கன்மலையிலிருந்து தண்ணீர்

பல வருடப் பொறுமையைக் குலைக்க ஒரு மோசமான மதியம் போதும். அது எப்படி நடக்கிறது என்று நம்மில் பெரும்பாலோருக்குத் தெரியும்: களைத்து, துக்கத்தில், ஒருமுறை அதிகமாகத் தூண்டப்பட்டு, நூறு முறை தவிர்த்த காரியத்தைச் சொல்லிவிடுகிறோம் அல்லது செய்துவிடுகிறோம். எண்ணாகமம் 20 மோசேக்கு அந்த மதியம். அது அவன் சகோதரி மிரியாமின் மரணத்தோடு தொடங்குகிறது. பின்பு, தண்ணீர் இல்லாமல், மக்கள் மீண்டும் வாக்குவாதம் செய்கையில், அவன் கன்மலைக்கு முன் நின்று அவர்களைக் கலகக்காரர் என்று அழைத்து அதை இரண்டு முறை அடிக்கிறான். எப்படியும் தண்ணீர் வருகிறது — தேவன் மக்களைத் தாகத்தோடு விடுவதில்லை — ஆனால் தான் அவர்களைத் தேசத்துக்குள் நடத்திச் செல்லமாட்டான் என்று மோசே அறிகிறான். அதிகாரத்தின் முடிவில், ஆரோனும் இறந்துவிடுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி இப்போது தன் கடைசி வனாந்தரப் பகுதிக்குள் நுழைகிறது. 19, 20ஆம் அதிகாரங்களுக்கு இடையில், நாற்பது வருடங்களின் பெரும்பகுதியை உரை ஏறக்குறைய மௌனமாகக் கடந்துசெல்கிறது; பழைய தலைமுறை மறைந்துகொண்டிருக்கிறது. இந்த அதிகாரம் பொறுப்பு ஒப்படைப்பைத் தொடங்குகிறது: மிரியாம் இறக்கிறாள், ஆரோனின் ஆசாரிய வஸ்திரங்கள் அவன் குமாரன் எலெயாசாருக்குச் செல்கின்றன, தன் சொந்தக் கதை கானானுக்கு வெளியே முடியும் என்று மோசே அறிகிறான். வடக்கு நோக்கிய பாதையை இஸ்ரவேலின் 'சகோதரனாகிய' ஏதோம் அடைக்கிறது; அதனால் அதன் எல்லையைச் சுற்றி நீண்ட மாற்றுவழியில் செல்ல வேண்டியதாகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யாத்திரைத் தலைமுறையின் தலைவர்கள் மறைவதைக் குறிப்பது; மோசேகூடக் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டியவன் என்று காட்டுவது — வழிநடத்துகிறவர்கள் மக்களுக்கு முன்பாகத் தேவனைப் பரிசுத்தர் என்று கனம்பண்ண வேண்டும்.

• 20:1–13 — மக்கள் முதலாம் மாதத்தில் (வருடம் குறிப்பிடப்படவில்லை) காதேசை அடைகிறார்கள்; மிரியாம் அங்கே இறக்கிறாள். தண்ணீர் இல்லாததால், அவர்கள் மோசேயோடு வாக்குவாதம் செய்கிறார்கள். கோலை எடுத்துக் கன்மலையோடு பேசும்படி தேவன் அவனுக்குச் சொல்கிறார்; மாறாக மோசே, 'உங்களுக்கு நாங்கள் தண்ணீர் கொண்டுவர வேண்டுமோ?' என்று கேட்டு, அதை இரண்டு முறை அடிக்கிறான். தண்ணீர் பாய்கிறது; ஆனால் மோசேயும் ஆரோனும் தேவனை நம்பாமலும் அவரைப் பரிசுத்தர் என்று கனம்பண்ணாமலும் போனதால், அவர்கள் மக்களைத் தேசத்துக்குள் கொண்டுசெல்லமாட்டார்கள். அந்த இடம் 'வாக்குவாதம்' என்று பொருள்படும் மேரிபா என்று அழைக்கப்படுகிறது.
• 20:14–21 — மோசே ஏதோமின் ராஜாவிடம் தூதர்களை அனுப்பி, தங்கள் உறவையும் இஸ்ரவேலின் பாடுகளையும் நினைவுபடுத்தி, வயலையோ கிணற்றையோ தொடாமல் ராஜபாதை வழியாகக் கடந்துசெல்ல அனுமதி கேட்கிறான். ஏதோம் இரண்டு முறை மறுத்து, ஆயுதங்களோடு புறப்பட்டு வருகிறது; ஆகவே இஸ்ரவேல் விலகிச் செல்கிறது.
• 20:22–29 — ஏதோமின் எல்லையிலுள்ள ஓர் என்னும் மலையில், மோசே ஆரோனையும் அவன் குமாரன் எலெயாசாரையும் மலையின்மேல் அழைத்துச் சென்று, ஆரோனின் ஆசாரிய வஸ்திரங்களைக் கழற்றி எலெயாசாருக்கு உடுத்துகிறான். ஆரோன் அங்கே இறக்கிறான்; இஸ்ரவேல் முழுவதும் முப்பது நாள் அவனுக்காகத் துக்கங்கொண்டாடுகிறது.

முக்கிய வசனம்: எண்ணாகமம் 20:12  ·  அதனால் என்ன: மோசே சரியாக என்ன தவறு செய்தான் என்று வாசகர்கள் நீண்ட காலமாக விவாதித்திருக்கிறார்கள் — அடித்ததா, கோபமா, அல்லது 'நாங்கள்' தண்ணீரை உண்டாக்கியதுபோலப் பேசியதா. மக்களுக்கு முன்பாகத் தேவனைப் பரிசுத்தர் என்று கனம்பண்ணத் தவறினான் என்பதே உரையின் சொந்தப் பதில். செல்வாக்குள்ள எவருக்கும் அது நிதானத்தைத் தருகிறது: எவ்வளவு அதிகமான மக்கள் உங்களைக் கவனிக்கிறார்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக உங்கள் கோபம் தேவனைப் பற்றிப் பேசுகிறது. ஆனாலும் தண்ணீர் பாய்ந்தது; தலைவனின் தோல்விக்கு நடுவிலும் மக்களின் தேவை நிறைவேறியது.