ఆరాధిస్తూ ఉపవాసం ఉండగా... ఆత్మ చెప్పాడు — మిషను పిలుపు ఆరాధన, ఉపవాస సందర్భంలో వచ్చింది: దేవుని నడిపింపు తరచూ ఆయన సన్నిధిలో గడిపే సమయంలో స్పష్టమవుతుంది. ఆరాధన చర్యకు వ్యతిరేకం కాదు — చర్యకు మూలం.

నేను పిలిచిన పనికి — పిలుపు ఇప్పటికే ఇవ్వబడింది; సంఘం దాన్ని గుర్తించి, ధృవీకరించి, పంపింది. వ్యక్తిగత పిలుపు, సంఘ ధృవీకరణ కలిసి పనిచేస్తాయి — ఏదీ ఒంటరిగా సరిపోదు.

దావీదు నా హృదయానుసారమైనవాడు — దావీదు పరిపూర్ణుడు కాదు (బత్షెబ, ఊరియా); అయినా అతని హృదయం దేవుని వైపు తిరిగేది. పతనాల తర్వాత మారుమనస్సుకు తిరగడమే ఆ గుర్తింపు — పాపరాహిత్యం కాదు.

దావీదు సంతానం నుండి యేసు వచ్చాడు (23వ వచనం) — దావీదుకిచ్చిన వాగ్దానపు నెరవేర్పు. అపరిపూర్ణ దావీదు ద్వారా పరిపూర్ణ రక్షకుడు: దేవుడు అపరిపూర్ణ ప్రజల ద్వారా తన పరిపూర్ణ ప్రణాళికను నెరవేరుస్తాడు.

ఈయన ద్వారా పాపక్షమాపణ ప్రకటించబడుతోంది — పౌలు ప్రసంగపు హృదయం: క్షమాపణ సాధనం యేసే. ఇది మంచి ప్రవర్తనపై కాదు, ఒక వ్యక్తిపై ఆధారపడుతుంది.

39వ వచనంతో కలిపి ఇది రోమా, గలతీ పత్రికల నీతీకరణ సిద్ధాంతపు విత్తనం: ధర్మశాస్త్రం చేయలేనిది యేసు చేస్తాడు. మోషే ధర్మం దోషాన్ని చూపగలదు, తొలగించలేదు; క్రీస్తు తొలగిస్తాడు.

విశ్వసించు ప్రతివాడూ ఈయన వలన నీతిమంతుడుగా తీర్చబడతాడు — ధర్మశాస్త్రం వైఫల్యం ఎక్కడ ముగుస్తుందో అక్కడ క్రీస్తు విజయం మొదలవుతుంది: ధర్మశాస్త్రం తీర్చలేని విషయాల్లో విశ్వాసం తీరుస్తుంది. ప్రతివాడూ — యూదుడు, అన్యుడు తేడా లేదు.

ఈ ఒక్క వచనం సువార్తను ధర్మం నుండి స్పష్టంగా వేరుచేస్తుంది: రక్షణ సంపాదన కాదు, విశ్వాసం ద్వారా పొందే వరం. మోషే ధర్మం పాపజ్ఞానం ఇస్తుంది (రోమా 3:20); యేసు పాపక్షమాపణ ఇస్తాడు.