தகப்பனைப்போலப் பிள்ளை

ஒரு குடும்ப விசேஷத்தில் உறவினர்கள் சாயல்களைச் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறார்கள். அவள் சரியாகத் தன் பாட்டியைப்போலவே சிரிக்கிறாள்; அவன் கைகளைப் பின்னால் கட்டிக்கொண்டு, சரியாகத் தன் அப்பாவைப்போலவே நிற்கிறான். நாம் நெருக்கமாக வாழும் மனிதர்களை, பெரும்பாலும் கவனிக்காமலேயே, பின்பற்றுகிறோம். சங்கீதம் 112 அந்தக் கருத்தின்மேல் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. அதே அகரவரிசை அமைப்போடு கூடிய சங்கீதம் 111இன் இரட்டை அது; அதன் சொற்றொடர்களை வேண்டுமென்றே கடன்வாங்குகிறது. முதல் சங்கீதத்தில் தேவனைப் பற்றிச் சொல்லப்பட்டது — கிருபையுள்ளவர், இரக்கமுள்ளவர், என்றென்றைக்கும் நீதியுள்ளவர் — இப்போது அவருக்குப் பயப்படுகிறவரைப் பற்றிச் சொல்லப்படுகிறது. தேவனுக்கு அருகில் வாழும்போது, நீங்கள் அவரைப்போலத் தோன்றத் தொடங்குகிறீர்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதம் 111 தேவனுடைய கிரியைகளை விவரிக்கும் இடத்தில், சங்கீதம் 112 அவருக்குப் பயபக்தியாயிருப்பவரின் வாழ்க்கையை விவரிக்கிறது: தாராளமாகக் கடன் கொடுத்தல், நேர்மையாக நடந்துகொள்ளுதல், உறுதியான இருதயம். அது சங்கீதப் புத்தகத்தை நீதிமொழிகளின் ஞானத்தோடும், நீதியுள்ள சமூகத்தைப் பற்றிய தோராவின் சித்திரத்தோடும் இணைக்கிறது. புதிய ஏற்பாட்டில், ஏழைகளுக்குத் தாராளமாகக் கொடுக்கும்படி வலியுறுத்தும்போது பவுல் 2 கொரிந்தியர் 9:9இல் 9ஆம் வசனத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் அன்றாட வாழ்க்கையில் எப்படி இருக்கும் என்று காட்டுவது; தேவபக்தியுள்ள ஒருவரைத் தேவனுடைய சொந்தக் குணத்தின் — குறிப்பாகத் தாராளத்திலும் நியாயத்திலும் — பிரதிபலிப்பாக முன்வைப்பது.

• 112:1–3 — கர்த்தருக்குப் பயந்து, அவருடைய கட்டளைகளில் மிகவும் பிரியப்படுகிறவன் பாக்கியவான். அவனுடைய சந்ததி பலத்திருக்கும்; ஆஸ்தியும் ஐசுவரியமும் அவன் வீட்டில் இருக்கும். பின்பு சங்கீதம் 111இலிருந்து கடன்வாங்கிய ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சொற்றொடர்: அவனுடைய நீதி என்றென்றைக்கும் நிற்கும்.
• 112:4–6 — செம்மையானவர்களுக்கு இருளில் வெளிச்சம் உதிக்கிறது; அவர்கள் கிருபையும் இரக்கமும் நீதியும் உள்ளவர்கள் — தேவனைப் பற்றிப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வார்த்தைகள். தாராளமாகக் கடன் கொடுத்து, தன் காரியங்களை நியாயத்தோடு நடத்துகிறவனுக்கு நன்மை உண்டாகும்; அவன் அசைக்கப்படமாட்டான், நினைவுகூரப்படுவான்.
• 112:7–9 — அவன் கெட்ட செய்திக்குப் பயப்படமாட்டான்; அவனுடைய இருதயம் கர்த்தரை நம்பி உறுதியாயிருக்கிறது; முடிவில் அவன் பயமின்றித் தன் சத்துருக்களைப் பார்க்கிறான். அவன் ஏழைகளுக்குத் தாராளமாக வாரியிறைத்தான்; அவனுடைய நீதி என்றென்றைக்கும் நிற்கும்; அவனுடைய வல்லமை கனத்தோடு உயர்த்தப்படும்.
• 112:10 — கடைசி எழுத்து துன்மார்க்கருக்கு உரியது; அவர்கள் இதைக் கண்டு கோபப்பட்டு, பல்லைக் கடித்து, கரைந்துபோகிறார்கள். அவர்களுடைய ஆசை ஒன்றுமில்லாமல் போகிறது — தாராளமானவரின் நிலைத்த வாழ்க்கைக்கு ஒரு கனமான எதிர்மாறு.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 112:7  ·  அதனால் என்ன: இந்தச் சங்கீதம் ஓர் உறுதியான மனிதரை விவரிக்கிறது — பதற்றமின்றிக் கெட்ட செய்தியைக் கேட்க முடிகிறவர். இங்கே அந்த உறுதி சேர்த்துவைப்பதோடு அல்ல, தாராளத்தோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது: நீதிமான் தாராளமாகக் கொடுத்து, நேர்மையாக நடந்துகொள்கிறார். நேர்மையாக வாசித்தால், இது குணத்தின் ஓர் உருவப்படம்; உண்மையுள்ளவர்கள் எப்போதும் செல்வந்தர்களாக இருப்பார்கள் என்ற வாக்குத்தத்தம் அல்ல; மற்ற சங்கீதங்களும் யோபுவும் விதிவிலக்குகளோடு போராடுகின்றன.