சமாதானம், சமாதானம் — சமாதானம் இல்லாதபோது

பழைய வெள்ளியைச் சோதிக்கும் ஒரு தட்டான், அதைக் குகையில் போட்டு, நெருப்பு கொழுந்துவிட்டெரியும்வரை துருத்தியை ஊதுகிறான். ஈயமும் கசடும் பிரிந்து எரிந்துபோய், பளபளக்கும் உலோகம் மீதியாக வேண்டும். ஆனால் சிலசமயம் தட்டான் ஊதி ஊதியும் ஒன்றும் பிரிவதில்லை: முழுக் கட்டியுமே கலப்படம். காப்பாற்ற ஒன்றுமில்லை, ஒதுக்கித் தள்ளப்பட வேண்டிய ஒரு துண்டு மட்டுமே. எரேமியா 6 அந்தக் காட்சியோடு முடிகிறது. தன் ஜனத்தின் உலோகத்தைச் சோதிக்கிறவனாகத் தீர்க்கதரிசி நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறான்; நீண்ட நேரம் சூடேற்றிய பின் அவன் முடிவை அறிவிக்கிறான்: தள்ளுபடியான வெள்ளி.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 4–6 அதிகாரங்களின் நீண்ட எச்சரிக்கையை இந்த அதிகாரம் நிறைவுசெய்கிறது. இன்னும் பெயரிடப்படாத அந்தப் படையெடுப்பாளன் இப்போது எருசலேமைச் சூழ்ந்துகொள்கிறான்; முற்றுகைக்கான ஆயத்தங்கள் கிட்டத்தட்டக் கேட்கின்றன. ராஜாக்களின் பெரிய கதையில், கி.மு. 597-லும் 586-லும் நடக்கப்போவதின் முன்னோட்டம் இது. அந்த முடிவை இன்னும் மோசமாக்கப்போகிற குரல்களையும் இது வெளிப்படுத்துகிறது — சத்தியத்திற்குப் பதிலாக ஆறுதலைத் தரும் மதத் தலைவர்கள் — இந்த மோதலே எரேமியாவின் பிற்கால வாழ்க்கையை ஆக்கிரமிக்கப்போகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: படையெடுப்பைப் பற்றிய எச்சரிக்கையை அதன் உச்சத்திற்குக் கொண்டுவருவது; அதன் ஆழமான காரணத்தைப் பெயர்சொல்லிக் குறிப்பிடுவது: திருத்தத்தை மறுக்கும் ஒரு ஜனம், மனந்திரும்புதல் இல்லாமல் ஆறுதல் தரும் மதத் தலைவர்கள்.

• 6:1–8 — பென்யமீன் புத்திரரே, எருசலேமைவிட்டு ஓடுங்கள்; தெக்கோவாவில் எக்காளம் ஊதுங்கள், பெத்கேரேமில் கொடியை உயர்த்துங்கள்; ஏனெனில் வடக்கிலிருந்து அழிவு எழும்புகிறது. எதிரியின் 'மேய்ப்பர்கள்' நகரத்தைச் சுற்றிக் கூடாரம் போட்டு, மத்தியானத்திலும் இரவிலும் தாக்கத் திட்டமிடுகிறார்கள். முற்றுகைத் திடல்களுக்காக மரங்கள் வெட்டப்படுகின்றன. எருசலேமே, எச்சரிக்கையாயிரு; இல்லாவிட்டால் நீ பாழிடமாக்கப்படுவாய்.
• 6:9–15 — மீதியானவர்கள் ஒரு திராட்சக்கொடியைப்போல மீதியாய்ப் பொறுக்கப்படுவார்கள். ஒருவனும் கேட்கமாட்டான்; அவர்களுடைய காதுகள் அடைபட்டிருக்கின்றன. சிறியவன்முதல் பெரியவன்வரை எல்லாரும் பொருளாசைக்காரர்; தீர்க்கதரிசியும் ஆசாரியனும் வஞ்சகமாய் நடக்கிறார்கள். ஜனத்தின் காயத்தை அவர்கள் மேலோட்டமாகக் கட்டி, சமாதானம் இல்லாதபோதும் 'சமாதானம், சமாதானம்' என்று சொல்கிறார்கள் — வெட்கப்படுவது எப்படி என்பதையும் அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள்.
• 6:16–21 — வழிச்சந்திகளில் நின்று, பூர்வ பாதைகளைக் குறித்து, நல்ல வழி எதுவென்று கேட்டு, அதில் நடவுங்கள்; அப்பொழுது இளைப்பாறுதலைக் கண்டடைவீர்கள். ஜனங்களோ, 'நாங்கள் அதில் நடக்கமாட்டோம்' என்று பதில் சொல்கிறார்கள். ஜாமக்காரரின் எக்காளத்தையும் அவர்கள் கவனிக்கமாட்டார்கள். தேவனுடைய வார்த்தை புறக்கணிக்கப்படும்போது, வெளிநாட்டிலிருந்து வரும் தூபவர்க்கமும் பலிகளும் அவரைப் பிரியப்படுத்த முடியாது.
• 6:22–30 — வடக்கிலிருந்து ஒரு ஜனம் — கொடியவர்கள், இரக்கமற்றவர்கள், குதிரைகளின்மேல் ஏறி, கடலைப்போல இரைச்சலிடுகிறவர்கள் — சீயோனுக்கு விரோதமாக யுத்தத்திற்கு ஆயத்தமாயிருக்கிறார்கள். இரட்டு உடுத்தி, ஒரே மகனுக்காகத் துக்கிப்பதுபோல் துக்கியுங்கள். எரேமியா ஜனத்தைப் புடமிட்டுச் சோதிக்கிறவனாக ஆக்கப்படுகிறான்: துருத்தி ஊதுகிறது, ஆனால் புடமிடுதல் வீணாகிறது. அவர்கள் தள்ளுபடியான வெள்ளி என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 6:16  ·  அதனால் என்ன: 'சமாதானம், சமாதானம்' என்பது கேட்க ஆறுதலாக இருக்கிறது; அது பொய்யானால் அதை நம்புவது விலையுயர்ந்தது. கடுமையான காயங்களைச் சிறியவையாகக் கருதும் தலைவர்களைக் குறித்து — நண்பர்களைக் குறித்தும், நம் சொந்த உள்ளான குரல்களைக் குறித்தும் — எரேமியா 6 எச்சரிக்கிறது. அதன் மற்றொரு வரி வேறுவிதமான இளைப்பாறுதலைத் தருகிறது: வழிச்சந்தியில் நின்று, நல்ல வழி எதுவென்று கேட்டு, அதில் செல்லுங்கள். இளைப்பாறுதல் ஆறுதல் வார்த்தைகளிலிருந்து அல்ல, நடப்பதிலிருந்தே வருகிறது.