பிரபுக்களை நம்பாதிருங்கள்

ஒரு தேர்தல் முடிந்து ஓராண்டுக்குப் பின் எந்த ஊர் வழியாகவும் நடந்து பாருங்கள்; சுவர்களிலிருந்து இன்னும் உரிந்துகொண்டிருக்கும் பழைய சுவரொட்டிகளைக் காண்பீர்கள்: மங்கிய முகங்கள், பெரிய வாக்குறுதிகள், வேலைவாய்ப்பு, சாலைகள், சிறந்த நாளை பற்றிய முழக்கங்கள். அந்தத் தலைவர்களில் சிலர் வாக்கைக் காப்பாற்றினார்கள், சிலர் காப்பாற்றவில்லை, சிலர் இப்போது உயிரோடில்லை. வாக்குறுதிகளைவிடச் சுவரொட்டிகள் நீடிக்கின்றன. சங்கீதம் 146 அந்தச் சுவர்களைப் பார்த்திருக்கிறது. அதன் மைய எச்சரிக்கை நேரடியானது: பிரபுக்களையும், இரட்சிக்க முடியாத மனுபுத்திரரையும் நம்பாதிருங்கள். அவர்களுடைய சுவாசம் போகிறது, அவர்கள் மண்ணுக்குத் திரும்புகிறார்கள், அந்த நாளிலேயே அவர்களுடைய யோசனைகள் அழிகின்றன. பின்பு அது முடிவில்லாத ஆட்சியுடைய ஓர் ஆளுகைக்காரரைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதங்கள் 146–150 சங்கீதப் புத்தகத்தின் இறுதிப் பாடகர் குழுப் பாடலாக அமைகின்றன; ஐந்து சங்கீதங்கள், ஒவ்வொன்றும் 'அல்லேலூயா' — கர்த்தரைத் துதியுங்கள் — என்று தொடங்கி அதோடேயே முடிகின்றன. புலம்பல்களும், விண்ணப்பங்களும், போராட்டங்களும் நிறைந்த ஒரு புத்தகத்துக்குப் பின், தொகுப்பு இடைவிடாத துதியில் முடிகிறது. தங்கள் எதிர்காலம் பெர்சிய ராஜாக்களின் கைகளிலும் உள்ளூர் ஆளுநர்களின் கைகளிலும் இருந்த, திரும்பிவந்த ஒரு சமூகத்துக்கு, இந்தத் தொடக்கச் சங்கீதம் தொனியை அமைத்தது: பூமிக்குரிய ஆளுகைக்காரர்கள் வந்துபோகிறார்கள், ஆனால் கர்த்தர் சீயோனில் என்றென்றைக்கும் ராஜரிகம்பண்ணுகிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மனித ஆளுகைக்காரர்களின் பலவீனத்தைத் தேவனுடைய உண்மைத்தன்மையோடு வேறுபடுத்திக் காட்டியும், ஏழைகள், ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், பாதுகாப்பற்றவர்கள் மீதான அவருடைய அக்கறையின் மூலம் அவருடைய ஆட்சியை வரையறுத்தும், சங்கீதப் புத்தகத்தின் இறுதித் துதியைத் தொடங்கிவைப்பது.

• 146:1–2 — அல்லேலூயா. பாடுகிறவர் தன் சொந்த ஆத்துமாவைக் கர்த்தரைத் துதிக்கும்படி சொல்லி, தான் உயிரோடிருக்கும்வரை, சுவாசம் இருக்கும்வரை, தொடர்ந்து துதிப்பதாகப் பொருத்தனை செய்கிறார்.
• 146:3–4 — எச்சரிக்கை: பிரபுக்களையும், இரட்சிக்க முடியாத மனுஷரையும் நம்பாதிருங்கள். அவர்களுடைய சுவாசம் பிரியும்போது அவர்கள் மண்ணுக்குத் திரும்புகிறார்கள்; அந்த நாளிலேயே அவர்களுடைய யோசனைகள் ஒன்றுமில்லாமல் போகின்றன.
• 146:5–6 — மாறாக, யாக்கோபின் தேவனைத் தன் துணையாகக் கொண்டு, கர்த்தர்மேல் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறவன் பாக்கியவான். அவர் வானத்தையும், பூமியையும், சமுத்திரத்தையும், அவைகளிலுள்ள யாவையும் உண்டாக்கினார்; அவர் என்றென்றைக்கும் உண்மையைக் காக்கிறார்.
• 146:7–9 — அவருடைய ஆட்சி எப்படி இருக்கும்: ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு நியாயம், பசியுள்ளவர்களுக்கு ஆகாரம், கட்டப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலை, குருடருக்குப் பார்வை, தாழ்த்தப்பட்டவர்களைத் தூக்கிவிடுதல். அவர் அந்நியர்களைக் காத்து, விதவையையும் திக்கற்றவனையும் ஆதரித்து, துன்மார்க்கரின் வழியைக் கவிழ்த்துப்போடுகிறார்.
• 146:10 — கர்த்தர் என்றென்றைக்கும் ராஜரிகம்பண்ணுவார்; சீயோனே, உன் தேவன் தலைமுறை தலைமுறையாக ராஜரிகம்பண்ணுவார். அல்லேலூயா. இறுதி ஐந்து சங்கீதங்களில் முதலாவது, தொடங்கியதுபோலவே முடிகிறது.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 146:3  ·  அதனால் என்ன: இது தலைவர்களை அவமதிக்கவோ பொது வாழ்க்கையைத் தவிர்க்கவோ விடுக்கப்படும் அழைப்பு அல்ல. எவ்வளவு கவர்ச்சியானதாக இருந்தாலும், எந்த மனித அதிகாரத்தின்மேலும் இறுதி நம்பிக்கையை வைப்பதற்கு எதிரான எச்சரிக்கை இது. பின்பு, மத அதிகாரங்கள் உட்பட எந்த அதிகாரத்துக்கும் இந்தச் சங்கீதம் ஒரு நடைமுறைச் சோதனையைத் தருகிறது: பசியுள்ளவர்களும், கட்டப்பட்டவர்களும், அந்நியர்களும், விதவைகளும் எப்படி இருக்கிறார்கள்? இயேசு செய்ததாகச் சுவிசேஷங்கள் விவரிக்கும் வகையான பணியை அதன் பட்டியலில் பல வாசகர்கள் கேட்கிறார்கள்.