సొదొమ వైపు తన గుడారం వేసుకోవడం (13:12) నుంచి సొదొమలో కాపురం ఉండడానికి (14:12), ఇప్పుడు సొదొమ పట్టణ ద్వారం దగ్గర కూర్చోవడానికి — పౌర ప్రాముఖ్యత ఉన్న స్థానానికి — లోతు ఎదిగాడు. అతని రాజీ పయనం పూర్తయింది. అతడు భయపడవలసిన వ్యవస్థలోనే ఒక భాగమైపోయాడు.

అయినా 2 పేతురు పత్రిక 2:7-8 అతణ్ణి “దుర్మార్గుల లైంగిక వికార ప్రవర్తన చేత మనస్తాపానికి గురైన నీతిపరుడైన లోతు” అంటుంది. అతడు అనీతికరమైన రాజీలో జీవిస్తున్న నీతిమంతుడు. ఈ రెండూ ఒకదానికొకటి విరుద్ధం కావు, కానీ చివరికి అవి ఢీకొంటాయి.

అంతగా సర్దుకుపోయినా, లోతు తమను వ్యతిరేకించిన క్షణంలోనే సొదొమ మనుషులు అతణ్ణి తిరస్కరించారు. తాను సహించిన సంస్కృతి పతనాన్ని నెమ్మది చేయడానికి ప్రయత్నించే రాజీపరుడు ఆ సంస్కృతి చేతనే దాడికి గురవుతాడు.

వీడు మన మధ్యలో పరదేశిగా నివసించాడు. ఇప్పుడు మనకు తీర్పరి అయ్యాడు. బయటి నుంచి వచ్చే ఏ నైతిక స్వరాన్నీ వాళ్ళు ఒప్పుకోరు. ఇంతకాలం మౌనంగా ఉండి చివరికి మాట్లాడడానికి ప్రయత్నించే విశ్వాసి పట్ల సంస్కృతి వైఖరి ఇదే.

లోతు ఆలస్యం చేసాడు — పట్టణం నాశనం కాబోతున్నప్పటికీ, పారిపొమ్మని దేవదూతలు తొందరపెడుతున్నప్పటికీ, అతడు సందేహించాడు. మనసు పాపపు అంతాన్ని చూసిన తరువాత కూడా హృదయంపై దాని పట్టు కొనసాగుతుంది.

యెహోవా అతని పట్ల కనికరం చూపడం వల్ల — దేవదూతలు అతణ్ణి భౌతికంగా బయటకు లాక్కొచ్చారు. అతడు రక్షించబడింది తన సొంత తొందర వల్ల కాదు, అతని చెయ్యి పట్టుకున్న దైవ కనికరం వల్ల. కొందరు ఎంతో కష్టంతో రక్షించబడతారు (యూదా పత్రిక 23) — అగ్నిలోనే ఆలస్యం చేసేవాళ్ళను అందులో నుంచి బయటకు లాగడం జరుగుతుంది.

ఒకే ఊపిరిలో నాలుగు ఆజ్ఞలు. పారిపొండి, వెనక్కు తిరిగి చూడవద్దు, ఆగవద్దు, పర్వతాల్లోకి పారిపోయి తప్పించుకోండి. రాబోయే తీర్పు నుంచి రక్షణ పొందాలంటే పూర్ణ హృదయంతో పారిపోవాలి.

వెనక్కు తిరిగి చూడవద్దు. నువ్వు విడిచిపెడుతున్న దాని వైపు ఆలస్యంగా చూసే చూపులు వద్దు. ఇది కేవలం భౌతికమైన సలహా కంటే ఎక్కువ — ఇది ఆత్మీయమైనది. లూకా 9:62 — “నాగలిపై చెయ్యి పెట్టి వెనక్కి చూసేవాడు ఎవడూ దేవుని రాజ్యానికి తగడు.”

ఈ అధ్యాయంలో అన్నిటికంటే వెంటాడే వచనం. ఆమె పట్టణం నుంచి బయటపడింది — కానీ పట్టణం ఆమెలో నుంచి బయటపడలేదు. ఆమె శరీరం ఇప్పుడే పారిపోయి వచ్చిన చోటనే ఆమె హృదయం నిలిచిపోయింది.

యేసు లూకా 17:32 లో ఆమెను ఉదహరిస్తున్నాడు — “లోతు భార్యను జ్ఞాపకం చేసుకోండి.” హెచ్చరికతో కూడిన ఒక చిన్న మాట. ప్రభువు దాన్ని విస్తరించి చెప్పవలసిన అవసరం లేదు. ఆ చిత్రమే చాలు.

కనికరం వల్ల తప్పించుకున్నా, తాము విడిపించబడిన దాన్ని వదులుకోలేని ప్రతి విశ్వాసికీ ఆమె ఒక హెచ్చరిక. రక్షణ అంటే ఒక స్థలం నుంచి విడిపించబడడం మాత్రమే కాదు; ఇక తిరిగి వెళ్ళాలని కోరుకోని విధంగా హృదయం మారడం.

దేవుడు అబ్రాహామును జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు కాబట్టే లోతు రక్షించబడ్డాడు. 18వ అధ్యాయంలోని విజ్ఞాపన ఇక్కడ ఫలించింది. లోతు రక్షణకు అర్హుడు కాదు; వేరొకరి ప్రార్థనల వల్ల అతడు రక్షించబడ్డాడు.

గంభీరమైన, కనికరంతో నిండిన సత్యం — దారి తప్పినవాళ్ళ పక్షంగా నీతిమంతులు చేసే ప్రార్థనలు వాళ్ళను కాపాడగలవు. దారి తప్పిపోయిన విశ్వాసుల కోసం ప్రార్థిస్తూనే ఉండు. దేవుడు జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు.