోసేపు, తెగుళ్లు, నిర్గమనం, అరణ్యంలో మన్నా, నీళ్లు, చివరకు దేశం. యెరూషలేముకు మందసం చేరడం, దేవుడు నెరవేర్చిన వాగ్దానాల గొలుసులో మరొక లంకెగా చూపబడుతుంది.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఇశ్రాయేలు చరిత్రను స్తుతిగా మార్చడం. అబ్రాహాము నుండి దేశం వరకు ప్రయాణంలోని ప్రతి దశనూ దేవుడు తన నిబంధనను జ్ఞాపకం చేసుకోవడంగా ఇది చదువుతుంది; దానికి జవాబుగా కృతజ్ఞతతో కూడిన విధేయతతో జీవించమని ప్రజలను అడుగుతుంది.

• 105:1–6 — ఆజ్ఞల వెల్లువ: కృతజ్ఞతలు చెల్లించండి, ఆయన నామాన్ని బట్టి మొరపెట్టండి, జనాల్లో ఆయన కార్యాలను తెలియజేయండి, పాడండి, ఆయన ముఖాన్ని వెదకండి, జ్ఞాపకం చేసుకోండి. శ్రోతలు అబ్రాహాము సంతానంగా, యాకోబు పిల్లలుగా పేర్కొనబడతారు.
• 105:7–15 — కీర్తన హృదయం: ఆయన తన నిబంధనను వెయ్యి తరాల వరకు జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు — కనానును ఇస్తానని అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులకు చేసిన ప్రమాణాన్ని. వారు కొద్దిమందిగా, తిరుగుతూ ఉన్నప్పుడు ఎవరూ వారికి హాని చేయకుండా చూశాడు: 'నేను అభిషేకించినవారిని ముట్టవద్దు'. ఈ వచనాలు 1 దినవృత్తాంతములు 16లోని గీతానికి ప్రారంభంగా ఉన్నాయి.
• 105:16–25 — కరువు, ముందుగా పంపబడిన యోసేపు: బానిసగా అమ్మబడి, కాళ్లకు సంకెళ్లతో, అతని మాట నెరవేరే వరకు; తర్వాత అతడు ఫరో ఇంటిని పాలించే స్థాయికి ఎదిగాడు. ఇశ్రాయేలు ఐగుప్తుకు వెళ్లి, విస్తరిస్తుంది; ఐగుప్తీయులు వారికి ఎదురు తిరుగుతారు.
• 105:26–38 — మోషే, అహరోను పంపబడతారు; తెగుళ్లు పడతాయి: చీకటి, రక్తం, కప్పలు, ఈగల గుంపులు, వడగండ్లు, మిడతలు, చివరకు తొలిచూలు పిల్లలు. కీర్తన వాటిని తన సొంత క్రమంలో చెబుతుంది, కొన్నిటిని వదిలేస్తుంది. ఇశ్రాయేలు వెండి బంగారాలతో బయలుదేరుతుంది; వారు వెళ్లిపోయినందుకు ఐగుప్తు సంతోషిస్తుంది.
• 105:39–45 — మేఘం, అగ్ని, పూరేళ్లు, ఆకాశం నుండి ఆహారం, బండ నుండి నీళ్లు — ఇవన్నీ ఆయన అబ్రాహాముకు చేసిన వాగ్దానాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకున్నందువల్లనే. ఆయన వారిని ఆనందంతో బయటకు తెచ్చి, వారు తన కట్టడలను పాటించేలా వారికి దేశాన్ని ఇస్తాడు. కీర్తన 'యెహోవాను స్తుతించండి' అనే మాటతో ముగుస్తుంది.

ముఖ్య వచనం: కీర్తనలు 105:8  ·  కాబట్టి ఏమిటి: జ్ఞాపకం ఒక ఆత్మీయ అభ్యాసం. ఈ కీర్తన ఇశ్రాయేలును అమూర్తంగా కృతజ్ఞత అనుభవించమని అడగదు; కృతజ్ఞత కలిగే వరకు వల్లించడానికి వారికి ఒక కథను ఇస్తుంది. ఆ చెప్పడంలో కొన్ని విషయాలు వదిలేయబడతాయి కూడా. ఈ కీర్తన ఇశ్రాయేలు వైఫల్యాలను దాటవేస్తుంది; దాని జంట కీర్తన అయిన కీర్తన 106 వాటిని చెబుతుంది. విశ్వాసం పలుచబడినట్లు అనిపించే ఎవరికైనా, తాము మోయబడిన నిర్దిష్ట సందర్భాలను మళ్లీ చెప్పుకోవడమే కృతజ్ఞత తిరిగి మొదలయ్యే చోటు కావచ్చు.