மீறப்பட்ட பரிசுத்தத்துக்கான தண்டனைகள்

ஒரு பள்ளி விதிப்புத்தகம் முதல் பக்கத்தில் ஒருவிதமாக வாசிக்கப்படுகிறது — 'மாணவர்கள் ஒருவரையொருவர் மதிக்க வேண்டும்' — பின்பக்கத்தில், விளைவுகள் பட்டியலிடப்படும் இடத்தில், வேறுவிதமாக. லேவியராகமம் 20 விதிப்புத்தகத்தின் பின்பக்கம். 18ஆம் அதிகாரம் தடைசெய்தவற்றில் பெரும்பகுதி இங்கே மீண்டும் தோன்றுகிறது, இப்போது ஒரு தீர்ப்புடன்; அந்தத் தீர்ப்புகளில் அநேகம் மரணம். ஒரு நவீன வாசகருக்கு, வேதாகமத்தில் தாங்கிக்கொள்ள மிகக் கடினமான அதிகாரங்களில் இதுவும் ஒன்று. அது சொல்வதை மென்மையாக்காமலும், அதை முதலில் கேட்டவர்களையோ இன்று அதைத் தீவிரமாக வாசிப்பவர்களையோ பரிகாசம் செய்யாமலும், அது நேரடியாக வாசிக்கப்பட வேண்டும்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பரிசுத்தச் சட்டத்தொகுப்பில், 18ஆம் அதிகாரம் எல்லைகளை வகுத்தது; 19ஆம் அதிகாரம் பரிசுத்தத்தை அன்றாட அன்பாலும் நீதியாலும் நிரப்பியது; 20ஆம் அதிகாரம் தண்டனைகளை இணைக்கிறது. இவை அனைத்துக்கும் பின்னாலுள்ள காரணத்துடன் அது முடிகிறது: தேவன் இஸ்ரவேலை ஜாதிகளிலிருந்து பிரித்தெடுத்திருக்கிறார்; சுத்தத்துக்கும் தீட்டுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு அந்தப் பிரிவினையைக் கற்பிக்கவே. இஸ்ரவேல் அந்தச் சட்டத்தின் கீழ் வாழும் ஒரு தேசமாக இல்லாதபோது, அத்தகைய சட்டத்தொகுப்பு எப்படிப் பொருந்துகிறது என்று பிற்கால யூத, கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் இருவருமே கேட்க வேண்டியிருந்தது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பிள்ளைப் பலி, மாந்திரீகம், பெற்றோரை அவமதித்தல், பாலியல் தவறுகள் ஆகியவற்றை ஒரு பரிசுத்த சமூகம் எவ்வளவு தீவிரமாக நடத்த வேண்டும் என்று அறிவிப்பது; அந்தத் தண்டனைகளை, ஜாதிகளிலிருந்து வேறுபட்டிருக்க வேண்டும் என்ற இஸ்ரவேலின் அழைப்புடன் பிணைப்பது.

• 20:1–8 — தன் பிள்ளையை மோளேகுக்குக் கொடுக்கும் எவனும் கல்லெறியப்பட வேண்டும்; கண்டும் காணாதிருப்பவர்களுக்கு விரோதமாகத் தேவனே தம் முகத்தைத் திருப்புவார். அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களிடமும் குறிசொல்லுகிறவர்களிடமும் திரும்புவதும் அதேபோலக் கண்டிக்கப்படுகிறது. பரிசுத்தமாயிருங்கள், ஏனெனில் கர்த்தரே உங்களைப் பரிசுத்தமாக்குகிறார்.
• 20:9–16 — தகப்பனையோ தாயையோ சபித்தல், விபசாரம், தகப்பனின் மனைவியுடனோ மருமகளுடனோ உறவு, ஒரு ஆண் பெண்ணோடு சயனிப்பதுபோல ஆணோடு சயனித்தல், ஒரு பெண்ணையும் அவள் தாயையும் மணத்தல், மிருகத்தோடு உறவு ஆகியவற்றுக்கு மரணம் விதிக்கப்படுகிறது.
• 20:17–21 — தடைசெய்யப்பட்ட பிற உறவுகள் — சகோதரியுடன், மாதவிடாய்க் காலத்தில், அத்தையுடன் அல்லது சகோதரனின் மனைவியுடன் — மரண தண்டனைக்குப் பதிலாக மக்களிலிருந்து அறுப்புண்டுபோதல், குற்றம், அல்லது பிள்ளையில்லாமை ஆகியவற்றைக் கொண்டுவருகின்றன.
• 20:22–27 — ஜாதிகளை வாந்திபண்ணியதுபோலத் தேசம் உங்களையும் வாந்திபண்ணாதபடிக்கு இந்தச் சட்டங்களைக் கைக்கொள்ளுங்கள். சுத்தமானதையும் தீட்டானதையும் வேறுபடுத்துங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் தம்முடையவர்களாயிருக்கும்படி தேவன் உங்களைப் பிரித்தெடுத்திருக்கிறார். கடைசி வசனம் அஞ்சனம் பார்க்கிறவர்களுக்கான மரண தண்டனையைத் திரும்பச் சொல்கிறது.

முக்கிய வசனம்: லேவியராகமம் 20:26  ·  அதனால் என்ன: உரை இந்தத் தண்டனைகளை வெளிப்படையாகச் சொல்கிறது; நாமும் அப்படியே சொல்ல வேண்டும். யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் அவற்றை வெவ்வேறு விதமாக வாசித்திருக்கிறார்கள்: மரண தண்டனை வழக்குகளை ரபீக்கள் மிகக் கடுமையான நிபந்தனைகளால் சூழ்ந்ததால் மரண தண்டனை மிக அரிதானது; அடிக்கடி மரண தண்டனை விதிக்கும் நீதிமன்றத்தை மிஷ்னா விமர்சிக்கிறது. கிறிஸ்தவர்கள் பொதுவாக இன்று இந்தச் சிவில் தண்டனைகளைப் பொருத்துவதில்லை; அடிப்படைத் தடைகளில் எவை இன்னும் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதில் அவர்கள் வேறுபடுகிறார்கள். பிள்ளைகளுக்கும் குடும்பங்களுக்கும் தீங்கிழைப்பதைப் பற்றிய அதிகாரத்தின் கனத்தை அநேக வாசகர்கள் இன்னும் அங்கீகரிக்கிறார்கள்.