பெரிய சிக்கலில் மாட்டிய ஒரு பிள்ளை, தன் பெற்றோரோடு நீண்ட, சங்கடமான ஒரு மௌனத்தைக் கடந்துபோகலாம் — ஒவ்வொருவரும் மற்றவர் முதலில் அசைய வேண்டும் என்று காத்திருப்பார்கள். சில நேரங்களில் பெற்றோர் ஓர் எளிய அழைப்பால் அதை உடைக்கிறார்கள்: திரும்பி வா, மீண்டும் தொடங்குவோம். சகரியாவின் முதல் வார்த்தை சரியாக அதுதான். ஆகாயின் முதல் செய்திக்கு இரண்டு மாதங்கள் கழித்து, ஓர் ஆசாரியக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தீர்க்கதரிசி எழுந்து தேவனுடைய நாமத்தில் சொல்கிறார்: என்னிடம் திரும்புங்கள், நானும் உங்களிடம் திரும்புவேன். மூன்று மாதங்கள் கழித்து அவர் இரவில் விசித்திரமான காட்சிகளைக் காண்கிறார் — மிருதுச்செடிகளின் நடுவே குதிரைவீரர்கள், கொம்புகள், தொழிலாளிகள் — மனதில் சித்தரிக்கக் கடினமான சித்திரங்கள்; ஆனால் அவை ஒரு கனிவான செய்தியைச் சுமக்கின்றன: தேவன் எருசலேமை மறக்கவில்லை.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆகாயோடு சேர்ந்து, திரும்பி வந்த சமூகத்தை இடிபாடுகளிலிருந்து கட்டி முடிக்கப்பட்ட ஆலயத்துக்குக் கொண்டுசெல்லும் குரல் சகரியா. அவருடைய புத்தகம் எட்டு இரவுத் தரிசனங்களின் ஒரு தொடரைத் திறக்கிறது (1:7–6:15); தேவன் ஜாதிகளை ஆளுகிறார், எருசலேமை மீட்டமைப்பார் என்று சிறிய, பாதுகாப்பற்ற ஒரு ஜனத்துக்கு அவை உறுதியளிக்கின்றன. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், அவருடைய சித்திரங்கள் — குதிரைவீரர்கள், குத்துவிளக்குகள், வரப்போகும் ஒரு ராஜா — சுவிசேஷங்களிலும் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திலும் செழுமையாக எடுத்தாளப்படுகின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மீட்டமைப்பை மனந்திரும்புதலில் வேரூன்றச் செய்வது — ஜனங்கள் தங்கள் முன்னோரின் தவறுகளைத் திரும்பச் செய்யக் கூடாது — பின்பு முதல் இரண்டு தரிசனங்கள் மூலம், எருசலேமின்மேல் இருந்த தேவனுடைய கோபம் இரக்கமாக மாறிவிட்டது, அதை ஒடுக்கியவர்கள் நியாயந்தீர்க்கப்படுவார்கள் என்று அவர்களுக்கு உறுதியளிப்பது.
- 1:1–6 — தரியுவின் இரண்டாம் வருஷம் எட்டாம் மாதத்தில், இத்தோவின் மகனாகிய பெரகியாவின் மகன் சகரியாவுக்கு வார்த்தை வருகிறது: முந்தைய தீர்க்கதரிசிகளைப் புறக்கணித்த உங்கள் முன்னோரைப்போல இருக்காதீர்கள். அவர்கள் இப்போது எங்கே? ஆனாலும் தேவனுடைய வார்த்தைகள் அவர்களைப் பிடித்தன; அவர் சொன்னபடியே தங்களை நடத்தினார் என்று அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டார்கள். என்னிடம் திரும்புங்கள், நானும் உங்களிடம் திரும்புவேன்.
- 1:7–11 — சேபாத் என்னும் பதினொன்றாம் மாதம் இருபத்து நான்காம் நாளில், பள்ளத்தாக்கிலுள்ள மிருதுச்செடிகளின் நடுவே சிவப்புக் குதிரையின்மேல் ஒரு மனிதனை இரவில் சகரியா காண்கிறார்; அவனுக்குப் பின்னால் சிவப்பு, பழுப்பு, வெள்ளைக் குதிரைகள். அவர்கள் பூமியைச் சுற்றி ரோந்துவந்து, பூமி முழுவதும் அமைதியாக இளைப்பாறியிருக்கிறது என்று அறிவிக்கிறார்கள் — எருசலேம் இன்னும் உடைந்து கிடக்கும்போது அந்த அமைதி உறுத்துகிறது.
- 1:12–17 — எழுபது வருஷங்களுக்குப் பின்னும் எருசலேமுக்கு இரக்கம் காட்டாமல் தேவன் எவ்வளவு காலம் இருப்பார் என்று கர்த்தருடைய தூதன் கேட்கிறான். தேவன் ஆறுதலான வார்த்தைகளால் பதிலளிக்கிறார்: எருசலேமுக்காக அவர் வைராக்கியமாக இருக்கிறார்; அவளுடைய துன்பத்தை இன்னும் மோசமாக்கிய, கவலையற்று இருக்கும் ஜாதிகள்மேல் கோபமாக இருக்கிறார். அவருடைய ஆலயம் கட்டப்படும், அளவுநூல் இழுக்கப்படும், அவருடைய பட்டணங்கள் மீண்டும் நன்மையால் நிரம்பி வழியும்.
- 1:18–21 — இரண்டாம் தரிசனம்: நான்கு கொம்புகள் — யூதாவையும் இஸ்ரவேலையும் எருசலேமையும் சிதறடித்த வல்லமைகள் — அவற்றைப் பயமுறுத்தி விழத்தள்ள வரும் நான்கு தொழிலாளிகள். (எபிரெய வேதாகமங்களில் இந்த வசனங்கள் 2:1–4 என எண்ணிடப்பட்டுள்ளன.)
முக்கிய வசனம்: சகரியா 1:3 · அதனால் என்ன: நாம் பிரித்துவைக்க முனையும் இரண்டு காரியங்களைச் சகரியாவின் முதல் செய்தி சேர்த்துப் பிடிக்கிறது: மாறும்படி தேவன் விடுக்கும் அழைப்பு, வரவேற்க தேவனுக்குள்ள ஆர்வம். 'என்னிடம் திரும்புங்கள், நானும் உங்களிடம் திரும்புவேன்' என்பது தயக்கமுள்ள ஒரு தெய்வத்தோடு செய்யும் பேரம் அல்ல; அது திறந்த ஒரு கதவு. தரிசனங்கள் ஓர் உண்மையான பயத்துக்குப் பதிலளிக்கின்றன — தேவன் தம் ஜனங்களை விட்டு நகர்ந்துவிட்டார் என்ற பயம். மறக்கப்பட்டதாக உணரும் எவருக்கும், இங்கே கிடைக்கும் பதில் வைராக்கியமான அன்பு.