ஒருவேளை ஆழமான பங்களிப்பு எளிய மனித கண்ணியத்திற்கானதாக இருந்தது. மிஷன் பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் மற்றும் தேவாலயங்கள், கொள்கை அளவில், ஒவ்வொரு சாதிக்கும் திறக்கப்பட்டன — தலித்துகளுக்கும் 'தீண்டத்தகாதவர்கள்' எனப்பட்டவர்களுக்கும் மற்ற எல்லா இடங்களிலும் மறுக்கப்பட்ட எழுத்தறிவையும் அந்தஸ்தையும் அளித்தன. 1802ஆம் ஆண்டிலேயே, ஒரு மதம் மாறியவரின் சூத்திர மகள் ஒரு பிராமண மதம் மாறியவருக்கு மணம் முடிக்கப்பட்டபோது சேரம்பூர் மிஷன் சாதியைப் பகிரங்கமாக நிராகரித்தது. பத்தொன்பதாம் மற்றும் இருபதாம் நூற்றாண்டு 'மக்கள் இயக்கங்கள்' மூலம், ஒடுக்கப்பட்ட முழு சமூகங்களும் கல்வி, சுயமரியாதை மற்றும் ஒரு புதிய சமூக அடையாளத்தைப் பெற்றன, மேலும் மிஷன் வளாகங்கள் பெரும்பாலும் ஒடுக்குமுறையிலிருந்து அடைக்கலமாகச் செயல்பட்டன.
- 1802இல், ஒரு மதம் மாறியவரின் சூத்திர மகளை ஒரு பிராமண மதம் மாறியவருக்கு மணம் முடித்து சேரம்பூர் மிஷன் சாதியை பகிரங்கமாக நிராகரித்தது.
பகிரப்பட்ட மதிப்புபெரிய சாதி எதிர்ப்புத் தலைவர்கள் இந்தியர்கள் — ஜோதிராவ் புலே, அய்யன்காளி, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக பி. ஆர். அம்பேத்கர் — மேலும் தலித் மதம் மாறியவர்களே மக்கள் இயக்கங்களை நடத்தினர். மிஷன்கள் கதவுகளைத் திறந்தன; இந்தியர்கள் அவற்றின் வழியே நடந்து அவற்றை மேலும் அகலமாகத் தள்ளினர்.
நேர்மையான சிக்கல்: தேவாலயத்தினுள் சாதி மறைந்துபோகவில்லை — கிறிஸ்தவர்களிடையேயும் சாதிப் பிரிவுகள் நீடித்தன — மேலும் மொத்த மதமாற்றங்கள் கடும் உயர்சாதி எதிர்ப்பையும், தூண்டுதல் என்ற குற்றச்சாட்டுகளையும் ஈர்த்தன. வழங்கப்பட்ட கண்ணியம் உண்மையானது, மற்றும் முழுமையற்றது.
ஆதாரங்கள் & மேலும் படிக்க