தரிசனம் இல்லாத இடத்தில்

ஒரு குடியிருப்புச் சங்கத்தில், நிர்வாகக் குழு மாறும்போது வேறுபாட்டை எல்லாரும் உணர முடியும். ஒரு செயலாளரின் கீழ், புகார்கள் கேட்கப்படுகின்றன, கணக்குகள் வெளிப்படையாக இருக்கின்றன, காவலாளிக்குச் சரியான நேரத்தில் சம்பளம் கிடைக்கிறது. அடுத்தவரின் கீழ், வேண்டியவர்களுக்கு வாகன நிறுத்த இடங்கள் கிடைக்கின்றன, லிஃப்ட் பழுதாகவே இருக்கிறது. பொறுப்பில் இருப்பவரைத் தவிர கட்டிடத்தில் வேறு எதுவும் மாறவில்லை. நீதிமொழிகள் 29-ன் இதயத்தில் அந்தச் சாதாரண கவனிப்பு இருக்கிறது: நீதிமான்கள் செழிக்கும்போது மக்கள் மகிழுகிறார்கள்; துன்மார்க்கர் ஆளும்போது மக்கள் தவிக்கிறார்கள். எசேக்கியாவின் மனுஷர் பிரதியெடுத்த தொகுப்பின் கடைசி அதிகாரம் இது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 25ஆம் அதிகாரத்தில் தொடங்கிய தொகுப்பை நிறைவு செய்யும் இந்த அதிகாரம், ஆட்சியாளர்கள், நீதி, ஏழைகள் ஆகியவற்றுக்கு மீண்டும் மீண்டும் திரும்புகிறது. அசீரிய வல்லமையால் சூழப்பட்டிருந்த எசேக்கியாவின் நாட்களின் யூதாவுக்கு, தலைமையைப் பற்றிய கேள்விகள் வாழ்வா சாவா பிரச்சனையாக இருந்தன. அதிகாரத்தின் இறுதி நினைவூட்டல் — அநேகர் ஆட்சியாளனின் தயவைத் தேடுகிறார்கள், ஆனால் நியாயம் கர்த்தரிடமிருந்து வருகிறது — முன்னாலிருக்கும் கதைக்குத் தளம் அமைக்கிறது; அங்கே யாருடைய வார்த்தையை நம்புவது என்று எசேக்கியா தீர்மானிக்க வேண்டியிருக்கும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு சமூகத்தின் நலம் அதன் தலைவர்களுடையவும் குடும்பங்களுடையவும் நீதியையும் உத்தமத்தையும் சார்ந்திருக்கிறது என்று காட்டுவது; எல்லா மனுஷ அதிகாரத்துக்கும் அப்பால், நீதிக்கும் பாதுகாப்புக்கும் உண்மையான ஊற்றாகிய தேவனைச் சுட்டிக்காட்டுவது.

• 29:1–7 — அநேக எச்சரிக்கைகளுக்குப் பிறகும் பிடிவாதமாயிருக்கிறவன் திடீரென்று நொறுக்கப்படுவான். நீதிமான்கள் பெருகும்போது மக்கள் மகிழுகிறார்கள். நீதியை நேசிக்கும் ராஜா நிலைத்தன்மையைத் தருகிறான்; லஞ்சம் கேட்பவன் அதை இடித்துப்போடுகிறான். நீதிமான் ஏழைகளுக்கான நியாயத்தைக் குறித்துக் கவலைப்படுகிறான்; துன்மார்க்கன் அப்படியல்ல.
• 29:8–14 — பரியாசக்காரர் நகரத்தைக் கொளுத்திவிடுகிறார்கள்; ஞானிகளோ கோபத்தைத் திருப்புகிறார்கள். ஒரு அதிபதி பொய்களுக்குச் செவிகொடுத்தால், அவனுடைய ஊழியக்காரர் எல்லாரும் துன்மார்க்கராவார்கள். ஏழைக்கும் ஒடுக்குகிறவனுக்கும் பொதுவான ஒன்று உண்டு: இருவருடைய கண்களுக்கும் கர்த்தர் வெளிச்சம் கொடுக்கிறார். ஏழைகளை உண்மையாய் நியாயந்தீர்க்கும் ராஜாவின் சிங்காசனம் நிலைத்திருக்கும்.
• 29:15–21 — கடிந்துகொள்ளுதல் ஞானத்தைத் தருகிறது; தன் இஷ்டத்துக்கு விடப்பட்ட பிள்ளை தன் தாய்க்கு வெட்கத்தை உண்டாக்குகிறான். தீர்க்கதரிசனத் தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் மக்கள் கட்டுப்பாட்டைக் கைவிடுகிறார்கள்; தேவனுடைய போதனையைக் கைக்கொள்கிறவனோ பாக்கியவான். பதறிப் பேசுவது மூடத்தனத்தைவிட மோசமானது.
• 29:22–27 — கோபக்காரன் சண்டையை எழுப்புகிறான்; அகந்தை மனுஷனைத் தாழ்த்தும், மனத்தாழ்மையுள்ள ஆவியோ கனத்தைப் பெறும். மனுஷருக்குப் பயப்படுதல் கண்ணியை வருவிக்கும்; கர்த்தரை நம்புகிறவனோ பாதுகாக்கப்படுவான். அநேகர் அதிபதியின் தயவைத் தேடுகிறார்கள்; ஆனால் நியாயம் கர்த்தரிடமிருந்து வருகிறது.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 29:25  ·  அதனால் என்ன: இலக்குகள் வைத்திருப்பதற்கான முழக்கமாக 18ஆம் வசனம் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது; ஆனால் அதன் சூழலில் 'தரிசனம்' என்பது தேவனிடமிருந்து வரும் வெளிப்பாடு — அவருடைய வார்த்தை இல்லாமல் மக்கள் கட்டுப்பாட்டை இழக்கிறார்கள். இந்த அதிகாரத்தின் மிகக் கூர்மையான உள்நோக்கு 25ஆம் வசனமாக இருக்கலாம்: மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்ற பயம் நம்மைச் சிக்கவைக்கிறது; தேவன்மேல் வைக்கும் நம்பிக்கை நம்மை விடுவிக்கிறது. இது ஒரு ராஜாவின் தெரிவு மட்டுமல்ல, அன்றாடத் தெரிவு.