பிந்தைய மகிமை

ஒரு சபை பிரமாண்டமான பழைய ஆலயக் கட்டடத்திலிருந்து வாடகை மண்டபத்துக்கு மாறும்போது, சில உறுப்பினர்கள் வருவதை நிறுத்திவிடுகிறார்கள். இது முன்பு போல இல்லை என்கிறார்கள் — அவர்கள் சொல்வது சரிதான். பாடல் வேறு விதமாக எதிரொலிக்கிறது; நினைவுகள் வேறு இடத்தில் இருக்கின்றன. ஆகாய் 2 அப்படிப்பட்ட ஏமாற்றத்தோடு பேசுகிறது. வேலை மீண்டும் தொடங்கி ஒரு மாதம் கழித்து, வயதான கட்டுநர்கள் புதிய ஆலயத்தைப் பார்த்து அதைச் சாலொமோனின் ஆலயத்தோடு ஒப்பிடுகிறார்கள். இது ஒன்றுமில்லாததுபோலத் தோன்றுகிறது. ஆகாய் அவர்கள் கண்கள் காண்பதோடு வாதாடவில்லை. பதிலாக மூன்று காரியங்களைச் சொல்கிறார்: திடமாயிருங்கள், நான் உங்களோடு இருக்கிறேன், இந்த ஆலயத்தின் மகிமை முந்தையதைவிடப் பெரிதாக இருக்கும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இரண்டாம் ஆலயம் முதல் ஆலயத்தைவிடச் சிறியதும் ஏழ்மையானதுமாக இருந்தது; அதில் உடன்படிக்கைப் பெட்டி இல்லை. ஆனாலும் வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், எல்லாவற்றிலும் மிக முக்கியமான சில காட்சிகளுக்கு அது மேடையானது: குழந்தையாக இயேசு அங்கே காணிக்கையாக ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகிறார், அதன் பிராகாரங்களில் போதிக்கிறார், அதன் வியாபாரிகளைத் துரத்துகிறார். பிந்தைய மகிமையைப் பற்றிய ஆகாயின் வாக்குறுதியைக் கிறிஸ்தவர்கள் நீண்ட காலமாக அந்த வெளிச்சத்தில் வாசித்து வருகிறார்கள்; வானத்தையும் பூமியையும் அசைப்பதைப் பற்றிய அவருடைய வார்த்தைகளை எபிரெயர் 12 எடுத்துப் பேசுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சோர்ந்துபோன ஒரு சமூகத்தின் கண்களைத் தாங்கள் காண்பதிலிருந்து தேவன் வாக்களித்ததை நோக்கி உயர்த்துவது; அதே நேரத்தில், மீண்டும் கட்டப்பட்ட ஆலயம் தானாகவே அசுத்தமான ஒரு ஜனத்தைப் பரிசுத்தமாக்காது என்று எச்சரிப்பது.

• 2:1–9 — ஏழாம் மாதம் இருபத்தோராம் நாளில், கூடாரப்பண்டிகையின்போது, பழைய ஆலயத்தை நினைவில் வைத்திருப்பவர்கள் யார் என்று ஆகாய் கேட்கிறார் — இது ஒன்றுமில்லாததுபோலத் தோன்றவில்லையா? திடமாயிருந்து வேலை செய்யுங்கள், யாத்திரையின்போது இருந்ததுபோல நான் உங்களோடு இருக்கிறேன். தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் ஜாதிகளையும் அசைப்பார்; அவர்களுடைய பொக்கிஷங்கள் வரும்; இந்த ஆலயத்தின் பிந்தைய மகிமை முந்தையதைவிடப் பெரிதாக இருக்கும்; இங்கே அவர் சமாதானம் அருளுவார்.
• 2:10–19 — ஒன்பதாம் மாதம் இருபத்து நான்காம் நாளில், சடங்குச் சட்டம் பற்றிய இரண்டு கேள்விகளை ஆகாய் ஆசாரியர்களிடம் கேட்கிறார். பரிசுத்த இறைச்சி தான் தொடுவதைப் பரிசுத்தமாக்குவதில்லை; ஆனால் பிணத்தால் தீட்டுப்பட்ட ஒருவன் தான் தொடும் எல்லாவற்றையும் தீட்டுப்படுத்துகிறான். இந்த ஜனத்துக்கும் அவர்களுடைய காணிக்கைகளுக்கும் அப்படியே. ஆனாலும் இந்த நாள்முதல், அஸ்திபாரம் போடப்படும்போது, தேவன் அவர்களை ஆசீர்வதிப்பார்.
• 2:20–23 — அதே நாளில் செருபாபேலுக்கு ஒரு வார்த்தை: தேவன் சிங்காசனங்களையும் ராஜ்யங்களையும் கவிழ்ப்பார்; அந்நாளில் தம் தாசனாகிய செருபாபேலை எடுத்து அவனை ஒரு முத்திரை மோதிரமாக்குவார், ஏனெனில் அவனைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார் — அவனுடைய பாட்டனாகிய யோயாக்கீனின்மேல் சொல்லப்பட்ட நிராகரிப்பின் சித்திரத்தை இது தலைகீழாக்குகிறது (எரேமியா 22:24).

முக்கிய வசனம்: ஆகாய் 2:9  ·  அதனால் என்ன: ஒப்பிடுதல் உண்மையுள்ள உழைப்பை அமைதியாகக் கொன்றுவிடுகிறது. புதிய ஆலயம் கவர்ச்சியானது என்று ஆகாய் பாசாங்கு செய்யவில்லை; அதன் சிறுமை கடைசி வார்த்தையாக இருக்க அவர் அனுமதிக்க மறுக்கிறார். அவருடைய இரண்டாம் செய்தியும் அதே அளவு நேர்மையானது: மார்க்க வேலை செய்வது நம்மைப் பரிசுத்தமாக்குவதில்லை; நன்மையைவிடத் தீமை எளிதாகப் பரவுகிறது. உற்சாகமும் எச்சரிக்கையும் அருகருகே அமர்ந்திருக்கின்றன — உண்மையான மேய்ப்புப் பணி பெரும்பாலும் இப்படித்தான் ஒலிக்கிறது.