அவர்கள் கூப்பிட்டார்கள், அவர் விடுவித்தார்

ஒரு நன்றி ஆராதனையில், சில நேரங்களில் ஜனங்கள் ஒருவர்பின் ஒருவராக எழுந்து தங்களுக்கு நடந்ததைச் சொல்கிறார்கள். ஒருவர் வழிதப்பியிருந்து வழியைக் கண்டுபிடித்தார். ஒருவர் சிறையில் இருந்தார். ஒருவர் மருத்துவமனையில் மரணத்தருவாயில் இருந்தார். ஒருவர் ஏறக்குறைய நீரில் மூழ்கினார். விவரங்கள் வேறுபடுகின்றன; ஆனால் ஒவ்வொரு கதையின் வடிவமும் ஒன்றுதான்: நான் இக்கட்டில் இருந்தேன், நான் கூப்பிட்டேன், நான் கடத்திக்கொண்டுவரப்பட்டேன். சங்கீதம் 107 சரியாக அப்படியே கட்டப்பட்டிருக்கிறது. கிழக்கிலும் மேற்கிலும் வடக்கிலும் தெற்கிலுமிருந்து கூட்டிச்சேர்க்கப்பட்ட மீட்கப்பட்டவர்களை நன்றி சொல்ல அது அழைக்கிறது — பின்பு நான்கு குழுக்கள் தங்கள் கதைகளைச் சொல்ல விடுகிறது; ஒவ்வொன்றும் நன்றியின் அதே பல்லவியோடு முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதம் 107 சங்கீதப் புஸ்தகத்தின் ஐந்தாம் புத்தகத்தை (சங்கீதங்கள் 107–150) தொடங்குகிறது; தேசங்களிலிருந்து கூட்டிச்சேர்க்கப்பட்ட ஜனங்களைப் பற்றி அதன் முதல் வரிகள் பேசுகின்றன; இது மூன்றாம் பகுதியின் சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்புதலுக்குப் பொருந்துகிறது. சிதறடிக்கப்படுதலும் வீடுதிரும்புதலுமான முழுக் கதையையும் அது நன்றியாக மாற்றுகிறது. ஒரு கூப்பிடுதலுக்கு அமைதியாக்கப்படும் புயல் என்ற அதன் சித்திரம், இயேசு கடலை அமைதிப்படுத்தும்போது நான்காம் பகுதியில் மீண்டும் ஒலிக்கும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: குறிப்பிட்ட மீட்புகளை நினைவுகூர்வதன்மூலம் நன்றி சொல்லக் கூட்டிச்சேர்க்கப்பட்ட ஒரு ஜனத்துக்குக் கற்றுக்கொடுப்பதற்கும் — தேவனுடைய மாறாத கிருபை வழிதப்பியவர்களையும், குற்றவாளிகளையும், மதியீனரையும், பயந்து நடுங்குகிறவர்களையும் ஒரேவிதமாக எட்டுகிறது என்று காட்டுவதற்கும்.

• 107:1–3 — கர்த்தருக்கு நன்றி சொல்லுங்கள், அவருடைய மாறாத கிருபை என்றென்றைக்கும் உள்ளது. மீட்கப்பட்டவர்கள் அப்படிச் சொல்வார்களாக — அவர் இக்கட்டிலிருந்து விடுவித்து, எல்லாத் திசைகளிலுமிருந்து கூட்டிச்சேர்த்தவர்கள்.
• 107:4–22 — மூன்று கதைகள். சிலர் பசியோடும் தாகத்தோடும் வனாந்தரப் பாழிடங்களில் அலைந்தார்கள்; தேவன் அவர்களைக் குடியிருக்கும் ஒரு நகரத்துக்கு நடத்தும்வரை. சிலர் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு எதிராகக் கலகம்செய்ததால் இருளிலும் விலங்குகளிலும் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்; அவர் அவர்களுடைய வெண்கலத் தாழ்ப்பாள்களை உடைக்கும்வரை. சிலர் தங்கள் சொந்தப் பாவத்தால் வியாதிப்பட்ட மதியீனராக, மரணவாசல்களின் அருகில் இருந்தார்கள்; அவர் தம்முடைய வார்த்தையை அனுப்பி அவர்களைக் குணமாக்கும்வரை. ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் கூப்பிட்டார்கள்; ஒவ்வொரு முறையும் அழைப்பு ஒலிக்கிறது: அவர்கள் கர்த்தருடைய மாறாத கிருபைக்காக அவருக்கு நன்றி சொல்வார்களாக.
• 107:23–32 — நான்காம் கதை: பெருவெள்ளங்களில் பயணிக்கும் மாலுமிகள் ஒரு புயல் எழும்புவதைக் காண்கிறார்கள்; அவர்களுடைய கப்பல்கள் வானம்வரை தூக்கப்பட்டு ஆழங்கள்வரை இறங்குகின்றன; கடைசியில் அவர்கள் செய்வதறியாமல் வெறிகொண்டவர்களைப்போலத் தள்ளாடுகிறார்கள். அவர்கள் கூப்பிடுகிறார்கள்; தேவன் புயலை ஒரு மெல்லிய சத்தமாக அடக்கி, அவர்கள் விரும்பிய துறைமுகத்துக்கு அவர்களைக் கொண்டுசேர்க்கிறார்.
• 107:33–43 — சங்கீதம் விரிவடைகிறது: தேவன் ஆறுகளை வனாந்தரமாகவும் வனாந்தரத்தைத் தண்ணீர்த் தடாகங்களாகவும் மாற்றுகிறார்; பசியுள்ளவர்களைச் செழிப்பான நிலத்தில் குடியமர்த்துகிறார்; பெருமையுள்ள அதிபதிகளைத் தாழ்த்தி, எளியவர்களை உயர்த்துகிறார். ஞானமுள்ளவன் இதைக் கவனித்து, கர்த்தருடைய மாறாத கிருபையைச் சிந்திக்கட்டும்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 107:28  ·  அதனால் என்ன: வெறுமனே வழிதப்பியவர்களோடும் புயலில் அகப்பட்டவர்களோடும்கூட, தங்கள் இக்கட்டுக்குத் தாங்களே காரணமான ஜனங்களையும் — கலகக்காரர்களையும் மதியீனரையும் — சங்கீதம் 107 உள்ளடக்குகிறது; நான்கு குழுக்களும் கூப்பிடும்போது விடுவிக்கப்படுகின்றன. இது தேவனைப் பற்றிய தாராளமான ஒரு சித்திரம். பொதுவான மீட்புகளை அல்ல, குறிப்பிட்ட மீட்புகளைப் பெயரிட்டுச் சொல்வதிலிருந்தே நன்றி சிறப்பாக வளர்கிறது என்பதையும் அது சுட்டுகிறது.