யுத்த பூமியில் ஒரு நிலம் வாங்குதல்

யுத்தத்தின் நடுவே ஓர் உறவினர் போன் செய்து, ஏற்கெனவே சத்துருவின் சேனை பிடித்துவைத்திருக்கும் பகுதியில் உள்ள குடும்ப நிலத்தை உங்களுக்கு விற்க முன்வருவதைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். விவேகமுள்ள எந்த ஆலோசகரும் உங்கள் பணத்தை வைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்றுதான் சொல்வார். எரேமியாவோ அதை எப்படியும் வாங்குகிறார். அவர் காவலில் இருக்கிறார்; நகரம் விழ இன்னும் சில மாதங்களே உள்ளன; தேவன் எதிர்பார்க்கச் சொன்ன அதே வாய்ப்போடு அவருடைய பெரியப்பா மகன் அனாமெயேல் வந்து நிற்கிறான். தீர்க்கதரிசி வெள்ளியை நிறுத்துக்கொடுத்து, சாட்சிகளுக்கு முன்பாகக் கிரயப்பத்திரத்தில் கையெழுத்திட்டு, அது நெடுங்காலம் நிலைத்திருக்கும்படி களிமண் பாத்திரத்தில் வைத்து முத்திரையிடச்செய்கிறார். இது வேதாகமத்திலேயே மிக விசித்திரமான சொத்து ஒப்பந்தம்; அது அப்படியிருக்கவே நோக்கம் கொண்டது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி நியாயத்தீர்ப்பில் முடிவடைந்துகொண்டிருக்கிறது; இங்கேதான் நம்பிக்கை முதன்முறையாகத் தரையில் ஒரு கண்கூடான அடையாளக் கம்பத்தை நடுகிறது. நகரம் விழுவதற்குச் சற்று முன்பு, முற்றுகையின் இறுதிக் கட்டத்தில் இந்த அதிகாரம் தேதியிடப்பட்டுள்ளது; புத்தகத்தில் வாக்குத்தத்தம் மிக நிறைந்த பகுதியாகிய 30–33 அதிகாரங்களோடு இது சேர்ந்தது. இங்கே மாறுவது: மறுசீரமைப்பு வெறும் பேசப்பட்ட வார்த்தையாக இருப்பது நின்றுபோகிறது; ஓர் உண்மையான நிலத்தைப் பற்றிய, கையெழுத்திடப்பட்ட, சாட்சியிடப்பட்ட, பாதுகாத்து வைக்கப்பட்ட சட்டப் பத்திரமாக அது மாறுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மிக மோசமான தருணத்தில் ஒரு திட்டவட்டமான சட்டச் செயலில் தேவனுடைய திரும்பிவருதலின் வாக்குத்தத்தத்தை நங்கூரமிடுவது; நியாயத்தீர்ப்பையும் நம்பிக்கையையும் ஒன்றாகப் பிடித்துக்கொள்வது: உண்மையான காரணங்களுக்காக நகரம் விழும்; ஆனாலும் தேசம் மீண்டும் குடியிருக்கப்படும்.

• 32:1–5 — தேதி சிதேக்கியாவின் பத்தாம் வருஷம், நேபுகாத்நேச்சாரின் பதினெட்டாம் வருஷம். பாபிலோனின் சேனை எருசலேமை முற்றுகையிட்டிருக்கிறது; ராஜா ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவான் என்ற எரேமியாவின் தீர்க்கதரிசனத்தால் சிதேக்கியா அவர்மேல் கோபமாயிருப்பதால், எரேமியா காவல்கூடத்தின் முற்றத்தில் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்.
• 32:6–15 — மீட்கும் உரிமையின்படி ஆனதோத்திலுள்ள குடும்ப நிலத்தை வாங்கும்படி அவருடைய பெரியப்பா மகன் அனாமெயேல் அவரைக் கேட்கிறான். எரேமியா பதினேழு சேக்கல் வெள்ளியைக் கொடுத்து, முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு கிரயப்பத்திரத்திலும் திறந்த ஒரு நகலிலும் சாட்சிகளுக்கு முன்பாகக் கையெழுத்திட்டு, அவற்றைக் களிமண் பாத்திரத்தில் வைத்துப் பாதுகாக்கும்படி பாருக்கிடம் கொடுக்கிறார். அதன் பொருள்: இந்தத் தேசத்தில் வீடுகளும் நிலங்களும் திராட்சத்தோட்டங்களும் மீண்டும் வாங்கப்படும்.
• 32:16–25 — எரேமியா ஜெபிக்கிறார்; தமக்குக் கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லாத சிருஷ்டிகரைத் துதித்து, யாத்திரையையும் தேசம் கொடுக்கப்பட்டதையும் நினைவுகூருகிறார் — பின்பு நேர்மையான குழப்பத்தோடு முடிக்கிறார்: கொத்தளங்கள் இங்கே வந்துவிட்டன; ஆனாலும் ஒரு நிலத்தை வாங்கும்படி நீர் என்னிடம் சொன்னீரா?
• 32:26–35 — தீர்க்கதரிசியின் சொந்த வார்த்தைகளையே தேவன் ஒரு கேள்வியாக்குகிறார்: என்னால் கூடாத காரியம் ஏதாகிலும் உண்டோ? தலைமுறை தலைமுறையாக நடந்த விக்கிரக ஆராதனையினால் — பென்இன்னோம் பள்ளத்தாக்கில் மோளேகுக்குச் செய்யப்பட்ட பிள்ளைப் பலிகள் உட்பட — நகரம் நிச்சயமாகவே சுட்டெரிக்கப்படும்.
• 32:36–44 — ஆனாலும் அதே தேவன் சிதறடிக்கப்பட்ட ஜனங்களைக் கூட்டிச்சேர்த்து, அவர்களுக்கு ஒரே இருதயத்தைக் கொடுத்து, அவர்களுக்கு நன்மை செய்வதை ஒருபோதும் நிறுத்தாதபடி ஒரு நித்திய உடன்படிக்கையைச் செய்வார். பென்யமீனிலும், எருசலேமைச் சுற்றிலும், யூதா முழுவதிலும் மீண்டும் நிலங்கள் வாங்கப்படும், பத்திரங்கள் முத்திரையிடப்படும்.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 32:27  ·  அதனால் என்ன: எந்த விலையும் இல்லாத நம்பிக்கையைப் பேசுவது எளிது. எரேமியாவின் நம்பிக்கைக்கோ வெள்ளியால் விலை செலுத்தப்படுகிறது — விழப்போகும் ஒரு நகரத்தில், தான் மீண்டும் ஒருபோதும் நடக்காமல் போகக்கூடிய நிலத்திற்காக. அவருடைய ஜெபமும் நேர்மையானது: அவர் கீழ்ப்படிகிறார், பின்பு தனக்குப் புரியவில்லை என்று ஒப்புக்கொள்கிறார். கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொண்டே ஒரு வாக்குத்தத்தத்தின்படி செயல்படுவது — இதுவே இந்தப் புத்தகம் முழுவதிலும் விசுவாசத்தைப் பற்றிய மிகப் பயனுள்ள சித்திரமாக இருக்கலாம்.