செவிகளைத் திறக்கும் உபத்திரவம்

பருவமழை தொடங்குவதற்கு முன் வானம் எப்படி இருக்கும் என்று தக்காணத்தின் விவசாயிகளுக்குத் தெரியும்: வெப்பம் அடர்த்தியாகிறது, மேற்கே மேகங்கள் குவிகின்றன, எல்லாரும் பேச்சை நிறுத்திவிட்டுப் பார்க்கிறார்கள். யாரும் கட்டளையிட முடியாத ஒன்று வந்துகொண்டிருக்கிறது. யோபு 36இல் அந்த உணர்வு இருக்கிறது. எலிகூ வாதங்களோடு தொடங்குகிறான் — தேவன் வல்லமையுள்ளவர், ஆனால் யாரையும் அற்பமாக எண்ணுவதில்லை; உபத்திரவத்தின் மூலம் கற்பிக்கிறார் — பின்பு, ஏறக்குறைய ஒரு வாக்கியத்தின் நடுவிலேயே, அவன் கண்கள் மேலே எழும்புகின்றன. மேகங்களுக்குள் இழுக்கப்படும் நீர்த்துளிகள், வானத்திலிருந்து உருண்டு வரும் இடிமுழக்கம், கடலின் குறுக்கே சிதறும் மின்னல் ஆகியவற்றை விவரிக்கத் தொடங்குகிறான். ஒரு புயல் நெருங்கி வருவதை வாசகர் உணரத் தொடங்குகிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த வாசிப்பு வேதாகமத்தின் மூன்றாம் பகுதியில் அமைந்துள்ளது; அங்கே கஷ்டத்தால் சோதிக்கப்பட்ட நம்பிக்கையின் மூலம் தேவன் ஒரு மக்களை உருவாக்குகிறார். எலிகூவின் நான்காம் பேச்சு அவனுடைய கருப்பொருள்களை ஒன்றுசேர்க்கிறது: தேவன் பேசுகிறார், தேவன் நீதியுள்ளவர், தேவனை விலைக்கு வாங்க முடியாது — இப்போது, விடுவிப்பதற்காகவே தேவன் சிட்சிக்கிறார். பின்பு பேச்சு வாதத்திலிருந்து பிரமிப்புக்குத் திரும்புகிறது. புத்தகத்தின் இறுதி இயக்கத்தின் கீல் இது; வாசகரின் கண்களை நீதிமன்றத்திலிருந்து வானத்திற்குத் திருப்புகிறது — அங்கே விரைவில் தேவனே புயலிலிருந்து பேசுவார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: துன்பத்தைப் போதனைக்கும் மீட்புக்குமான ஒரு சாத்தியமான வழியாக முன்வைப்பது, கசப்புக்கு எதிராக யோபுவை எச்சரிப்பது, முழு விவாதத்தையும் வானிலையில் காணப்படும் தேவனுடைய ஆராய்ந்து முடியாத மகத்துவத்தை நோக்கித் திருப்புவது.

• 36:1–4 — எலிகூ இன்னும் சற்றுப் பொறுமையைக் கேட்கிறான்; தேவன் சார்பாகச் சொல்ல அவனுக்கு இன்னும் இருக்கிறது, தன் அறிவு குறைவற்றது என்று அவன் கூறுகிறான். அவன் தன்னம்பிக்கை பெரியது — அது தகுதியானதா என்று வாசகர்கள் நெடுங்காலமாக விவாதித்து வருகிறார்கள்.
• 36:5–15 — தேவன் வல்லமையுள்ளவர், ஆனாலும் யாரையும் அற்பமாக எண்ணுவதில்லை. அவர் துன்மார்க்கரை உயிரோடு வைப்பதில்லை, ஆனால் சிறுமைப்பட்டவர்களுக்கு அவர்கள் நியாயத்தைக் கொடுக்கிறார். நீதிமான்கள் உபத்திரவத்தில் கட்டப்படும்போது, அவர் அவர்களுடைய குற்றங்களை அவர்களுக்குக் காட்டி, போதனைக்கு அவர்கள் செவிகளைத் திறக்கிறார்; கேட்பவர்கள் செழிக்கிறார்கள், மறுப்பவர்கள் அழிகிறார்கள்.
• 36:16–21 — யோபுவை நோக்கிய ஒரு எச்சரிக்கை: தேவன் உன்னை நெருக்கத்திலிருந்து வெளியே இழுத்துக்கொண்டிருந்தார், ஆனால் நீயோ துன்மார்க்கருக்குரிய நியாயத்தீர்ப்பில் மூழ்கியிருக்கிறாய். கோபமோ பெரிய மீட்கும்பொருளோ உன்னை வழிவிலகச் செய்யாதிருக்கட்டும்; உபத்திரவத்தைவிட அக்கிரமத்தைத் தெரிந்துகொள்ளாதே.
• 36:22–33 — எலிகூவின் பேச்சு துதியாக மாறுகிறது. தேவனைப் போலக் கற்பிப்பவர் யார்? நீர் அநியாயம் செய்தீர் என்று அவரிடம் யார் சொல்ல முடியும்? அவர் நீர்த்துளிகளை இழுத்து மழையாகப் பெய்யச் செய்கிறார், மேகங்களை விரிக்கிறார், தம் கூடாரத்திலிருந்து முழங்குகிறார், மின்னலைச் சிதறடிக்கிறார் — ஜனங்களை ஆண்டு, மிகுதியான ஆகாரத்தைக் கொடுக்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 36:15  ·  அதனால் என்ன: ஆறுதல் மூடிவிட்ட செவிகளைக் கஷ்டம் திறக்கக்கூடும் என்பதில் எலிகூ சொல்வது சரிதான்; பலர் தங்கள் ஆழமான மாற்றத்தைத் தங்கள் மிக மோசமான ஆண்டோடு இணைத்துப் பார்க்கிறார்கள். ஆனால் முழுப் புத்தகமும் அதை வேறொருவரின் வலிமேல் திணிக்கும் ஒரு சூத்திரமாக மாற அனுமதிக்காது. அதை வேறு யாருக்காவது விளக்கமாகச் சொல்வதற்கு முன், உங்களுக்கான ஒரு சாத்தியமாக அதைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.