దావీదు తన రికార్డుకు గానీ, తన సేవకు గానీ, తన పశ్చాత్తాపానికి గానీ విజ్ఞాపన చేయడం లేదు. అతడు దేవుని నిబంధన కృపకు విజ్ఞాపన చేస్తున్నాడు. కనికరానికి ఆధారం ఎప్పుడూ దేవునిలోనే ఉంటుంది, మనలో ఎప్పటికీ కాదు.

“నీ అధికమైన కరుణ” — దావీదు ఎన్నో పాపాలు చేశాడు కాబట్టి ఎన్నో కనికరాలు అడుగుతున్నాడు. అతడు తన స్థాయికి తగినట్టు కాదు, దేవుని స్థాయికి తగినట్టు అడుగుతున్నాడు.

“తుడిచివెయ్యి” — గ్రంథపు చుట్టపై నుండి సిరాను చెరిపివేసే చిత్రం ఇది. ఏ మానవ చెరిపివేతా చేయలేనిది దేవుడు చేయగలడు: ఏ ఆనవాలూ మిగల్చకపోవడం.

దావీదు మర్చిపోవడానికి నిరాకరిస్తున్నాడు. తన పాపాన్ని దాచేవాడు వర్ధిల్లడు (సామెతలు 28:13); దాన్ని ఒప్పుకునేవాడు కనికరం పొందుతాడు.

“నా కళ్ళ ఎదుటే ఉంది” — తన పాపం గురించిన స్పృహ ఇప్పుడు అతనికి నిరంతర సహచరుడిగా ఉంది; అతడు దానిలో పొర్లుతున్నందు వల్ల కాదు, నిజాయితీగా ఉన్నందు వల్ల. క్షమించబడినవాళ్ళకు తాము దేని నుండి క్షమించబడ్డారో తెలుసు.

దావీదు బత్షెబకు వ్యతిరేకంగా, తాను హత్య చేయించిన ఆమె భర్త ఊరియాకు వ్యతిరేకంగా, తన దేశానికి వ్యతిరేకంగా ఘోరంగా పాపం చేశాడని గుర్తుంచుకుంటే, ఇది ఆశ్చర్యపరిచే వచనం. అయినా అంతిమంగా ప్రతి పాపమూ దేవునికి వ్యతిరేకమైనదే.

పాపం యొక్క సమాంతర పర్యవసానాలు ఎంత విపత్కరంగా ఉన్నా, అది ఎప్పుడూ ప్రాథమికంగా నిలువుగా — దేవునికి వ్యతిరేకంగా — ఉంటుంది. దీన్ని గ్రహించే వరకు పాపం ఎంత లోతైనదో మనం చూడలేదు.

దావీదు దేవుణ్ణి ముందుగానే నిర్దోషిగా ప్రకటిస్తున్నాడు — దేవుని తీర్పు ఏదైనా, అది న్యాయమైనదని దావీదు ఒప్పుకుంటున్నాడు.

దావీదు తన పాపాన్ని దాని వేరు వరకు వెదుకుతున్నాడు — చెడ్డ పెంపకం కాదు, చెడ్డ పరిస్థితులు కాదు, ఆదాము నుండి సంక్రమించిన స్వభావం. ఇది కవితా రూపంలో ఉన్న జన్మపాప సిద్ధాంతం.

ఇది దావీదును నిర్దోషిగా చేయదు. అతణ్ణి వివరిస్తుంది. ఆ వ్యాధి పుట్టుకతో వచ్చినది; దాని చికిత్స అలౌకికమైనది కావాలి.

హిస్సోపును శుద్ధీకరణ ఆచారాల్లో ఉపయోగించేవారు — కుష్ఠరోగి శుద్ధీకరణలో (లేవీయకాండము 14), గుమ్మాల నిలువు కమ్ముల మీద పూసిన పస్కా రక్తంలో (నిర్గమకాండము 12:22).

తనను కుష్ఠరోగిగానూ బానిసగానూ కలిపి పరిగణించమని దావీదు అడుగుతున్నాడు — ఆచారపరమైన శుద్ధీ, కప్పివేసే రక్తమూ రెండూ అవసరమైనవాడిగా.

“మంచు కంటే తెల్లగా” — యెషయా ఉపయోగించిన అదే చిత్రం (1:18). దేవుడు మనల్ని కేవలం మునుపటి తటస్థ స్థితికి తిరిగి తీసుకురాడు; మునుపటి కంటే పవిత్రమైన స్థితికి తీసుకువస్తాడు.

“సృష్టించు” — హీబ్రూలో బారా; దేవుని మొదటి సృష్టి కోసం ఆదికాండము 1:1 లో ఉపయోగించిన అదే మాట. దావీదు మెరుగుదల కోసం అడగడం లేదు; కొత్త సృష్టి కోసం అడుగుతున్నాడు.

దీన్ని దేవుడు మాత్రమే చేయగలడు. ఎంత మానవ ప్రయత్నమైనా ఒక హృదయాన్ని పవిత్రంగా చేయలేదు. అది సృష్టించబడాలి.

దేవుడు ఇచ్చే కొత్త హృదయం గురించి యెహెజ్కేలు 36:26 లో ఉన్న కొత్త నిబంధన వాగ్దానాన్ని ఈ వచనం ముందుగానే సూచిస్తుంది.

దావీదు ఏమి కోల్పోయాడో గమనించండి — తన రక్షణను కాదు, దానిలోని ఆనందాన్ని. పాపం స్థానాన్ని బెదిరించడానికి చాలా ముందే ఆనందాన్ని దొంగిలిస్తుంది. రక్షణ నిలిచే ఉంది; దాని అనుభూతి మాత్రం వెళ్ళిపోయింది.

ఆనందాన్ని తిరిగి పొందవచ్చు. దారి తప్పిన విశ్వాసి తిరిగి బావి దగ్గరకు వచ్చి మళ్ళీ తాగవచ్చు.

దేవుడు ఏమి కోరుకుంటాడో దాని గురించిన గొప్ప వాక్యం. గొర్రెపిల్లలు కాదు. బంగారం కాదు. ఆచారాలు కాదు. నిజాయితీగా తీసుకువచ్చిన విరిగిన హృదయం.

“నువ్వు తిరస్కరించవు” — లేఖనంలో అత్యంత మృదువైన, తక్కువ చేసి చెప్పిన మాట. దేవుడు విరిగిన హృదయాన్ని కేవలం అంగీకరించడు; దాన్ని అమూల్యంగా ఎంచుతాడు.

“నువ్వు మరీ దూరం వెళ్ళిపోయావు” అని మీతో చెప్పే ప్రతి స్వరాన్నీ ఈ ఒక్క వచనమే నిశ్శబ్దం చేయాలి. మీరు అనుభవిస్తున్న ఆ విరుగుడే ఆయన కోరుకునే అర్పణ.