உம்முடைய வாக்குறுதி இப்போது எங்கே?

சிலர் ஒரு பழைய கடிதத்தை ஓர் இழுப்பறையில் வைத்திருக்கிறார்கள் — யாரோ ஒருகாலத்தில் எழுத்தில் கொடுத்த ஒரு வாக்குறுதி — மிக மோசமான நாட்களில் அதை வெளியே எடுக்கிறார்கள்; அது ஆறுதல் தருவதால் அல்ல, இனி அது எதற்கும் பொருந்துவதாகத் தோன்றாததால். சங்கீதம் 89 உரக்க வாசிக்கப்படும் அந்தக் கடிதம். முப்பத்தேழு வசனங்களாக அது உண்மையான மகிழ்ச்சியோடு தாவீதுக்குத் தேவன் இட்ட ஆணையைப் பாடுகிறது: சூரியன் இருக்கும்வரை நிலைத்திருக்கும் ஒரு சிங்காசனம். பின்பு தொனி உடைகிறது. கிரீடம் புழுதியில் கிடக்கிறது, மதில்கள் இடிந்துவிட்டன; பாடகர் அந்த வாக்குறுதியை இடிபாடுகளுக்கு எதிராக உயர்த்திப் பிடித்து, உண்மையில் தம்மை விளக்கும்படி தேவனிடம் கேட்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: தாவீதுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி (2 சாமுவேல் 7) பழைய ஏற்பாட்டுக் கதையைத் தாங்கும் உத்திரங்களில் ஒன்று: அவனுடைய வம்சத்திலிருந்து ஒரு ராஜா, என்றென்றைக்கும். சிறையிருப்பு அதை முறித்துவிட்டதுபோலத் தோன்றியது — யோயாக்கீன் ஒரு கைதி, சிதேக்கியா குருடாக்கப்பட்டான், தாவீதின் எந்தக் குமாரனும் எந்தச் சிங்காசனத்திலும் இல்லை. சங்கீதம் 89 வேறுவிதமாகப் பாசாங்கு செய்வதில்லை. வாக்குறுதியையும் பேரழிவையும் அருகருகே வைத்துக்கொள்கிறது; தீர்க்கப்படாத அந்த முரணிலிருந்துதான் வரவிருக்கும் 'தாவீதின் குமாரன்' பற்றிய பிற்கால நம்பிக்கை வளர்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய மிகத் தெளிவான வாக்குறுதி தோல்வியடைந்ததுபோலத் தோன்றும் தருணத்துக்கு உடன்படிக்கை ஜனத்துக்கு வார்த்தைகள் கொடுப்பது — வாக்குறுதியை நேர்மையாகத் துதித்து, அதன் வெளிப்படையான சரிவுக்காக நேர்மையாகப் புலம்பி, இரண்டில் எதையும் கைவிட மறுப்பது.

• 89:1–18 — பாடகர் துதியோடு தொடங்குகிறார்: தேவனுடைய மாறாத கிருபையும் உண்மைத்தன்மையும் வானங்களைப்போல உறுதியாக நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அவர் பொங்கும் கடலை ஆளுகிறார், ராகாப் என்னும் ஜந்துவை நொறுக்கினார், வடக்கையும் தெற்கையும் உண்டாக்கினார். அவருடைய வெளிச்சத்தில் நடக்கும் ஜனம் பாக்கியமுள்ளது.
• 89:19–37 — தாவீதுக்கு இட்ட ஆணையைச் சங்கீதம் தேவனுடைய சொந்தக் குரலில் மீண்டும் சொல்கிறது: அபிஷேகம்பண்ணப்பட்ட ஓர் ஊழியக்காரன், அவனைத் திடப்படுத்தும் ஒரு கரம், நிலைத்திருக்கும் ஒரு வம்சம். தாவீதின் மகன்கள் பாவம் செய்தாலும் அவர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள், ஆனால் உடன்படிக்கை ரத்து செய்யப்படாது. தேவன் 'என் பரிசுத்தத்தின்மேல்' அதை ஆணையிடுகிறார்.
• 89:38–45 — பின்பு திருப்புமுனை: 'ஆனாலும் நீர் தள்ளிவிட்டீர்.' கிரீடம் தீட்டுப்பட்டது, அரண்கள் இடிந்துகிடக்கின்றன, சத்துருக்கள் மகிழ்கிறார்கள், ராஜாவின் வாலிபநாட்கள் குறுக்கப்பட்டன. வாக்களிக்கப்பட்ட அதே காரியங்கள் மீண்டும் பட்டியலிடப்படுகின்றன — இப்போது இழப்புகளாக.
• 89:46–51 — புலம்பல் கேள்விகளாகத் திரும்புகிறது — எதுவரை? உம்முடைய முந்தின கிருபைகள் எங்கே? — மனித வாழ்க்கையின் சுருக்கத்தையும் நோக்குகிறது. அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவரின் அடிச்சுவடுகளைப் பரியாசம்பண்ணும், தம்முடைய ஊழியக்காரன் சுமக்கும் நிந்தைகளை நினைத்தருளும்படி பாடகர் தேவனிடம் கேட்கிறார்.
• 89:52 — ஒரே வரி ஆசீர்வாதம் சங்கீதத்தை முடிக்கிறது; அதோடு சங்கீதப் புஸ்தகத்தின் ஐந்து புத்தகங்களில் மூன்றாவதும் முடிகிறது. அது எதையும் தீர்த்துவைப்பதில்லை; தேவனை ஸ்தோத்திரிப்பதை நிறுத்த வெறுமனே மறுக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 89:49  ·  அதனால் என்ன: வேதாகமத்தில் விசுவாசம், தேவனுடைய வாக்குறுதிகளை அவருக்கே திரும்ப மேற்கோள் காட்டி, 'நீர் சொன்னது இதுவல்ல' என்று சொல்ல அனுமதிக்கப்படுகிறது. சங்கீதம் 89 விசுவாசத்தின் தவறுதல் அல்ல; உடன்படிக்கைக்குள்ளிருந்து வாதாடும் விசுவாசம். சூழ்நிலைகள் முரண்படுவதாகத் தோன்றும் ஒரு நம்பிக்கையைப் பற்றிக்கொண்டிருந்த எவரும் இந்த நிலையை அடையாளம் கண்டுகொள்வார்கள் — வேதவசனமே அதற்கு இடம் கொடுப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியப்படவும் கூடும்.