யூதாவின் வரைபடமும் அக்சாளின் நீரூற்றுகளும்

ஒரு பழைய நிலப் பதிவையோ, ஒரு பட்டாவையோ, ஒரு கிராம வரைபடத்தையோ திறந்து பாருங்கள் — அது முழுக்க அலுவலக நடைமுறையாகத் தோன்றும்: சர்வே எண்கள், எல்லைக் கற்கள், 'புளியமரத்திலிருந்து கிணறு வரை'. ஆனால் அதைச் சொந்தமாக வைத்திருக்கும் குடும்பத்திடம் கேளுங்கள் — ஒவ்வொரு வரிக்கும் ஒரு கதை உண்டு: தாத்தாவின் ஒரு சண்டை, நல்ல அறுவடைக்குப் பின் வாங்கிய ஒரு வயல், கையால் தோண்டிய ஒரு கிணறு. யோசுவா 15 யூதாவின் நிலப் பதிவு. இது புத்தகத்தின் மிக நீண்ட பங்கீடு — கல் கல்லாகக் குறிக்கப்பட்ட ஒரு எல்லையும், மாவட்டவாரியாகத் தொகுக்கப்பட்ட ஊர்ப் பட்டியல்களும். அந்த அளவீட்டின் சரியான நடுவில், ஒரு இளம்பெண் தன் கழுதையிலிருந்து இறங்கி, தன் தகப்பனிடம் தண்ணீர் கேட்கிறாள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி திட்டவட்டமாகிறது: ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தம் இப்போது பெயரிடப்பட்ட கிணறுகளும் பள்ளத்தாக்குகளும் உள்ள ஒரு வரைபடம். யூதா மிக முக்கியமானதாக இருக்கப்போவதால், அது தன் பங்கை முதலாவதாகவும் மிக விரிவாகவும் பெறுகிறது. தாவீதின் வம்சம் இங்கிருந்துதான் வருகிறது; வெகுகாலம் பின், யூதாவின் பெத்லகேமில் பிறந்த இயேசுவும். அதிகாரம் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய ஒரு குறிப்போடும் முடிகிறது: யூதாவின் எல்லையிலுள்ள எருசலேம் இன்னும் எபூசியரின் கையில் இருக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யூதாவின் நிலப்பரப்பை எழுத்தில் நிர்ணயிப்பதும், அதற்குள் காலேபின் குடும்பத்தைக் கனப்படுத்துவதும், தாவீதுக்காகக் காத்திருக்கும் முடிக்கப்படாத ஒரு பணியை — எருசலேமிலுள்ள எபூசியரை — பதிவுசெய்வதும்.

• 15:1–12 — எல்லைகள். தெற்கு எல்லை சவக்கடலின் முனையிலிருந்து காதேஸ்பர்னேயாவைக் கடந்து எகிப்தின் நதி வரை போகிறது. வடக்கு எல்லை யோர்தானிலிருந்து ஏறி, என்ரொகேலைக் கடந்து, எபூசியரின் பட்டணத்துக்குச் சற்றுத் தெற்கே இன்னோம் பள்ளத்தாக்கு வழியாகக் கடல் வரை போகிறது. எருசலேம் சரியாக விளிம்பில் இருக்கிறது.
• 15:13–19 — காலேப் ஏனாக்கின் மூன்று வம்சங்களை எப்ரோனிலிருந்து துரத்திவிட்டு, தெபீரைப் பிடிப்பவனுக்குத் தன் மகள் அக்சாளைத் திருமணம் செய்துகொடுப்பதாகச் சொல்கிறான். அவனுடைய உறவினனும் பின்னாளில் இஸ்ரவேலின் முதல் நியாயாதிபதியுமான ஒத்னியேல் அதைப் பிடிக்கிறான். பின்பு அக்சாள் தண்ணீருள்ள ஒரு வயலைத் தன் தகப்பனிடம் கேட்கிறாள் — 'நீர் எனக்கு வறண்ட நிலத்தைக் கொடுத்தீர்' — மேல் நீரூற்றுகளையும் கீழ் நீரூற்றுகளையும் பெறுகிறாள்.
• 15:20–47 — பகுதிவாரியான ஊர்ப் பட்டியல்கள்: தூரத் தெற்கிலுள்ள நெகேவ், பின்பு லாகீசும் அசேக்காவும் நிற்கும் செழிப்பான அடிவாரக் குன்றுகளாகிய செப்பேலா, பின்பு பெலிஸ்தரின் கடற்கரைப் பட்டணங்கள் — கைக்கொள்ளப்படாவிட்டாலும் காகிதத்தில் உரிமைகோரப்பட்டவை. கொடுக்கப்பட்ட மொத்த எண்ணிக்கைகள் எப்போதும் பட்டியலிடப்பட்ட பெயர்களோடு ஒத்துப்போவதில்லை — பிரதியெடுத்தலின், தொகுத்தலின் ஒரு தடயம்.
• 15:48–62 — எப்ரோனையும் பெத்லகேமின் சுற்றுவட்டாரத்தையும் சுற்றியுள்ள மலைநாடு; பின்பு சவக்கடலருகேயுள்ள வறண்ட வனாந்தரம்; இறுதியில் உப்புப்பட்டணமும் என்கேதியும். இந்த வனாந்தர ஊர்களில்தான் பின்னாளில் தாவீது சவுலுக்கு ஒளிந்துகொள்வான்.
• 15:63 — நேர்மையான ஒரே ஒரு வாக்கியம்: எருசலேமிலுள்ள எபூசியரை யூதாவால் துரத்திவிட முடியவில்லை; அவர்கள் 'இந்நாள்வரை' யூதாவோடு அங்கே வாழ்கிறார்கள். முழுக் கதையின் மையமாக ஆகப்போகும் பட்டணம் இப்போதைக்கு இஸ்ரவேலுடையது அல்ல.

முக்கிய வசனம்: யோசுவா 15:19  ·  அதனால் என்ன: அக்சாளின் வேண்டுகோள் சிறியது, ஆனால் முக்கியமானது. ஆணாதிக்க உலகில் ஒரு பெண், தண்ணீரில்லாத நிலம் ஒரு ஈவே அல்ல என்று கண்டு, குரல் எழுப்பி, தன் குடும்பத்துக்குத் தேவையானதைப் பெறுகிறாள்; உரை அதை அங்கீகாரத்தோடு பதிவுசெய்கிறது. வேதாகமத்தில் விசுவாசம் உண்மையான இடங்களோடு பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று முழு அதிகாரமும் நமக்கு நினைப்பூட்டுகிறது. தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்கள் கிணறுகளாகவும் வயல்களாகவும் எல்லைகளாகவும் — மக்களுடைய வாழ்க்கையின் சாதாரண நிலமாகவும் — இறங்கிவந்தன.