ஐந்து சகோதரிகளும் காடும்

இந்தியா முழுவதும் மகள்களின் சொத்துரிமை வெகுகாலத்துக்கு முன்பே சட்டத்தில் தீர்க்கப்பட்டுவிட்டது; ஆனாலும் அநேக குடும்பங்களில் ஒரு சகோதரி இன்னும் ஆவணங்களைக் கையில் ஏந்திக்கொண்டு பெரியவர்களிடம் போய், 'வாக்களிக்கப்பட்டது இதுதான்' என்று சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. விதிகள் ஏற்கெனவே உங்களுக்குக் கொடுப்பதை உள்ளே நுழைந்து கேட்கத் தைரியம் வேண்டும். யோசுவா 17இல் சரியாக அதைச் செய்யும் ஐந்து சகோதரிகள் இருக்கிறார்கள். மக்லாள், நோவாள், ஒக்லாள், மில்காள், திர்சாள் ஆகியோருக்குச் சகோதரர் இல்லை; அவர்கள் சுதந்தரம் பெற வேண்டும் என்று எண்ணாகமம் 27இல் மோசே தீர்ப்பளித்திருந்தான். இப்போது தேசம் பங்கிடப்படுகிறது; அவர்கள் எலெயாசாருக்கும் யோசுவாவுக்கும் முன்பாக நின்று அதை நினைப்பூட்டுகிறார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி வாக்குத்தத்தங்களைச் சொத்தாக மாற்றுகிறது; ஒரு சமூகம் தன் மிகப் பலவீனமான உறுப்பினர்களுக்கு உண்மையாயிருக்கிறதா என்பதைச் சொத்து காட்டுகிறது. யோசேப்பின் மூத்த மகனான மனாசே, யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கை நோக்கி வடக்கே நீளும் யோசேப்புப் பகுதியின் மீதியைப் பெறுகிறது. அதிகாரம் எண்ணாகமத்தைத் திரும்பிப் பார்த்து, நியாயாதிபதிகளை முன்னோக்கிப் பார்க்கிறது: பெண்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு வாக்குறுதியை அது கனப்படுத்துகிறது; இஸ்ரவேல் இன்னும் பிடிக்க முடியாத பள்ளத்தாக்குகளின் வலுவான கானானியப் பட்டணங்களையும் காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மனாசேயின் சுதந்தரத்தைப் பதிவுசெய்வதும், ஐந்து பெண்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி நடைமுறையில் காக்கப்படுவதைக் காட்டுவதும், யோசேப்புக் கோத்திரங்களின் முறையீட்டை, முறுமுறுப்பதற்குப் பதிலாகத் தங்களிடமுள்ள நிலத்தில் உழைக்கும்படியான அழைப்போடு எதிர்கொள்வதும்.

• 17:1–6 — மனாசேயின் வம்சங்கள். யுத்தவீரர்களின் வம்சமான மாகீர் ஏற்கெனவே யோர்தானுக்குக் கிழக்கே கீலேயாத்தையும் பாசானையும் வைத்திருக்கிறது. செலொப்பியாத்தின் குமாரத்திகள் முன்வருகிறார்கள்; கர்த்தர் மோசேக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, அவர்கள் தங்கள் தகப்பனின் சகோதரர்களுடைய குடும்பங்களின் நடுவே தங்கள் பங்கைப் பெறுகிறார்கள்.
• 17:7–10 — யோர்தானுக்கு மேற்கே மனாசேயின் எல்லை, எப்பிராயீமின் எல்லைக்கு வடக்கே ஓடுகிறது; அவற்றுக்கு இடையிலான கோட்டில் தப்புவா இருக்கிறது. மேற்கே கடலும், வடக்கே ஆசேரும் இசக்காரும் எல்லையாக இருக்கின்றன.
• 17:11–13 — மற்றக் கோத்திரங்களின் நிலத்துக்குள் உள்ள பட்டணங்கள் மனாசேக்கு ஒதுக்கப்படுகின்றன: பெத்செயான், இப்லேயாம், தோர், எந்தோர், தானாக், மெகிதோ. மனாசேயால் அவற்றைப் பிடிக்க முடியவில்லை; கானானியர் அங்கேயே தங்கத் தீர்மானமாக இருக்கிறார்கள். இஸ்ரவேல் பலப்படும்போது, அவர்களைத் துரத்திவிடுவதற்குப் பதிலாகக் கட்டாய உழைப்புக்கு உட்படுத்துகிறது.
• 17:14–18 — யோசேப்புக் கோத்திரங்கள் முறையிடுகின்றன: நாங்கள் அநேகர், எங்களுக்கு ஒரே பங்குதான் கிடைத்தது. யோசுவா அதை அவர்களிடமே திருப்புகிறான்: நீங்கள் அவ்வளவு திரளானவர்களானால், மலைகளிலுள்ள காட்டைப் போய் வெட்டித் திருத்துங்கள். பள்ளத்தாக்கின் கானானியருக்கு இரும்பு இரதங்கள் உண்டு என்று அவர்கள் ஆட்சேபிக்கிறார்கள். மலைகளைத் திருத்தவும், எப்படியும் அவர்களைத் துரத்திவிடவும் அவர்களால் முடியும் என்று யோசுவா வலியுறுத்துகிறான்.

முக்கிய வசனம்: யோசுவா 17:4  ·  அதனால் என்ன: இரண்டு வகையான கேட்டல் அருகருகே அமர்ந்திருக்கின்றன. சகோதரிகள் வாக்களிக்கப்பட்டதைக் கேட்டுப் பெறுகிறார்கள்; அவர்களுடைய துணிவைச் சரியானதாக உரை நடத்துகிறது. பெரிய கோத்திரங்கள் இன்னும் அதிகம் கேட்கிறார்கள்; கோடரியை எடுக்கும்படி சொல்லப்படுகிறார்கள். இது ஒரு பயனுள்ள வேறுபாடு: சில சமயம் நீதிக்காக நீங்கள் குரல் எழுப்ப வேண்டும்; சில சமயம் 'போதாது' என்பதற்கான பதில் உங்கள் முன்னிருக்கும் வேலையே.