விடியற்காலையில் மலைமேல் உள்ள ஒரு ஆலயத்துக்கோ ஒரு மலைக் காட்சிமுனைக்கோ ஏறியவர்களுக்கு, அங்கேயே தங்கிவிடும் ஆசை தெரியும். காற்று தூய்மையானது, காட்சி பிரம்மாண்டமானது; கீழே போக்குவரத்தும், கட்டணங்களும், வாக்குவாதங்களும் இருக்கின்றன. பேதுரு சரியாக அதையே உணர்கிறார். உயர்ந்த ஒரு மலையில், அவரும் யாக்கோபும் யோவானும் இயேசு பிரகாசிப்பதையும், அவருக்கு அருகே மோசேயும் எலியாவும் இருப்பதையும் காண்கிறார்கள்; அந்தத் தருணத்தை நிரந்தரமாக்க மூன்று கூடாரங்களைக் கட்டுவதாகப் பேதுரு அவசரப்பட்டுச் சொல்கிறார். ஒரு மேகம் அவரை இடைமறிக்கிறது; ஒரு சத்தம் எளிமையாகச் சொல்கிறது: இவருக்குச் செவிகொடுங்கள். பின்பு அவர்கள் இறங்கி நடக்கிறார்கள் — நேராக ஒரு கூட்டத்துக்குள், தோல்வியடைந்த ஒரு பிசாசு துரத்தலுக்குள், பலமெல்லாம் தீர்ந்துபோன ஒரு தகப்பனிடம். மகிமையும் குழப்பமும் ஒரே நாளுக்கு உரியவை என்று இந்த வாசிப்பு வலியுறுத்துகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மோசேயும் எலியாவும் நியாயப்பிரமாணத்தையும் தீர்க்கதரிசிகளையும் குறிக்கிறார்கள் — இஸ்ரவேலின் கதையின் இரண்டு பெரும் தூண்கள். இங்கே அவர்கள் இயேசுவுக்கு அருகே தோன்றுகிறார்கள்; மேகத்திலிருந்து வரும் சத்தம் ஞானஸ்நானத்தின்போது தேவன் சொன்ன வார்த்தைகளை எதிரொலிக்கிறது. மறுரூபம் முழுப் பழைய ஏற்பாட்டையும் இயேசுவைச் சுற்றிக் கூட்டிச் சேர்த்து, பின்பு, சீனாய் மலையிலிருந்து இறங்கிவந்த மோசேயைப் போல, கீழே போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ஜனத்திடம் திரும்புகிறது — சிலுவைக்கு வழிநடத்தும் பாதையில்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அவர் இப்போதுதான் முன்னறிவித்த பாடுகளுக்கு முன், உள்வட்ட மூவருக்கு இயேசுவின் மகிமையை ஒரு கணம் காட்டுவது, நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும் சுட்டிக்காட்டுபவர் அவரே என்று உறுதிப்படுத்துவது, சீடர்களின் விசுவாசத்தால் இன்னும் எவ்வளவு குறைவாகவே செய்ய முடிகிறது என்று வெளிப்படுத்துவது.
- மாற்கு 9:1–13 — சிலர் ராஜ்யம் வல்லமையோடே வருவதைக் காண்பார்கள் என்று இயேசு வாக்களிக்கிறார். ஆறு நாட்களுக்குப் பின், உயர்ந்த ஒரு மலையில், அவர் மறுரூபமடைகிறார்; மோசேயும் எலியாவும் அவருடன் பேசுகிறார்கள்; ஒரு மேகம் அவர்களை மூடுகிறது; ஒரு சத்தம் 'இவர் என் நேசகுமாரன், இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்' என்கிறது. இறங்கி வரும்போது, எலியா ஏற்கெனவே வந்துவிட்டார் — யோவான் ஸ்நானகனில் — என்று இயேசு விளக்குகிறார் (மத்தேயு 17:1–13).
- மாற்கு 9:14–29 — கீழே, ஒரு ஆவியால் நெருப்பிலும் தண்ணீரிலும் தள்ளப்பட்ட ஒரு சிறுவனை விடுவிக்க மற்ற சீடர்கள் தவறிவிட்டார்கள். அவனுடைய தகப்பன் 'நம்புகிறேன்; என் அவிசுவாசம் நீங்க உதவி செய்யும்!' என்று கதறுகிறான். இயேசு சிறுவனைச் சுகமாக்கி, இந்த வகை ஜெபத்தினாலே அல்லாமல் வேறொன்றினாலும் புறப்படாது என்று சீடர்களிடம் சொல்கிறார். கடுகுவிதையளவு விசுவாசம் மலைகளைப் பெயர்க்கும் என்ற வார்த்தையை மத்தேயு சேர்க்கிறார் (மத்தேயு 17:14–20).
- மத்தேயு 17:22–27 — இயேசு மீண்டும் தாம் காட்டிக்கொடுக்கப்படுவதையும், மரிப்பதையும், உயிர்த்தெழுவதையும் முன்னறிவிக்கிறார்; சீடர்கள் மிகவும் துக்கப்படுகிறார்கள் (மாற்கு 9:30–32). கப்பர்நகூமில் ஆலய வரியைப் பற்றி மத்தேயு மட்டுமே சொல்கிறார்: பிள்ளைகள் விடுபட்டவர்கள் என்று இயேசு சொல்கிறார், ஆனாலும் இடறல் உண்டாகாதபடி, ஒரு மீனின் வாயில் ஒரு நாணயத்தைக் கண்டெடுக்கும்படி பேதுருவிடம் சொல்கிறார்.
- மாற்கு 9:33–50 — யார் பெரியவன் என்று சீடர்கள் வாதிடுகிறார்கள்; இயேசு ஒரு பிள்ளையை அவர்கள் நடுவே நிறுத்துகிறார். தம் நாமத்தில் செயல்படும் ஒரு வெளியாளைத் தடுத்ததற்காக அவர்களைக் கடிந்துகொண்டு, சிறியவர்களை இடறச் செய்வதைக் குறித்து எச்சரித்து, எருசலேமுக்கு வெளியே எரிந்துகொண்டிருந்த பள்ளத்தாக்கான கெஹென்னாவை நியாயத்தீர்ப்பின் ஒரு சித்திரமாகப் பேசுகிறார்.
முக்கிய வசனம்: மாற்கு 9:24 · அதனால் என்ன: 'நம்புகிறேன்; என் அவிசுவாசம் நீங்க உதவி செய்யும்' என்பது சுவிசேஷங்களிலேயே மிக நேர்மையான ஜெபமாக இருக்கலாம். தகப்பன் தன்னிடம் இல்லாத ஒரு விசுவாசத்தைப் பாசாங்கு செய்யவில்லை; செயல்படுவதற்கு முன் இயேசு அதைக் கோரவுமில்லை. தங்கள் நம்பிக்கை பாதி கட்டப்பட்டதாக உணரும் எவருக்கும், இந்த வாசிப்பு சந்தேகத்தையும் விசுவாசத்தையும் ஒரே மூச்சில் வைக்கிறது — இயேசு இரண்டுக்கும் பதிலளிப்பதைக் காட்டுகிறது.